Το νόμισμα της χώρας

Πρότυπα
πολιτικών ανδρών

Παναγιώτης Καραμανώλης

ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ε.α.

Η οικονομική κρίση που διέρχεται η Νότια Ευρώπη και ειδικά η πατρίδα μας έχει και άλλο σοβαρό αντίκτυπο στον λαό μας. Μας οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση, κι αυτό είναι το πιο σοβαρό και ολέθριο. Οδηγούμεθα σε αδιέξοδο και ίσως, κάτι που σφόδρα πρέπει να απευχόμεθα, σε εθνικές περιπέτειες. Η σκοτεινή εγκατάλειψη των λαών στη βία και στον στραγγαλισμό τους, σε εποχή που θεωρείται ότι τη διακρίνουν ο ακμαίος πολιτισμός και η δημοκρατία, επιεικώς μπορεί να χαρακτηριστεί ατιμία, πράξη που θα παρουσιασθεί ως ένα από τα πιο μελανά σημεία της σύγχρονης Ιστορίας της Ευρώπης. Αυτοί που κάνουν τέτοιες δουλειές μέσα στον τρανό 21ο αιώνα είναι υπεύθυνοι απέναντι στη παγκόσμια συνείδηση.

Οι σημερινοί κρατούντες στο όνομα της απαραίτητης λιτότητας και παγκοσμιοποίησης έχουν οδηγήσει τους λαούς στην αθλιότητα και στον ξεπεσμό των δημοκρατικών και ηθικών αξιών, που αγώνες έχουν γίνει για την επικράτησή τους και γι’ αυτό θα πρέπει να κοκκινίζουν από ντροπή. Από τη μια υπάρχει σφαγή των λαών και από την άλλη κουβεντολόγι ανάμεσα στους τραπεζίτες και στους εκπροσώπους των κυβερνήσεων. Από το ένα μέρος το σακάτεμα των απλών ανθρώπων και από το άλλο κατάστρωση πρωτοκόλλων και λήψη επώδυνων μέτρων που γίνονται πάνω στο πράσινο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ατιμες πράξεις και περίεργης σκοπιμότητας πολιτική.

Δυστυχώς, η εποχή μας στερείται ρωμαλέα πνεύματα και μεγάλους άνδρες ικανούς να αναστρέψουν την καταστροφική πορεία. Η παγκόσμια κοινωνία και ειδικά η δική μας έχει ανάγκη ηγετών-ινδαλμάτων, οι οποίοι θα δείχνουν ότι συμμετέχουν έμπρακτα στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο λαός του οποίου ηγούνται. Ειδικά για εμάς λείπει ένας Ιωάννης Καποδίστριας, που με σαφή πίστη στην ορθοδοξία και έμπρακτη ορθοπραξίαν, όπως έλεγε γι’ αυτόν τον ηγέτη η αείμνηστη καθηγήτρια Ελένη Κούκου, κατάφερε στο βραχύ διάστημα διακυβέρνησής του να βάλει τα θεμέλια του ελληνικού κράτους. Μας λείπει επίσης ένας άξιος μιμητής του, ο ένδοξος και θρυλικός Μαύρος Καβαλάρης Νικόλαος Πλαστήρας, που εκτός από ικανότατος στρατιωτικός ήταν και υπόδειγμα πολιτικού ανδρός, ο οποίος είχε προσφέρει τον μισθό του στους πτωχούς και πέθανε χωρίς ποτέ να αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία. Θα ήθελα να κλείσω την επιστολή μου με τα λόγια του Γέροντα Παΐσιου, ο οποίος είχε πει: Είναι επιτακτική η ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου κυβερνήτη προς μίμηση από τους πολιτικούς μας, κυρίως, προκειμένου οι Ελληνες να αποκτήσουν ορθά πολιτικά κριτήρια στην εκλογή των κυβερνητών του έθνους μας.

Ελλάδα και ανάπτυξη

Χαράλαμπος Αντωνίου

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Το 1973 όταν επισκέφθηκα πρώτη φορά τη Βαρκελώνη είδα μια πόλη με όλα τα καλά και τα κακά του μεσογειακού Νότου, με εξαίρεση τη θαυμάσια ρυμοτομία της. Οταν όμως ξαναπήγα μετά την τέλεση εκεί των Ολυμπιακών Αγώνων βρέθηκα μπροστά σε ένα θαύμα. Είχε αξιοποιήσει θαυμάσια τη μεγάλη ευκαιρία των Ολυμπιακών.

Ετσι, παρά το γεγονός ότι ήμουν κατά της ανάληψης των Ολυμπιακών Αγώνων από τη χώρα μας (έλεγα τότε ότι αυτό δεν είναι σφάλμα, είναι έγκλημα), είχα μια ελπίδα ότι θα έχουμε και κάποια σοβαρά οφέλη, ιδιαίτερα σε υποδομές. Τα αποτέλεσμα είναι γνωστό και απογοητευτικό, να μην ξαναλέμε χιλιοειπωμένα πράγματα.

Τα ίδια συναισθήματα ένιωσα σε ένα πρόσφατο ταξίδι μου στην Πολωνία, που μπήκε στη Ευρωπαϊκή Ενωση το 2004 με κατά κεφαλήν εισόδημα 11.000 δολάρια και ύστερα από μια δεκαετία συνεχούς ανάπτυξης, σήμερα έχει 21.000 δολάρια, ενώ παράλληλα δημιούργησε σημαντικές υποδομές, αύξησε την παραγωγική της βάση (μεγάλη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, βιομηχανία, τουρισμό – έχει περί τα 20 εκατ. τουρίστες ετησίως) δίνοντας και έμφαση στην παιδεία, στην υγεία και γενικώς στις υπηρεσίες προς τους πολίτες.

Ηδη έχει όλες τις προϋποθέσεις ένταξης στην ΟΝΕ, αλλά προτιμά προς το παρόν το δικό της νόμισμα, το ζλότι. Δυστυχώς, όπου πηγαίνω η Ελλάδα με πληγώνει.