Η πασιέντζα μιας εκλογής

Καθένας από αυτούς αποτελεί μία ξεχωριστή περίπτωση. Δύσκολα θα επηρεαστεί από ομάδες και θα ακολουθήσει τάσεις. Θα λειτουργήσει ως μονάδα που έχει τα δικά της χαρακτηριστικά και τη δική της συλλογιστική.  Ο λόγος για τους ανεξάρτητους βουλευτές (9), τους Ανεξάρτητους Δημοκρατικούς (15), τους βουλευτές των ΑΝΕΛ (13) και της ΔΗΜΑΡ (10), οι οποίοι με την ψήφο τους θα καθορίσουν την έκβαση της προεδρικής εκλογής τον ερχόμενο Φεβρουάριο. Συνολικά αριθμούν τους 47 βουλευτές, ενώ οι βουλευτές της συμπολίτευσης αγγίζουν τους 154. Για την κυβέρνηση η εξίσωση της προεδρικής εκλογής απαιτεί – σχεδόν – τους μισούς εξ αυτών. Θέλει δηλαδή τουλάχιστον 26 βουλευτές προκειμένου να φτάσει στην πολυπόθητη πλειοψηφία των 180.

Στη δεξαμενή από την οποία θα αντληθούν οι βουλευτές για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το νερό είναι ακόμα θολό. Εκτός από ορισμένους, όπως τον Πέτρο Τατσόπουλο, ο οποίος από την επομένη του διαζυγίου του με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν σταματάει να λέει ότι θα καταψηφίσει κάθε υποψηφιότητα, πολλοί είναι εκείνοι που δεν έχουν διατυπώσει ακόμα ξεκάθαρη θέση. Δηλώνουν ότι όλα θα εξαρτηθούν από την προσωπικότητα του υποψηφίου ή τη γνώμη των ψηφοφόρων τους ή από τις πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που θα επικρατούν στη χώρα εκείνη την περίοδο.

Η ΔΗΜΑΡ. Οπως εξηγεί κοινοβουλευτικός παράγοντας,  στην περίπτωση των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ μόνο η εκλογή Προέδρου θα μπορέσει να τους δώσει πολύτιμο πολιτικό χρόνο, αφού και δημοκοπικά τα ποσοστά του κόμματος του Φώτη Κουβέλη είναι τόσο συρρικνωμένα που ενδέχεται να μην μπει στη Βουλή στις επόμενες εκλογές. «Η παράταση του πολιτικού χρόνου σήμερα είναι η μόνη που θα μπορούσε να εξασφαλίσει το εισιτήριο εισόδου στην επόμενη Βουλή αύριο» λέει η ίδια πηγή και επισημαίνει ότι όλοι οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ πιστεύουν στην ιδέα της μεγάλης Κεντροαριστεράς. Θα ήθελαν, εξηγεί, χρόνο για να οργανώσουν τις επόμενες κινήσεις τους. Τι τους λείπει; Σύμφωνα με την ίδια γραμμή πληροφόρησης, χρειάζονται πολιτική στέγαση ή ακόμα και συστέγαση. Γεγονός που καθιστά τον Βαγγέλη Βενιζέλο πρόσωπο με κομβικό ρόλο σε αυτή την ιστορία, ακόμα και ρυθμιστή των εξελίξεων.

 Διαφορετικά διαμορφώνονται οι συνθήκες της προεδρικής εκλογής στο στρατόπεδο των ΑΝΕΛ. Ο πρόεδρός τους δεν πρόκειται να ψηφίσει. Το λέει σε κάθε ευκαιρία, με κάθε αφορμή. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Πάνος Καμμένος θα στήριζε μόνο ενδεχόμενη υποψηφιότητα του Κώστα Καραμανλή. Κατά τα λοιπά, οποιαδήποτε άλλη πρόταση τον αφήνει παγερά αδιάφορο και σίγουρο ότι θα ψηφίσει αρνητικά. Ωστόσο, με εξαίρεση βουλευτές του κόμματός του, οι οποίοι βροντοφωνάζουν ότι θα καταψηφίσουν, με την ελπίδα ότι θα το εμπεδώσουν στον ΣΥΡΙΖΑ και θα κινήσουν τις διαδικασίες για μετεγγραφές, οι υπόλοιποι κρατούν χαμηλούς τόνους. Οπως παρατηρεί έμπειρο κοινοβουλευτικό στέλεχος, οι πιο δεξιόστροφοι βουλευτές στους ΑΝΕΛ αισθάνονται ότι έχουν μεγάλη ευθύνη εάν συμβάλουν στην παράδοση της διακυβέρνησης της χώρας στον ΣΥΡΙΖΑ. Υπό αυτό το σκεπτικό, λέει, δύσκολα θα έλεγαν «όχι» στην εκλογή Προέδρου.  Σε κάθε περίπτωση, πάντως, καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις διαδραματίζει και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κι αυτό γιατί οι παροικούντες την πλατεία Κουμουνδούρου διαμηνύουν σε όλους τους τόνους ότι όποιος στηρίξει την εκλογή Προέδρου θα πρέπει να ξεχάσει οριστικά οποιαδήποτε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ψήφος ανοχής και συνέχειας. Εμπειρος βουλευτής, ο οποίος είναι ενσωματωμένος στο κόμμα του και θα ψηφίσει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, παρατηρεί ότι η ψήφιση Προέδρου από μη κυβερνητικούς βουλευτές δεν σημαίνει και ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Από κανέναν, λέει, δεν θα ερμηνευθεί ως συμμετοχή στην κυβερνητική πλειοψηφία. «Θα είναι μία ψήφος ανοχής και συνέχειας. Ανοχής, γιατί δεν σημαίνει ότι η ψήφος τους στην προεδρική εκλογή θα είναι και ψήφος στα νομοσχέδια. Και συνέχειας, γιατί θα σημαίνει ότι δίνουν λίγο χρόνο ακόμα μέχρι την αναμέτρηση του 2016» εξηγεί.