[Εμπιστευτικά] Κουμπαράς
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Oταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προανήγγειλε ότι δεν θα υπάρξει νέος Τσιριμώκος απόρησα. Πού τον θυμήθηκε;
Οταν ένας εκ των προκατόχων του μίλησε για «παρασκηνιακές προσπάθειες να μη γίνουν εκλογές με πιέσεις, υποσχέσεις και ανταλλάγματα» γέλασα. Πάντα ίδιος ο κύριος Νίκος!..
Οταν άκουσα τον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ να επικαλείται κάποιο δημοσίευμα κάποιας εφημερίδας ότι δήθεν «φίλοι της κυβέρνησης» έχουν «βγάλει κουμπαρά» για να εκλεγεί Πρόεδρος κατάλαβα ότι τρέχει κάτι σοβαρό.
Η πρώτη απορία είναι προφανής.
Αυτοί οι «φίλοι της κυβέρνησης» με τον κουμπαρά που λέει ο Σκουρλέτης είναι οι ίδιοι με τον «επιχειρηματία», τον «μεγαλοεκδότη» και τον «φίλο του Πρωθυπουργού» με τους νόμους που έλεγε ο Δραγασάκης;
Υποψιάζομαι ότι δεν θα το μάθουμε ποτέ. Διότι δεν είμαι βέβαιος ότι το ξέρουν και οι ίδιοι.
Και αυτό οδηγεί στη δεύτερη απορία.
Αν ξέρουν, γιατί δεν λένε; Αν δεν ξέρουν, γιατί μιλούν;
Η απάντηση είναι απλή: επειδή δεν τους ενδιαφέρει ούτε να μάθουν ούτε να πουν.
Τους ενδιαφέρει ο υπαινιγμός, η υποψία και η καχυποψία. Τους ενδιαφέρει ο φόβος.
Δεν θέλουν να αποκαλύψουν. Ούτε να πείσουν. Θέλουν να τρομάξουν.
Και αυτό δεν είναι τακτική, ούτε καν μέθοδος. Είναι μια βασική πολιτική επιλογή που προκύπτει ευθέως από μια συγκεκριμένη ιδεολογία.
Πάρτε το παράδειγμα της προεδρικής εκλογής.
Υπάρχουν άνθρωποι και κόμματα που πιστεύουν ότι πρέπει να βγει Πρόεδρος και να μη γίνουν εκλογές.
Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι και άλλα κόμματα που θέλουν να μη βγει Πρόεδρος για να γίνουν εκλογές.
Και οι δύο επιλογές είναι εξίσου νόμιμες, θεμιτές και αποδεκτές. Καμία δεν υπερτερεί ηθικά ή πολιτικά της άλλης. Καμία δεν στερείται δημοκρατικής νομιμοποίησης ή λογικής.
Αυτό ακριβώς επιχειρεί να ανατρέψει ο Σκουρλέτης με τον κουμπαρά.
Θέλει να μας πει ότι η «επιλογή των άλλων» είναι αθέμιτη και ως εκ τούτου μόνο με αθέμιτα μέσα μπορεί να επιβληθεί. Θέλει να ενοχοποιήσει προκαταβολικά όποιον δεν συμφωνεί μαζί του.
Να το πάλι: ή εσείς ή εμείς… Κι εμείς δεν είμαστε σαν εσάς.
Μια βαθύτατα διχαστική αντίληψη που συρρικνώνει την πολιτική σε ένα πεδίο συναλλαγής, εκβιασμών, απειλών και αποκλεισμών. Σε ένα αποκρουστικό πεδίο.
Δεν ξέρω αν ο κάθε Σκουρλέτης αντιλαμβάνεται το κακό που κάνει όχι στους άλλους αλλά σε όλους. Η απαξίωση της πολιτικής διαδικασίας και ο καφενόβιος διασυρμός του τύπου «κάπου διάβασα» δεν τον εξαιρούν, ούτε τον διασώζουν.
Διότι αν αντί για τον ΣΥΡΙΖΑ είχε περάσει από το ΚΚΕ θα είχε ακούσει τον Χαρίλαο Φλωράκη να λέει πως «όταν κατουράς στη θάλασσα θα το βρεις στο αλάτι».
Google news
