[Εισαγωγικά] Τα λουκάνικα – και πώς φτιάχνονται…

ΦΩΣ στην αθέατη πλευρά των πολύ στενών ελληνογερμανικών επαφών ρίχνουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ». Μία από τις παρενέργειες της κρίσης είναι, άλλωστε, η πλήρης επανασύνδεση Αθήνας και Βερολίνου. Στη γερμανική πρωτεύουσα σπεύδει, ως γνωστόν, με τη μια ή την άλλη αφορμή, κάθε κυβερνητικός που σέβεται τον εαυτό του. Και οι συζητήσεις που γίνονται κεκλεισμένων των θυρών έχουν ψαχνό. Θυμίζουν επίσης ότι η πολιτική φτιάχνεται όπως και τα λουκάνικα. Ο υπαινιγμός αφορά τη διαδικασία παραγωγής, που είναι απωθητική.

Αυτό δεν σημαίνει ότι σε κάποιους δεν αρέσουν – και μάλιστα πολύ – τα λουκάνικα. Κρίσιμος παίκτης στο Ουκρανικό, η Γερμανία είναι ο βασικός συνομιλητής της Ρωσίας στην Ευρώπη. Το εύρος της αναστάτωσης που έχει προκληθεί, φαίνεται από τις συνέπειες στα δικά μας θέματα. Το Βερολίνο δεν θέλει, σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, να πάνε τα πράγματα στα άκρα με τον Πούτιν. Εν μέρει και λόγω της ενεργειακής εξάρτησης από τη Ρωσία. Σε δεύτερο χρόνο όμως, βλέπει τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ελλάδας και της Κύπρου ως εναλλακτική λύση για γεωπολιτικό ξεμαρκάρισμα έναντι της Μόσχας. Αυτό το «γοργόν και χάριν έχει» σε ό,τι αφορά την εξόρυξη αερίου, βάζει μέσα στο λουκάνικο τις διαφορές μεταξύ Κύπρου, Τουρκίας και Ελλάδας για την ΑΟΖ ενώ δεν φαίνεται να αποκλείει και το να έχει και η τουρκοκυπριακή πλευρά οφέλη από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της κυπριακής ΑΟΖ ακόμη και πριν λυθεί το Κυπριακό! Αλλωστε, η realpolitik είναι τόσο γερμανική όσο και τα λουκάνικα.

ΑΛΛΑΖΕΙ ο κόσμος; Είναι το ερώτημα του φετινού καλοκαιριού. Οι αποκεφαλισμοί δημοσιογράφων στην επικράτεια του χαλιφάτου, κάπου μεταξύ Ιράκ και Συρίας, δεν άγγιξαν την κοσμοπλημμύρα της Μυκόνου, όπου πατρίκιοι και πληβείοι της κρίσης ξεφάντωσαν με μπίρα ή σαμπάνια. Και ο υβριδικός πόλεμος του Πούτιν στην Ουκρανία δεν πολυσυγκίνησε τους Ελληνες που δεν είναι ροδακινοπαραγωγοί. Αν όλα αυτά δεν αποδειχθούν δραματικά επεισόδια χωρίς συνέχεια, αν η κατάσταση, ειδικά προς Ανατολάς, δεν παγώσει και συνεχίσει να οξύνεται, τότε τίποτε δεν θα μείνει ανεπηρέαστο, συμπεριλαμβανομένης της γειτονιάς μας.  

Τα ενεργειακά αποθέματα Ελλάδας και Κύπρου αποτελούσαν αναπτυξιακή προοπτική για μας. Ξαφνικά διαπιστώνουμε ότι θα μπορούσαν όμως να θεωρηθούν και εργαλεία της Δύσης κόντρα σε μια μεσο-μακροπρόθεσμη σκλήρυνση της Ρωσίας. Ολα αυτά αποτελούν φρέσκια απόδειξη μιας παλιάς αλήθειας που λέει ότι τα κοιτάσματα – πετρελαίου ή αερίου – αντί να φέρουν ευμάρεια, συνήθως προκαλούν αστάθεια.

ΤΗΝ ίδια ώρα η παραδοσιακή – έστω και συντμημένη σε πρόγραμμα και χρόνο – εμφάνιση του Αντώνη Σαμαρά στη ΔΕΘ έρχεται σε μια φάση που τα δημόσια οικονομικά φαίνονται σταθεροποιημένα. Φαίνεται κι από τον μυστικό δείπνο του Παρισιού που αποκαλύπτουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ». Φυσικά, άλλο τα λουκάνικα  – Φρανκφούρτης ή έστω Βερολίνου – κι εντελώς άλλο η γαλλική κουζίνα. Κυβέρνηση και τρόικα μελετούν τις παραμέτρους ενός βελούδινου διαζυγίου, με την έννοια ότι θα πρέπει η σχέση να παραμένει κόσμια και μετά. Κάτι που δεν συμβαίνει πάντα με τους χωρισμούς, κρίνοντας από το ξεγύμνωμα του Φρανσουά Ολάντ από τη μέχρι πρότινος σύντροφό του Βαλερί Τριερβελέρ. Τα βιβλία των ελλήνων και ξένων πρωταγωνιστών της τελευταίας πενταετίας, πάντως, μάλλον θα χρειαστεί να τα περιμένουμε για αρκετά χρόνια.