Οι άλλες ταινίες

Εργασιακό σασπένς

«Δύο ημέρες και μία νύχτα»: Το άλλο διαμάντι της εβδομάδας. Η σεναριακή ιδέα εκπληκτική: Η Μαριόν Κογιτιάρ έχει δύο ημέρες και μία νύχτα για να πείσει τους δεκαέξι συναδέλφους της να απαρνηθούν ένα επίδομα χιλίων ευρώ ούτως ώστε εκείνη να κρατήσει τη δουλειά της. Αποτελεσματικό και απολύτως αγωνιώδες σινεμά, που κατορθώνει να είναι ταυτόχρονα καίριο πολιτικά όσο και ψυχαγωγικό – στα όρια του θρίλερ. Ενός θρίλερ όμως που διεξάγεται δίπλα μας – αυτό άλλωστε είναι και το σημείο στο οποίο εστιάζουν, δίχως ίχνος διδακτισμού, οι σπουδαίοι κινηματογραφιστές.

Μάταιη βεντέτα

«Τα ερείπια είναι πάντα θλιμμένα»: Η παραίτηση του Ντουάιτ από τη ζωή ανακαλείται όταν αποφασίζει να σκοτώσει τον άνθρωπο που δολοφόνησε τους δικούς του πριν από 20 χρόνια, σε ένα μελαγχολικό δράμα εκδίκησης που δεν μοιάζει με κανένα: ο ήρωας ούτε δικαιώνεται ούτε παραμένει άτρωτος. Κι όμως είσαι μαζί του μέχρι τέλους σε ένα από τα (αρκετά) αξιόλογα φιλμ που ασφυκτιούν στις αίθουσες αυτή την εβδομάδα.

Punk’s not dead!

«We are the best!»: Σε μια μοναδικά φιλμογραφημένη Σουηδία της δεκαετίας του ’80, τρία υπέροχα κορίτσια στήνουν πανκ μπάντα στη, μάλλον, πιο αισιόδοξη ταινία του Λούκας Μούντισον: Το «We are the best!» σφίζει κυριολεκτικά από ζωή και εφηβική ζέση, πράγματα που είναι αδύνατον να καταγράψεις σε φιλμ αν δεν «τα έχεις» μέσα σου και ο ίδιος. Δίχως να είναι η καλύτερη ταινία της εβδομάδας, είναι αυτή που θα ήθελα, όσο το δυνατόν γρηγορότερα, να ξαναδώ!

Ενας είναι ο Χάρντι

«Η συγκάλυψη»: Μοναχικός μπάρμαν βρίσκεται άθελά του μπλεγμένος στον νεοϋορκέζικο υπόκοσμο του Μπρούκλιν αλλά και αντιμέτωπος με την τσετσενική μαφία σε αυτή τη μεταφορά διηγήματος του Ντένις Λεχέιν («Σκοτεινό ποτάμι»), που διαθέτει έναν απολαυστικό Τομ Χάρντι στον πρώτο ρόλο και τον Τζέιμς Γκαντολφίνι στον τελευταίο του. Πότε δραματικό, πότε ειρωνικό, σε προετοιμάζει (με σταθερό σκηνοθετικό χέρι) για μια έκρηξη που εντέλει σε αποζημιώνει. Ποιος θα προλάβει να τα δει όλα αυτά σε μία εβδομάδα, ρε παιδιά;

Αλλιώτικα ζόμπι

«The battery»: Δύο πρώην παίκτες του μπέιζμπολ διασχίζουν άσκοπα έναν ερημικό δρόμο της Νέας Αγγλίας προσπαθώντας παράλληλα να αποφύγουν αιμοβόρα ζόμπι! Μια ταινία τρόμου γυρισμένη με προϋπολογισμό έξι χιλιάδων δολαρίων. Οχι μόνο δείχνει να στήθηκε με εκατονταπλάσιο budget, αλλά ξεφεύγει από το ύφος των περισσότερων φιλμ του είδους. Η απειλή είναι διαρκής, ακριβώς επειδή δεν είναι σχεδόν ποτέ σε πρώτο πλάνο – το δε αποτέλεσμα ξεχωρίζει και ανανεώνει αυτό το κομμάτι του φανταστικού.

Το παιδί και το ρομπότ

«Οι υπερέξι»: Ακουσα τα καλύτερα για τούτο εδώ το αμερικανικό – αλλά ιαπωνικό στην αισθητική του -κινούμενο σχέδιο. Δυστυχώς, όταν έγινε η δημοσιογραφική προβολή, βρισκόμουν ήδη στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης!