Ασάφεια στις δαπάνες, φόρος στις πιστωτικές

Η μεγάλη ασάφεια ως προς τις δαπάνες των εταιρικών πιστωτικών καρτών που δικαιολογεί ως επαγγελματικά έξοδα η Εφορία ανοίγει την πόρτα για μεγάλες φορολογικές επιβαρύνσεις στους εργαζoμένους που τους έχουν παρασχεθεί πιστωτικές κάρτες από τις επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονται. Στην εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων δεν περιλαμβάνεται συγκεκριμένη λίστα δαπανών που θα θεωρούνται επαγγελματικά έξοδα, με αποτέλεσμα κατά τον φορολογικό έλεγχο μεγάλες κατηγορίες αυτών των δαπανών να απορρίπτονται ως έξοδα της επιχείρησης και να χρεώνονται ως εισόδημα για τον εργαζόμενο φορολογούμενο.
Δεδομένης της ασάφειας στις δαπάνες που εκπίπτουν, η κοινή πρακτική κατά τον φορολογικό έλεγχο είναι ο ελεγκτής, κάποιες φορές από υπερβάλλοντα ζήλο και άλλες στο πλαίσιο «διαπραγμάτευσης», να κόβει και να ράβει τις δαπάνες μέσω πιστωτικών καρτών για τα στελέχη και να τις χρεώνει ως λογιστικές διαφορές εις βάρος της επιχείρησης. Ετσι, επ’ αυτών βάζει φόρο, πρόστιμο και προσαύξηση, γιατί η «παράβαση» μπορεί να έγινε πριν από πέντε χρόνια, και στέλνει τον λογαριασμό στον επιχειρηματία.
Για τις πιστωτικές κάρτες είναι απορίας άξιον τι ξεκαθαρίζει η εγκύκλιος. Περιορίζεται να διευκρινίσει ότι προσαυξάνει το εισόδημα του εργαζομένου «η παροχή της χρήσης εταιρικών πιστωτικών καρτών για δαπάνες που δεν πραγματοποιούνται για το συμφέρον της επιχείρησης αλλά για την κάλυψη προσωπικών, οικογενειακών ή άλλων δαπανών».
Πρακτικά δεν ξεκαθαρίζει τίποτα. Και πάλι ο ελεγκτής θα μπορεί να κάνει τις δικές του ερμηνείες, αφού δεν υπάρχει συγκεκριμένη λίστα δαπανών που εκπίπτουν. Ετσι κινδυνεύει ο εργαζόμενος να πληρώσει φόρο εισοδήματος – και με μηνιαία παρακράτηση από την 1η Ιανουαρίου 2015 – για τις «προσωπικές» δαπάνες της εταιρικής πιστωτικής του κάρτας και η επιχείρηση ενδεχομένως θα πληρώσει ξανά φόρο για τις ίδιες δαπάνες που δεν αναγνωρίζει τελικά ο φοροελεγκτής.