[Eμπιστευτικά] Αρχισαν τα όργανα!..
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Δεν πρόλαβαν να εκλεγούν οι δήμαρχοι και η περιφερειάρχης που υποστηρίχθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και άρχισαν τα όργανα: αρνούνται, λέει, να εφαρμόσουν τον νόμο.
Προσέξτε: Οχι οποιονδήποτε νόμο. Αλλά τον νόμο που αφορά τον έλεγχο των δημοτικών υπάλληλων και την επανεξέταση της μετατροπής συμβάσεων περιορισμένου χρόνου σε συμβάσεις αορίστου.
Προσέξτε και αυτό: Μόνο με έναν τέτοιο έλεγχο μπορούν να εντοπιστούν τα λαμόγια και τα ρουσφέτια – όσοι δηλαδή διορίστηκαν με πλαστά πιστοποιητικά, ανεπαρκή προσόντα ή μπήκαν απλώς από το παράθυρο.
Οι δικαιολογίες, πολλές και αστείες.
Η περιφερειάρχης Αττικής δήλωσε «εμείς δεν διορίσαμε κανέναν και δεν μπορεί να είναι τιμητές του Δημοσίου αυτοί που το ξεχαρβάλωσαν».
Ούτε εκείνοι που σκοτώνουν τους μαύρους, θα έλεγα εγώ, αλλά τι να κάνουμε; Κάποιος πρέπει να πιάσει τα λαμόγια και τα ρουσφέτια – όποιος κι αν τα διόρισε!..
Ο δήμαρχος Χαλανδρίου επικαλέστηκε τον Κρέοντα και την Αντιγόνη για να μας πει ότι δεν εφαρμόζει τον νόμο αλλά το δίκιο.
Το οποίο, υποθέτω, προσδιορίζει κατά περίπτωση ο ίδιος με απόφαση μονομελούς δικαστηρίου απονομής δικαιοσύνης του οποίου προεδρεύει.
Μη γελάτε. Διότι με αυτήν τη μέθοδο συγκροτείται ένα κίνημα αυθαιρεσίας και ασυδοσίας.
Αυθαιρεσίας αφού ο κάθε δήμαρχος θα αποφασίζει ποιον νόμο γουστάρει ή δεν γουστάρει να εφαρμόσει.
Ασυδοσίας διότι στην ασυδοσία οδηγεί με απόλυτη βεβαιότητα η κατάργηση ή η παράκαμψη κάθε ελέγχου νομιμότητας. Ο έλεγχος αποτελεί βασική αρχή της δημοκρατίας, δεν είναι προαιρετική επιλογή.
Το ζήτημα όμως έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο νομίζουν ορισμένοι.
Κι ο λόγος είναι απλός. Το Μνημόνιο, η αποσταθεροποίηση και η αναστάτωση που έφερε στην ελληνική κοινωνία μετέτρεψαν τα τελευταία χρόνια μια αριστερή μπουρδολογία από γραφική εκκεντρικότητα σε αποδεκτό συνομιλητή.
Υπάρχουν σήμερα ακόμη και σοβαροί άνθρωποι που αναρωτιούνται μήπως η μπουρδολογία αυτή μπορεί να ασκήσει διακυβέρνηση. Για να καταλήξουν συχνά σε ένα «γιατί όχι;» με την ευχή ή την προσδοκία πως η μπουρδολογία θα εξανεμιστεί τελικά κάτω από το βάρος των πραγματικών δεδομένων της διαχείρισης.
Οι δήμαρχοι αποδεικνύουν πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Μπορείς θαυμάσια και να εκλεγείς σε μια θέση ευθύνης και να παραμείνεις ανεύθυνος.
Διότι αν όλοι αυτοί οι (κατά δήλωσή τους) προοδευτικοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τη δημοτική διαχείριση ως μια μέθοδο διατήρησης της φαυλότητας και προστασίας της λαμογιάς, ως διαιώνιση του «ξεχαρβαλώματος» (που λέει και η Δούρου), τότε από πού προκύπτει ότι κάποιοι νέοι θα φέρουν από κάπου το νέο που ευαγγελίζονται;
Αλλωστε, αν δεν απατώμαι, στο μέτωπο εναντίον των ελέγχων στους δήμους μετέχει και ο Μπαλασόπουλος της ΠΟΕ-ΟΤΑ.
Google news
