Η πολλή δουλειά τρώει τον εργαζόμενο

Αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός εταιρειών με ηγετική θέση στον κλάδο τους που εδρεύουν κυρίως σε ΗΠΑ και Βόρεια Ευρώπη, των οποίων οι διοικήσεις έχουν αρχίσει να ανησυχούν επειδή μεγάλο μέρος του προσωπικού τους εργάζεται πλέον υπερβολικά πολλές ώρες. Για αυτό τον λόγο επιχειρήσεις και οργανισμοί εκπονούν εργασιακά προγράμματα που δίνουν ανάσα στο προσωπικό τους με στόχο να μειωθούν οι ώρες εργασίας και να παρέχεται περισσότερος χρόνος για ιδιωτική ζωή, σύμφωνα με έρευνα που διενήργησαν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Οπως επισημαίνεται, πάντως, σε πολλούς κλάδους το να δουλεύει κάποιος ακόμη και πάνω από 10 ώρες την ημέρα εξακολουθεί να μοιάζει αναπόφευκτο.

Οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας σε πολλούς κλάδους μπορεί να φτάνουν ή και να ξεπερνούν τις 60, προκαλώντας πολλά προσωπικά προβλήματα στους εργαζομένους οι οποίοι αδυνατούν πλέον να βρουν την ισορροπία μεταξύ εργασιακής και προσωπικής ζωής. Παράλληλα οι εργαζόμενοι αυτοί δεν μπορούν να προγραμματίσουν τη ζωή τους επειδή δεν ξέρουν ούτε πότε θα φύγουν από το γραφείο ούτε ποια ώρα θα χτυπήσει το τηλέφωνό τους ούτε αν και πότε θα έλθει μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για θέμα της δουλειάς.

Το αποτέλεσμα είναι ότι όλο και περισσότεροι απαραίτητοι εργαζόμενοι με μεγάλη εμπειρία αποφασίζουν ακόμη και να παραιτηθούν για να αποκτήσουν καλύτερη προσωπική ζωή. Επίσης εταιρείες διαπιστώνουν όλο και πιο συχνά ότι όσοι μένουν πίσω και συνεχίζουν να εργάζονται με τους ίδιους ρυθμούς, βλέπουν την παραγωγικότητά τους να μειώνεται κατακόρυφα.

Ερευνα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ έχει δείξει ότι για παράδειγμα οι προγραμματιστές που εργάζονται 60 ώρες την εβδομάδα γράφουν χαμηλότερης ποιότητας κώδικα για υπολογιστές σε σύγκριση με όσους εργάζονται 40 ώρες την εβδομάδα, αναφέρουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Επίσης υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας τον οποίο περιγράφει στη βρετανική εφημερίδα ο Γκραντ Φρίλαντ που είναι υπεύθυνος για τις οργανωτικές πρακτικές της εταιρείας συμβούλων Boston Consulting Group: «Αν δίνονται προαγωγές σε όσους εργάζονται 20 ώρες την ημέρα, τότε οι άλλοι σκέφτονται ότι για να πάρουν και αυτοί προαγωγή πρέπει να εργαστούν επίσης 20 ώρες την ημέρα».

Βέβαια στο θέμα της παραγωγικότητας και των ωρών εργασίας υπάρχει και ο αντίλογος. Ερευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας δείχνει ότι όσο περισσότερο μένει κανείς στο γραφείο τόσο περισσότερο οι άλλοι τον θεωρούν «αξιόπιστο» και «προσηλωμένο» στη δουλειά του. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες εταιρειών να αλλάξουν τις εργασιακές πρακτικές προς όφελος των εργαζομένων, το πιο κοινό καταγεγραμμένο παράπονο των εργαζομένων παραμένει ότι εργάζονται πολλές ώρες. Αυτό ισχύει περισσότερο σε συγκεκριμένους κλάδους.

Για παράδειγμα οι γιατροί, οι δικηγόροι και οι τραπεζίτες θεωρούν τις πολλές ώρες εργασίας ως τίτλο τιμής. Το ίδιο κάνουν και όσοι ασχολούνται με την πληροφορική και ιδιαίτερα με τη δημιουργία προγραμμάτων.

ορια. Ισως τελικά η καλύτερη προσέγγιση είναι να βάζει ο ίδιος ο εργαζόμενος τα όριά του και όχι να εφαρμόζεται στα τυφλά μια κοινή πολιτική για όλους. Οπως λέει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο Ντον Σέρατ, ο οποίος άφησε τις τράπεζες για να ιδρύσει εταιρεία που ασχολείται με την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας που προκαλούνται από συγκεκριμένες συμπεριφορές, «όλα ξεκινούν από το άτομο. Αλλοι έχουν περισσότερη αντοχή και αποκτούν ενέργεια δουλεύοντας περισσότερο από άλλους. Αλλοι εξακολουθούν να εργάζονται σκληρά παρά τις αρνητικές επιπτώσεις».

Τα σημάδια που πρέπει να προσέχει κανείς, προσθέτει, είναι αν αμελεί την υγεία του, αν δεν είναι εκεί όταν μεγαλώνουν τα παιδιά του ή αν δεν δίνει σημασία στον σύντροφό του. Τελικά, το να ξέρει κανείς πότε πρέπει να τα παρατήσει είναι θέμα αυτογνωσίας, καταλήγει.