Πολεμώντας τον Εμπολα για όλους εμάς

Ο δρ Κεντ Μπράντλι ξύπνησε με πυρετό. Αμέσως έθεσε σε καραντίνα τον εαυτό του και τρεις ημέρες αργότερα τα τεστ επιβεβαίωσαν το χειρότερο φόβο του. Εχει τον ιό Εμπολα. Ο 33χρονος Μπράντλι έστειλε μήνυμα σε φίλο του αναφέροντας ότι ήταν «τρομοκρατημένος». Ηξερε καλύτερα από τον καθένα τον τρόμο του ιού. Για πολλές εβδομάδες περιέθαλπε ασθενείς από τον ιό στη Δυτική Αφρική, παρακολουθώντας τους να κάνουν εμετό, να αιμορραγούν εσωτερικά και μερικές φορές και εξωτερικά. Επειτα εξασθενούσαν και πέθαιναν.

Μερικοί έχουν κατηγορήσει τον Μπράντλι και άλλη μια εθελόντρια που έχει μολυνθεί, τη Νάνσι Ράιτμπολ, επειδή έθεσαν σε κίνδυνο τους εαυτούς τους, εκφράζοντας ακόμη και αντιρρήσεις για την επιστροφή τους στην Ατλάντα ώστε να δεχθούν περίθαλψη στο Emory University Hospital. Για παράδειγμα, ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι ο Μπράντλι και η Ράιτμπολ δεν θα έπρεπε να επιστρέψουν στις ΗΠΑ λόγω των κινδύνων που υπήρχαν. «Ανθρωποι που πάνε σε μακρινά μέρη για να βοηθήσουν είναι καταπληκτικοί – αλλά πρέπει να υφίστανται τις συνέπειες» έγραψε στο twitter.

Αντίθετα, αυτή η επιδημία του Εμπολα δείχνει γιατί δεν έχουμε μόνο ανθρωπιστικό ενδιαφέρον για θέματα παγκόσμιας υγείας, αλλά και εθνικό συμφέρον. Ο Μπράντλι και η Ράιτμπολ είναι ηθικοί πρωτοπόροι στην προσπάθεια αυτή και δείχνουν την πρακτική χρησιμότητα του να αντιμετωπίζονται από νωρίς παγκόσμιες επιδημίες. Αξίζουν την ευγνωμοσύνη και τον θαυμασμό μας επειδή στη Λιβερία προστάτευαν και εμάς μαζί με τους Λιβεριανούς.

Το ανθρώπινο μυαλό είναι πολύ ευαίσθητο σε απειλές τύπου Αλ Κάιντα. Είμαστε λιγότερο συνηθισμένοι σε απειλές δημόσιας υγείας, ακόμη και σε αυτές που κοστίζουν περισσότερες ανθρώπινες ζωές: περίπου 15.000 άτομα εξακολουθούν να πεθαίνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ από AIDS. Είναι καλύτερα να αντιμετωπίζεται μια μεταδιδόμενη ασθένεια στην πηγή της παρά να την αφήνουμε να εξαπλώνεται. «Εάν δεν πολεμήσουμε να την περιορίσουμε εκεί, θα πρέπει να πολεμήσουμε για να την περιορίσουμε κάπου αλλού» σημειώνει ο Κεν Αϊζακς, μέλος της χριστιανικής ομάδας βοήθειας Samaritan’s Purse για την οποία εργάζεται ο Μπράντλι.

ΣΤΗΝ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ. Τα νοσοκομεία της Νέας Υόρκης βρίσκονται σε συναγερμό για τον Εμπολα, αλλά η διάγνωση και η καραντίνα είναι δύσκολες. Το ξέρω γιατί κι εγώ ήμουν κάποτε ύποπτη περίπτωση. Πριν από χρόνια, όταν ζούσα στην Ιαπωνία, επέστρεψα στο Τόκιο από το Κονγκό όπου υπήρχε επιδημία Εμπολα. Μια εβδομάδα μετά είχα πυρετό. Ηταν σαν ελονοσία και ρώτησα πιο νοσοκομείο στο Τόκιο θα ήταν το καλύτερο για να αντιμετωπίσει κρούσμα ελονοσίας.

Οι Αρχές άκουσαν τις λέξεις Κονγκό και πυρετός και έστειλαν ασθενοφόρο για να με πάει στο νοσοκομείο γεμάτο με ανθρώπους που φορούσαν στολές που έμοιαζαν διαστημικές. Ομως στο νοσοκομείο οι γιατροί στα επείγοντα δεν ήξεραν τίποτε για τροπικές ασθένειες και αφού με εξέτασαν με έστειλαν σπίτι (την επόμενη ημέρα επιβεβαιώθηκε ότι είχα ελονοσία). Μερικές φορές ξεχνάμε ότι οι εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας αναλαμβάνουν μεγάλα ρίσκα. Πράγματι, το προσωπικό που περιθάλπει τον Μπράντλι και τη Ράιτμπολ στην Ατλάντα είναι εθελοντές και μερικοί μάλιστα ακύρωσαν τις διακοπές τους για να βοηθήσουν. Μπράβο σε αυτούς και σε τόσους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας στην Αφρική και στην Αμερική που προσπαθούν να αναχαιτίσουν την ασθένεια -επειδή εκεί συγκλίνουν τα ανθρωπιστικά και τα εθνικά συμφέροντα. Οπως έγραψε στην «Ιντιανάπολις Σταρ» ο Ρίτσαρντ Γκούντερμαν, «ένα πλοίο μπορεί να είναι ασφαλέστερο στο λιμάνι, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος ύπαρξης των πλοίων».