[Θεωρείο] Αποστολή στην Αθήνα

Το εισιτήριο είναι ασφαλώς μετ’ επιστροφής – aller-retour στη γλώσσα του νέου επιτρόπου αρμοδίου επί των Οικονομικών. Αλλά το γεγονός ότι ο Πιερ Μοσκοβισί θα πραγματοποιήσει το πρώτο του ταξίδι υπό τη νέα του ιδιότητα στην Αθήνα έχει τη δική του σημασία – και διπλή ανάγνωση. Η πρώτη λέει ότι ο γάλλος επίτροπος, που δεν έλαμψε και πολύ στη διαχείριση της γαλλικής κρίσης ως υπουργός Οικονομικών του Φρανσουά Ολάντ, επιχειρεί ένα είδος επανεκκίνησης από τη διακεκαυμένη ζώνη της Ευρώπης. Για έναν πολιτικό που έχει έναν τέτοιο λεκέ στο βιογραφικό του, το ταξίδι στην Αθήνα είναι κάτι σαν επικίνδυνη αποστολή. Αν η Ελλάδα περάσει από τις συμπληγάδες χωρίς να χυθεί αίμα, ο Μοσκοβισί θα έχει κερδίσει ένα προσωπικό στοίχημα και μερικούς πολύτιμους πόντους. Διαφορετικά, θα βρουν έναν νέο λόγο για να γκρινιάξουν εκείνοι που έλεγαν ότι δεν αναθέτεις αφελώς τον πρώτο ρόλο σε κάποιον που είχε αποτύχει εμφανώς στον δεύτερο.

Ολα αυτά οδηγούν στη δεύτερη ανάγνωση. Κι αυτή λέει ότι η ελληνική περίπτωση έχει επανέλθει και πάλι στο κέντρο του κύκλου έπειτα από ένα μικρό διάλειμμα στην περιφέρεια, που έδωσε την εντύπωση στο εγχώριο πολιτικό προσωπικό ότι άνοιξε ο δρόμος για μια ανακουφιστική επιστροφή στην ευρωπαϊκή λήθη. Οπως αποδεικνύεται, δεν συνέβη τίποτε τέτοιο.

Το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα δεν είναι υπόθεση για εσωτερική κατανάλωση. Οι δηλώσεις ζυγίζονται και πάλι εκτός συνόρων, οι προθέσεις μπαίνουν ξανά στο μικροσκόπιο των αγορών και της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας. Η παρτίδα έχει θεατές που όχι μόνο δεν παρακολουθούν διακριτικά, αλλά θέτουν και κανόνες στο παιχνίδι. Ο Μοσκοβισί είναι ένας από αυτούς. Θέλοντας και μη, η μοίρα του διασταυρώνεται με τη μοίρα του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Τσίπρα – ακόμη και με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, δηλαδή με ένα πρόσωπο που μέχρι στιγμής είναι ο άγνωστος x της ελληνικής πολιτικής εξίσωσης. Ο Πιερ Μοσκοβισί γνωρίζει πολύ καλά ποια Γαλλία άφησε πίσω του. Μένει να αποδειχθεί αν ξέρει και σε ποια Ελλάδα έρχεται.