Η κιθάρα των Sonic Youth στον Παρνασσό

Οπως με κάθε ξεχωριστό μουσικό εγχείρημα, έτσι και με τους Sonic Youth: η λίστα με την κληρονομιά τους είναι πολύ μεγαλύτερη από των επιρροών τους. Εν μέρει γιατί στη δεκαετία του ’80, όταν οι κιθαριστικές μεγαλοστομίες είχαν αρχίσει να κουράζουν, εκείνοι εγκατέλειψαν κάθε ροκ εθιμοτυπία, δυνάμωσαν την ένταση στον ελεύθερο από φόρμες πειραματισμό των Velvet Underground και κυκλοφόρησαν δίσκους που παρήγαγαν πρωτάκουστα ηχοτοπία. Μάεστροι τους ήταν η Κιμ Γκόρντον και ο Θέρστον Μουρ, ο ενδιάμεσος μουσικός αρμός όμως του διαζευγμένου πλέον ζεύγους, λεγόταν Λι Ρανάλντο.

Οχι ότι αδικήθηκε· το «Rolling Stone» τον ανακήρυξε 33ο καλύτερο κιθαρίστα όλων των εποχών, μάλλον όμως για τη συνεισφορά με τους Sonic Youth. Ο ίδιος στο μεταξύ, έβρισκε πάντα χρόνο για σόλο δίσκους, που ενίοτε ήταν και πιο πειραματικοί. Αρχικά τουλάχιστον, αφού πρόσφατα επέστρεψε ώριμος πια στην τραγουδιστική φόρμα, με τα «Last night on Earth» και «Acoustic Dust», να απηχούν τον θόρυβο της Νέας Υόρκης και όχι να τον αναπαράγουν όπως έκανε η διαλυμένη πλέον μπάντα του. Η τρέχουσα δε περιοδεία του, περιλαμβάνει ακουστικό σετ. Oχι ότι είναι αυτός ο λόγος που στα πλαίσιά της εμφανίζεται απόψε στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσό (στις 21.00, με εισιτήριο 17 ευρώ στην προπώληση και 20 στο ταμείο και εναρκτήριο σετ από τους Sancho 003). Σε όλη τη διάρκειά της, ο Ρανάλντο παίζει σε χώρους όπως εκκλησίες, θέατρα ή μνημεία. Και από ό,τι λένε, του ταιριάζει.