Δεν θυμάμαι πότε πήρα κανονικό μισθό

^«Είναι θαύμα ότι μπορούμε και ζούμε ακόμη. Χρωστάω πέντε ενοίκια. Εχουμε απλήρωτους λογαριασμούς ΔΕΗ και χρωστάμε στην Εφορία προκειμένου να υπάρχει ένα φαΐ στο σπίτι».

Αυτή είναι η σκληρή καθημερινότητα που αντιμετωπίζει ο 36χρονος εργαζόμενος στα Ναυπηγεία Ελευσίνας Ηρακλής Κουτούλας. Χθες και προχθές βρισκόταν στην πύλη των Ναυπηγείων περιφρουρώντας την κατάληψη των εγκαταστάσεων στην οποία έχουν προχωρήσει οι εργαζόμενοι. Διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους καθώς είναι απλήρωτοι εδώ και 9 μήνες. Δίπλα του δεκάδες εργαζόμενοι περίμεναν το αποτέλεσμα από τη συνάντηση του σωματείου τους με το υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Οι περισσότεροι με έκφραση αγωνίας και ανησυχίας ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Κάποιοι βλέποντας τους δημοσιογράφους έλεγαν: «Γράψτε πως εδώ είναι οι πεινασμένοι των Ναυπηγείων».

Αυτή η ιστορία, συνεχίζει ο κ. Κουτούλας, τραβάει εδώ και τέσσερα χρόνια. «Πληρωθήκαμε κάποια στιγμή για 12 μήνες και ξανά τα ίδια». Το αποτέλεσμα είναι οι 580 εργαζόμενοι των Ναυπηγείων και οι οικογένειές τους να είναι σε απόγνωση. «Εχω δύο παιδιά 6 χρόνων και 6 μηνών και η σύζυγός μου προσφάτως απολύθηκε από την εργασία της. Αλλοι λόγω των εξόδων έχουν σταματήσει τα παιδιά τους από το πανεπιστήμιο. Αλλοι απειλούνται με εξώσεις απ’ τα σπίτια τους. Και βέβαια η ΔΕΗ είναι το μεγάλο πρόβλημα όλων. Σε κάποιους έχει κόψει το ρεύμα».

ΜΕ ΔΑΝΕΙΚΑ. Δίπλα του ο 38χρονος Ακης Τσουρλής, που δουλεύει 17 χρόνια στα Ναυπηγεία. Είναι πατέρας δύο μαθητών στο γυμνάσιο. «Δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια διότι αναλογίζομαι πώς θα φέρω φαΐ στο σπίτι. Για τα σχολικά των παιδιών αναγκάστηκα να βάλω δόσεις για να τα πληρώσω» αναφέρει. «Επιπλέον, χρωστάω τα περσινά φροντιστήριά τους. Οσο για τους λογαριασμούς, οι περισσότεροι – δεν γίνεται αλλιώς –  είναι απλήρωτοι. Δανείζομαι από συγγενείς. Αλλά, μία, δύο φορές, δεν γίνεται συνέχεια. Εχουμε κι αξιοπρέπεια».

«Ρωτήστε», λέει ο κ. Τσουρλής, «όποιον εργαζόμενο θέλετε αν θυμάται πότε έχει πληρωθεί κανονικά. Με κανονικό μισθό. Κανένας δεν θυμάται».

Ο Δημήτρης Μαυρονάσος, έφορος και ταμίας στο σωματείο εργαζομένων, καταγγέλλει ότι η διοίκηση των Ναυπηγείων και το υπουργείο «ρίχνουν ο ένας το μπαλάκι στον άλλον και εμείς είμαστε στη μέση. Κάναμε υπομονή τέσσερα χρόνια. Φτάσαμε στο αμήν. Γι’ αυτό τώρα πήραμε την απόφαση για κατάληψη ζητώντας τα δεδουλευμένα μας».