Η ανάπτυξη δεν καίει Πούτιν και Μέρκελ

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ έχουν περισσότερα κοινά από την εμπειρία τους στην πρώην Ανατολική Γερμανία και την ικανότητα να μιλούν ο ένας τη γλώσσα του άλλου. Και οι δύο αγνοούν τους επικριτές τους, εξακολουθώντας να ακολουθούν πολιτικές που είναι κακές για την οικονομική ανάπτυξη. Από την πλευρά τους, ωστόσο, έχει κάποια λογική το να μη βάζουν την ανάπτυξη πάνω από άλλα θέματα.

Η Μέρκελ βρίσκεται υπό πίεση να δανειστεί και να δαπανήσει περισσότερα για να αντιμετωπιστεί η επιβράδυνση της οικονομίας της χώρας. Ο Πούτιν, που βρίσκεται αντιμέτωπος με πιθανή ύφεση, στην πορεία θα μπορούσε να συμφωνήσει με τη Δύση για την Ουκρανία ώστε να πάψουν να ισχύουν οι κυρώσεις.

Το ΑΕΠ μιας χώρας όμως δεν δείχνει απαραίτητα την ευημερία που υπάρχει εκεί. Στη Γερμανία η χαμηλή ανάπτυξη και η απειλή της ύφεσης δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι θα μειωθεί το επίπεδο ζωής. Ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ προέβλεψε ότι ο αριθμός των Γερμανών που εργάζονται θα αυξηθεί κατά 325.000 φέτος. Την ίδια στιγμή η ανεργία θα παραμείνει στο 4,9%, ενώ θα υπάρξει και αύξηση μισθών. Με τέτοια νούμερα οι γερμανοί αξιωματούχοι αναρωτιούνται τι παραπάνω θα πετύχουν εάν ενδώσουν στις εκκλήσεις για περισσότερη ανάπτυξη και αρχίσουν να αυξάνουν τα ελλείμματά τους.

Η ΜΟΣΧΑ. Οι υπολογισμοί του Πούτιν είναι διαφορετικοί. Εχει αναφερθεί πολλές φορές στα υψηλά ποσοστά ετήσιας ανάπτυξης στη Ρωσία από το 2000 έως το 2008 που έφταναν το 7% αλλά ήξερε ότι αυτό αποδιδόταν στις υψηλές τιμές πρώτων υλών. Το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τα μέταλλα επέτρεπαν στη Ρωσία να παρουσιάζει σημαντική ανάπτυξη.

Τα νούμερα του ΑΕΠ πρέπει να φαντάζουν εφήμερα στον Πούτιν επειδή αυτά εξαρτώνται από απρόβλεπτους εξωτερικούς παράγοντες που βρίσκονται πέραν του ελέγχου του. Ετσι, αντί να ακολουθεί πολιτικές που σχετίζονται με την πορεία της οικονομίας, ο Πούτιν ισχυροποιεί την εξουσία του και αυξάνει τις προσπάθειες να προειδοποιήσει για τις δύσκολες ημέρες που μπορεί να έρχονται.

Η υποχώρηση των τιμών του πετρελαίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώς έναν βαθμό πολιτικά. Οι περισσότεροι Ρώσοι πιστεύουν ότι η Δύση πολεμά τη χώρα τους και είναι διατεθειμένοι να κάνουν κάποιες θυσίες. Ο Πούτιν δεν έχει λόγο να προσπαθήσει να αυξήσει λίγο το ΑΕΠ κάνοντας παραχωρήσεις στη Δύση. Οπως γίνεται και με τη Μέρκελ, είναι θέμα τι δίνει κανείς και τι κερδίζει.