[Στιγμές] Μιλώντας με τον Σαίξπηρ

Το Ανατολικό Λονδίνο είναι μια από τις πιο φτωχές περιοχές στη Βρετανία. Εκεί, στο δημοτικό σχολείο Μπριτάνια Βίλατζ, οι 450 μαθητές μιλούν στο σπίτι 56 διαφορετικές γλώσσες. Στο σχολείο τους, που κατατάσσεται μεταξύ των καλυτέρων στη χώρα, διδάσκονται Σαίξπηρ από ηλικίας 4 ετών.

Οι περισσότεροι φτάνουν την πρώτη ημέρα στο σχολείο χωρίς να μιλάνε ούτε μία λέξη αγγλικά. Οι οικογένειές τους έχουν φθάσει στη Βρετανία από την Ινδία, το Πακιστάν, την Γκάνα, τη Βουλγαρία και αλλού. Επειτα από μερικούς μήνες τα παιδιά μπορούν να μελετήσουν και να απαγγείλουν τα μεγάλα έργα του βάρδου. Μέχρι να τελειώσει η πρώτη χρονιά, τα πιτσιρίκια ανεβάζουν μικρές παραστάσεις με αποσπάσματα από τα πιο διάσημα – «Ονειρο θερινής νυκτός», «Τρικυμία», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Η μελέτη του Σαίξπηρ, λοιπόν, παίζει βασικό ρόλο στα μαθήματα που προσφέρει το σχολείο και βοηθά τους μικρούς μετανάστες να μάθουν τη νέα γλώσσα.

Η 11χρονη Μελίσα Λούπου από τη Ρουμανία ήταν, όπως λέει, «τρομοκρατημένη» την πρώτη ημέρα καθώς δεν μιλούσε καθόλου αγγλικά. Τρία χρόνια αργότερα μιλάει και γράφει σαν να έχει γεννηθεί στο Λονδίνο. Οι εκπαιδευτικοί τονίζουν πόσο κρίσιμο είναι για τα παιδιά των μεταναστών να μάθουν αγγλικά όσο πιο γρήγορα γίνεται. Δεν είναι μόνο θέμα μάθησης, αλλά κυρίως ένας τρόπος να αισθανθούν άνετα, ότι ανήκουν στη νέα κοινωνία στην οποία βρέθηκαν και να μπορέσουν να αναπτυχθούν σωστά. «Οταν τα παιδιά έχουν μεγαλύτερες ανάγκες δεν πρέπει να τους προσφέρεις τη συνήθη εκπαίδευση, αλλά κάτι παραπάνω» λέει ο Κέβαν Κόλινς, επικεφαλής μιας οργάνωσης για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος.

Η μετανάστευση προσέθεσε περισσότερους ανθρώπους στον πληθυσμό της Βρετανίας από οποιασδήποτε άλλης χώρας της ΕΕ από το 2012 έως το 2013. Πολλοί εγκαθίστανται στο Λονδίνο. Γι’ αυτό και σχολεία όπως το Μπριτάνια Βίλατζ είναι τόσο σημαντικά. «Παρότι η κοινότητα είναι φτωχή υπάρχει συνεκτικότητα» παρατηρεί δημοτικός σύμβουλος της περιοχής. «Οι άνθρωποι εδώ δεν βλέπουν το χρώμα και τη φυλή ως θέμα. Οι μαθητές το αναδεικνύουν αυτό».

Τέτοιου είδους αρμονία δεν αποτελεί τον κανόνα στη Βρετανία, ιδιαίτερα τελευταία με την ενίσχυση του ξενοφοβικού κόμματος UKiP του Νάιτζελ Φάρατζ.

Η διευθύντρια του σχολείου Ντόρα-Μέι Μπίνγκαμ δεν νοιάζεται για όλα αυτά και γι’ αυτό μέσα σε οκτώ χρόνια έκανε το σχολείο αυτό ένα από τα καλύτερα της χώρας. Ολα τα παιδιά είναι ενθουσιασμένα. Και η Μπίνγκαμ δεν σταματά να τους θυμίζει τα λόγια του Μαλβόλιο στη «Δωδέκατη νύχτα»: «Μη φοβάστε το μεγαλείο. Κάποιοι γεννιούνται με αυτό, κάποιοι το επιτυγχάνουν και κάποιοι απλώς το συναντούν».