Πώς το Σιάτλ έγινε η εμμονή των πλούσιων Κινέζων

«Σιάτλ, το ασιατικό μέλλον της Αμερικής». Ηδη από το 2012, η εφημερίδα Le Temps μιλούσε για το λιμάνι των Ηνωμένων Πολιτειών που βρίσκεται πιο κοντά στην Ασία και εξηγούσε πώς οι εμπορικές σχέσεις των δύο χωρών ξεκινούσαν από αυτό. Στο διάστημα των δύο ετών που μεσολάβησαν από τότε, το Σιάτλ και η χώρα με τους περίπου ενάμισι δισ. κατοίκους επιβεβαίωσαν το δημοσίευμα ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τους δεσμούς τους.

Σύμφωνα με τους New York Times, οι πλούσιοι Κινέζοι άρχισαν να αγοράζουν ομαδόν στο Σιάτλ πριν από έναν χρόνο. Σε ορισμένες περιοχές μάλιστα, αποτελούν σήμερα το ένα τρίτο των αγοραστών ακινήτων που ξεπερνούν το ένα δισ. δολάρια. Σε μία προσπάθεια να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα της αγοράς, οι μεν κατασκευαστές προσαρμόζουν πλέον τα νέα κτίρια στις ανάγκες των κινέζων αγοραστών, τα δε μεσιτικά γραφεία ζητούν υπαλλήλους που μιλούν κινέζικα και ανοίγουν νέα γραφεία στο Πεκίνο.

Λόγοι υπάρχουν αρκετοί για να ερμηνεύσει κανείς το φαινόμενο. Ο καθαρός αέρας, το επίπεδο της εκπαίδευσης, ακόμη και το ότι το Σιάτλ είναι η «έδρα» του Μπιλ Γκέιτς έπαιξαν το ρόλο τους στην απόφαση των Κινέζων να κινηθούν προς Δυσμάς. Τι συνέβη όμως το 2013 και μεταμόρφωσε μία τάση σε «επιδημία»;

Στο Σιάτλ, απολύτως τίποτα. Στην Κίνα, πάλι, μία ταινία στη μεγάλη οθόνη έκανε πάταγο. Το «Οταν το Πεκίνο συναντά το Σιάτλ», μία διπλή αναφορά στο «Αγρυπνος στο Σιάτλ» και το «Οταν ο Χάρι συνάντησε τη Σάλι» (αμφότερες με πρωταγωνίστρια τη Μεγκ Ράιαν) περιλαμβάνεται στις ταινίες που έχουν κόψει τα περισσότερα εισιτήρια στην Ιστορία του κινέζικού κινηματογράφου.

Το φιλμ αφηγείται τη γλυκιά περιπέτεια μίας κινέζας εγκύου, η οποία μετακομίζει στο Σιάτλ με την ελπίδα ότι θα βρει εκεί τον έρωτα της ζωής της και το μωρό της θα μπορέσει να πάρει την αμερικανική υπηκοότητα. «Η ταινία άγγιξε μία ευαίσθητη χορδή των νέων κινέζων, οι οποίοι είδαν ξαφνικά το Σιάτλ ως μία ρομαντική απόδραση από τον έντονο υλισμό της Κίνας», σχολιάζει ο Ρομπερτ Φρανκ στους New York Times.

Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι ούτε η πρώτη φορά που μία ταινία επηρεάζει τόσο πολύ τις γεωγραφικές μετακινήσεις και κυρίως τον τουρισμό ούτε οι Κινέζοι είναι οι μοναδικοί που επισκέπτονται τις πόλεις που γνώρισαν πρώτα μέσα από τον Κινηματογράφο. Υπάρχει επίσης το προηγούμενο του «Χάρι Πότερ» στη Βρετανία, του «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών» στη Νέα Ζηλανδία, του «Hangover 2» στην Ταϊλάνδη. Αυτό που ίσως μπορεί να πει κανείς για τους Κινέζους είναι ότι δείχνουν οι πιο επιρρεπείς στον κινηματογραφικό τουρισμό.