Τζορτζ Κλούνι: Ο πολιτικός ζεν πρεμιέ

Η Μισέλ Φάιφερ έχασε 50.000 δολάρια στο στοίχημα που είχε βάλει μαζί του ότι μέχρι τα 40 του θα είναι ξανά παντρεμένος – το κέρδισε ο ίδιος με τον γάμο του με την Αμάλ Αλαμουντίν στα 53 του. Τα ορφανά του πολέμου στο Σουδάν τον έχουν για ήρωά τους. Και η οικογένειά του θεωρούνται οι «Κένεντι του Κεντάκι». Ο πιο πολιτικοποιημένος σταρ παραμένει πόθος εκατομμυρίων γυναικών.

«Η 36χρονη δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αμάλ Αλαμουντίν παντρεύτηκε γνωστό αμερικανό ηθοποιό». Μην το γελάτε. Ετσι υποδέχθηκαν την είδηση του γάμου του Τζορτζ Κλούνι με την εκλεκτή της καρδιάς του – πλέον και συμμέτοχο στην υπόθεση του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα, πέρα από την εμπλοκή της στην υπόθεση Wikileaks του Τζούλιαν Ασάνζ – ορισμένα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Από διάθεση φεμινιστικής επίδειξης; Επιχειρώντας να αποσιωπήσουν το προφανώς… διάσημο; Ποιος ξέρει.
Καλά, δεν έφθασαν να πουν «ποιος είναι ο γαμπρός δίπλα στη νύφη Αμάλ Αλαμουντίν;». Δεν θα μπορούσαν άλλωστε. Ο νυν σύζυγός της είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της βιομηχανίας του θεάματος, γόης με βούλα και άλλοτε «ο πλέον περιζήτητος εργένης στον κόσμο».
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν είναι εύκολο να φωτίσει κάποιος κάτι περισσότερο από αυτά που ξέρουμε, που ξέρει όλος ο κόσμος, για τον «αδάμαστο Τζορτζ» – παρατσούκλι που του έδωσε ο καλός του φίλος Μπραντ Πιτ. Εναν άνθρωπο που πέρα από τις υπηρεσίες του στο «εργοστάσιο» του θεάματος, τηρεί μια πιο αριστερή (αν μπορούμε να την πούμε έτσι) στάση απέναντι στα πράγματα, αναμειγνύεται και καυτηριάζει τα πολιτικά, υποστηρίζει «ευγενείς» σκοπούς και μαραθωνίους υπέρ αστέγων και καταφρονημένων (παράδειγμα εκείνος για την Αϊτή, που απέφερε 50 εκατ. δολάρια με τον Κλούνι σε ρόλο οικοδεσπότη παρουσιαστή).
Μπορεί δε να προκαλέσει το φαινόμενο της πεταλούδας – που κουνάει τα φτερά της εδώ και προκαλεί τσουνάμι στην άλλη άκρη του κόσμου – με μία του φράση. Οπως έγινε πρόσφατα με τις δηλώσεις υπέρ του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα, με αφορμή την προβολή της ταινίας του «Μνημείων άνδρες» για τη λεηλασία έργων τέχνης από τους Ναζί, που πολύ ετάραξε τα ύδατα στο Βρετανικό Μουσείο.

Ζωή – κουβάρι. Να ξετυλίξει κάποιος το κουβάρι της ζωής του, από το μακρινό Λέξινγκτον του Κεντάκι, το 1961, όταν σχεδόν όλα έχουν γραφτεί για κείνον; Το πολύ πολύ να παρατηρήσει τη λεπτομέρεια ότι ο τηλεοπτικός ήρωας – παιδίατρος – δρ Νταγκ Ρος που τον έκανε σχεδόν εν μιά νυκτί γνωστό ανά την υφήλιο και άλλαξε τον ρου της αμερικανικής σειράς «Στην Εντατική» ήταν γεννημένος στις 13 Οκτωβρίου 1962, έναν χρόνο μετά τον πράκτορα Φοξ Μόλντερ / Ντέιβιντ Ντουκόβνι στα «X-Files».
Είτε να θυμηθεί ότι η μητέρα του Νίνα Μπρους υπήρξε νικήτρια καλλιστείων και δημοτική σύμβουλος και ο πατέρας του Νικ Κλούνι γνωστός τηλεπαρουσιαστής, δημοσιογράφος και υποψήφιος γερουσιαστής, που έχασε την έδρα εξαιτίας πολιτικών παιχνιδιών που παίχτηκαν εις βάρος του – στοιχεία που ο γιος του Τζορτζ ενσωμάτωσε στην πολιτική ταινία (με μια αίσθηση καταγγελίας) «Καληνύχτα και καλή τύχη» που σκηνοθέτησε, από την οποία ο ίδιος παραδέχεται ότι τελικά εισέπραξε μόλις 125.000 δολάρια. Και κυρίως στην επίσης πολιτική «Αι ειδοί του Μαρτίου».
Να βουτήξει στη μάλλον δύσκολη αρχή της ζωής του διαφημιζόμενου ως γυναικά, που κινείται ανάμεσα στην έπαυλή του στο Λος Αντζελες, στη «λάθος» γειτονιά σε σχέση με τους σταρ του Χόλιγουντ, στο Κάμπο Σαν Λούκας του Μεξικού και στο μεγαλοπρεπές εξοχικό του στην ιταλική λίμνη Κόμο (το οποίο αγόρασε έναντι 7,5 εκατ. δολαρίων, όταν σε μια βόλτα η μοτοσικλέτα του τον άφησε από καύσιμα); Και να επισημάνει ότι η οικογένειά του ζούσε άλλοτε σε διαμερίσματα, άλλοτε σε επαύλεις και άλλοτε σε βρώμικα τροχόσπιτα; Ή ότι η μητέρα του αναγκαζόταν να μαντάρει τα ρούχα της οικογένειας; Και ευτυχώς βοηθούσε η θεία του, η τραγουδίστρια Ρόζμαρι Κλούνι (γνωστή από το «C’mon On My House») και ο ξάδελφός του Μιγκέλ Φερέρ (γιος του ηθοποιού Μελ Φερέρ) τον έστρεψε ύστερα από σπουδές δημοσιογραφίας προς το Χόλιγουντ, όπου ήπιε τον… Βόσπορο, ξεφάντωσε σε αμέτρητα πάρτι και δοκίμασε κοκαΐνη, όπως έχει εξομολογηθεί, μέχρι που νόμιζε ότι θα έφθανε το τέλος του…
Μπορεί πάλι κάποιος να φωτίσει τις ταλαιπωρίες του, που ακόμη δεν τον αφήνουν να κοιμηθεί κάποιες νύχτες, που ο ίδιος έχει ομολογήσει ότι νιώθει πολύ μόνος. Οπως ότι στα 14 του τον χτύπησε το σύνδρομο Μπελ που παρέλυσε τα νεύρα του προσώπου του, στοιχίζοντάς του αρκετή – και επώδυνη – καζούρα από τους συμμαθητές του. Ή το 2005, στα γυρίσματα της ταινίας «Συριάνα» – η οποία του απέφερε το μόνο του Οσκαρ β’ ανδρικού ρόλου, παρά τις αρκετές υποψηφιότητες – που έπεσε, δεμένος σε μια καρέκλα, και άνοιξε το κεφάλι του. Από τη μύτη του, λένε, άρχισε να τρέχει υγρό από τον νωτιαίο μυελό και θα πέθαινε αν δεν τον έστελνε η φίλη του Λίσα Κούντρο («Φιλαράκια») σε ειδικό που ανήμερα Χριστούγεννα τον έσωσε, ύστερα από εννιάωρη επέμβαση. Οχι όμως και από τις ημικρανίες που ακόμη τον ταλανίζουν, όπως και το χτύπημα στο πόδι το 2007, σε τροχαίο με ένα από τα δίκυκλά του, παρέα με μια από τις δεκάδες καλλονές που εμφανίζονται όλα αυτά τα χρόνια ως σύντροφοί του. Και φθάνουν να είναι παρτενέρ του στα διεθνώς διαδεδομένα διαφημιστικά σποτ, για τη Fiat, τη N’espresso, το Martini.

Ο φόβος. Νο Κλούνι, νο πάρτι; Αν ισχύει, φανταστείτε τι γίνεται με δύο Κλούνι μαζί. Πατέρα και γιο. Οταν έφθασαν να κινηματογραφούν το δράμα του Σουδάν – ευγενή σκοπό ζωής έκτοτε για τον σταρ – να παθαίνουν ελονοσία και να βρίσκονται ενώπιοι με τα Καλάσνικοφ 13χρονων. Τα ντοκιμαντέρ του Κλούνι για το Νταρφούρ έπιασαν τόπο.
Ομως ο πιο πολιτικοποιημένος ίσως διάσημος ηθοποιός (ακόμη δεν έχει πάρει πίσω το δημόσιο σκληρό σχόλιό του, περί νόσου Αλτσχάιμερ, για τον λάτρη των όπλων Τσάρλτον Ιστον), ένας από τους «πιο επιδραστικούς άνδρες στον κόσμο» κατά το «People» το 2007, 2008 και 2009, κατάφερε να αποκτήσει ένα ισχυρό όπλο σε αυτόν του τον πόλεμο: έναν δορυφόρο που λειτουργεί για πάρτη του. Για την ακρίβεια φωτογραφίζει από ψηλά διαρκώς τα τεκταινόμενα στο Σουδάν και ανεβάζει τις «φωτογραφίες» στην ειδική – πολιτική – ιστοσελίδα του.
Υστερα από όλα αυτά και πολλά άλλα, που έχουν μείνει εκτός αυτής της σκιαγράφησης, ο ίδιος μόνο έναν φόβο έχει: «Μην πεθάνω και δεν καταφέρω όλα όσα θέλω να κάνω».