Τα τρία κακά της μοίρας μας

Θα μπορούσε να είναι ο τίτλος σειράς: «Τα δεινά του ελληνικού ποδοσφαίρου». Βία, ρατσιστικές επιθέσεις και απολύσεις προπονητών. Τα τρία κακά της (αθλητικής) μοίρας μας, σαν να λέμε…

Τα όσα θλιβερά έγιναν το απόγευμα της Κυριακής στην Κρήτη με την επίθεση των πολλών (του Ηροδότου) στους λίγους (του Εθνικού) φέρνει στην επιφάνεια κάποιες από τις εικόνες που αντιμετωπίζουν οι εραστές των μικρών κατηγοριών. Οσοι διαλέγουν ένα παιχνίδι που δεν βρίσκεται στη βιτρίνα και πιάνουν θέση στην εξέδρα, συχνά πυκνά με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τραγωδίες τύπου Μπλιόνα (πρώτος θάνατος μέσα στο γήπεδο από ρίψη φωτοβολίδας στο γήπεδο της Λάρισας), ούτε με τη διαβόητη υπόθεση Φιλόπουλου το 2007 και τη σύρραξη οπαδών Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού στο Λαύριο. Πέρα από το ραντεβού των στρατών, το κομβόι των πούλμαν στην εθνική ομάδα, τις ενέδρες που στήνονται εκατέρωθεν και τις μάχες ανάμεσα σε οργανωμένους φανατικούς ανά την επικράτεια, υπάρχουν και όσα δεν βλέπει ο φακός της δημοσιότητας. Οι ποτισμένοι με το νερό του φανατισμού στις κερκίδες βγάζουν τα απωθημένα τους, το κόμπλεξ τους, πιστεύουν πως καταθέτουν ανωτερότητα που είναι τόσο μα τόσο συζητήσιμη.

ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ. Χθες ο υφυπουργός Αθλητισμού Ι. Ανδριανός τα είπε με τον κ. Σαρρή, τον πρόεδρο της ΕΠΟ, και ζήτησε να τηρηθούν οι νόμοι προς κάθε κατεύθυνση. Καλά, έπρεπε να το ζητήσει; Αυτονόητο δεν είναι; Επίσης μίλησε με τον Β. Κικίλια, τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, και αναφέρθηκαν στο θέμα της αστυνόμευσης των αθλητικών χώρων. Στην Κρήτη, πάντως, είχαμε τρεις συλλήψεις.

Συνεχίζοντας με τις παθογένειες του ποδοσφαίρου, να αναφέρουμε το διαζύγιο της Ξάνθης με τον Τσιώλη που δεν είναι τόσο βελούδινο, αλλά και την πειθαρχική δίωξη του ποδοσφαιρικού εισαγγελέα της ΕΠΟ Παναγιώτη Καρρά εις βάρος του Καρντόζο της Κέρκυρας μετά τα όσα κατήγγειλαν από τη Βέροια για ρατσιστική επίθεση στον Ντουμίτρου.