Οταν οι προπονητές δίνουν το φως τους στα αστέρια

Το να πετυχαίνει ένας προπονητής το ιδανικό κλίμα στα αποδυτήρια ουδέποτε (και για τον οποιονδήποτε) ήταν κατάσταση εύκολη. Είναι όμως ένα στοίχημα το οποίο όταν χάνεται στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυση. Συνιστά κατόρθωμα για έναν τεχνικό να διατηρεί όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα ενωμένο και συνάμα ικανοποιημένο. Αναγνωρίζεται δε ως ακόμα πιο σπουδαίο και αθλητικά ωραίο επίτευγμα όταν οι παίκτες γουστάρουν να παίζουν για έναν συγκεκριμένο προπονητή.

ΙΣΟΡΡΟΠΙΣΤΗΣ. Ο Λιονέλ Μέσι προερχόταν από μια δύσκολη σεζόν. Τραυματισμοί, απώλεια φόρμας, αποτυχίες με την Μπαρτσελόνα και πίκρα στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, όταν όλες οι συγκρίσεις με τον Ντιέγκο Μαραντόνα τον έβγαζαν ηττημένο. Ο Λουίς Ενρίκε είχε μπροστά του μια υπόθεση που έμοιαζε με αναρρίχηση σε επικίνδυνη πλαγιά, όμως την έκανε να μοιάζει με… κατάβαση σε νεροτσουλήθρα! Ακόμη και αν απαιτείται κάποιες φορές να προσπερνάει στιγμές που μπορεί να φέρουν παρεξηγήσεις, όπως εκείνη που ο Μέσι έδειξε απροθυμία να εξέλθει από τον αγωνιστικό χώρο στο 80′ του αγώνα με την Εϊμπάρ, η ουσία είναι ότι ο ισπανός τεχνικός βρήκε τον τρόπο να επαναφέρει τον Αργεντινό στην κατάσταση που βρισκόταν στις απαστράπτουσες χρονιές του με την Μπάρτσα, επί εποχής Πεπ Γκουαρντιόλα.

Εξαιρετικά ζόρικη αποστολή όταν την ίδια περίοδο στη συγκεκριμένη ομάδα συντελείται ταυτοχρόνως η απογείωση του σαφώς νεότερου Νεϊμάρ (10 γκολ έως σήμερα)! Αυτή ωστόσο δεν θα ήταν εφικτή αν ο Μέσι (των 9 γκολ και 11 ασίστ σε μόλις 11 επίσημα ματς) παρουσίαζε συμπτώματα ποδοσφαιρικής ανορεξίας ή διακατεχόταν από ανασφάλειες βλέποντας τον νέο σπουδαίο παρτενέρ του να λάμπει. Πού να μπει στην εξίσωση και ο Σουάρες…

Στιγμές απόλυτης ποδοσφαιρικής γαλήνης σε συνδυασμό με ασυγκράτητη δημιουργική έκρηξη βιώνει και ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Οι αριθμοί του (20 γκολ και 6 ασίστ σε 13 επίσημα ματς) είναι οι καλύτεροι που είχε ποτέ σε ανάλογο χρονικό διάστημα ως ποδοσφαιριστής των Ρεάλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Σπόρτινγκ Λισαβόνας, ενώ η ολοένα βελτιούμενη παραγωγικότητά του, η οποία είχε ως αφετηρία την περυσινή σεζόν, οφείλεται στον Κάρλο Αντσελότι.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ. Ο Ρονάλντο ασφυκτιούσε μέσα στα περιοριστικά συστήματα και στην αμυντικοκεντρική φιλοσοφία του Ζοζέ Μουρίνιο. Επίσης ουδέποτε απέκτησε κώδικες επικοινωνίας με τον Special One και ασφαλώς τον ενοχλούσε το να διαπιστώνει ότι ο Μέσι ήταν μόνιμα για την Μπαρτσελόνα μεσσίας, ενώ εκείνος απλά ο χαρισματικός ποδοσφαιριστής ενός συνόλου υποταγμένο στο «εγώ» του προπονητή. Ο Ρονάλντο πιστεύει ότι με άλλον κόουτς θα είχε ακόμα πιο πετυχημένες σεζόν και πλουσιότερα στατιστικά επιτεύγματα. Ο ιταλός τεχνικός τον απελευθέρωσε, τον έχρισε βασιλιά της  Βασίλισσας και εκείνος ανταποκρίθηκε οδηγώντας του Μερένχες στο πολυπόθητο Decima (10ο πρωτάθλημα Ευρώπης). Απαλλαγμένος από άγχη και με τη Χρυσή Μπάλα στο παλμαρέ του, κυνηγάει πλέον την επανάληψη των περυσινών επιτυχιών με ακόμη περισσότερες προσωπικές πινελιές.