Γιατροί πολλών ταχυτήτων στα δημόσια νοσοκομεία

Σε πέντε φυλές χωρίζονται οι γιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας, με το ιατρικό σώμα να εμφανίζεται διχασμένο από τις διαφορετικές σχέσεις εργασίας. Το… ψηφιδωτό περιλαμβάνει γιατρούς που εργάζονται ακόμη και 110 ώρες την εβδομάδα παραμένοντας επί μήνες απλήρωτοι για εφημερίες, γιατρούς του ΕΣΥ που διατηρούν και ιδιωτικό ιατρείο και άλλους που μπαινοβγαίνουν σε ιδιωτικές κλινικές αυξάνοντας τα εισοδήματά τους.

Το υπουργείο Υγείας σε μια προσπάθεια να δελεάσει τους επιστήμονες που αντιμετωπίζουν τα δημόσια νοσοκομεία ως «κακοπληρωτές», ανοίγει τον διάλογο για ένα νέο μοντέλο απασχόλησης στο Δημόσιο, κατά το οποίο θα δίνει σε όλους το δικαίωμα ιδιωτικού έργου.

Πρώτο βήμα αποτελεί η ίδρυση απογευματινών χειρουργείων στο ΕΣΥ, ενώ στα τραπέζι των συζητήσεων τίθεται και το ενδεχόμενο να δοθεί ελευθέρας στους δημόσιους γιατρούς ακόμη και για την ίδρυση ιδιωτικού ιατρείου.

Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ. «Οι εποχές είναι διαφορετικές από το 1980. Σε αυτή τη φάση που και οι γιατροί  δοκιμάζονται από την οικονομική κρίση, θα πρέπει να δώσουμε την ευκαιρία να μπορούν να συμπληρώσουν το εισόδημά τους» λέει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Λεωνίδας Γρηγοράκος.

Εκτός από τους στρατιωτικούς γιατρούς και τους πανεπιστημιακούς που έχουν το πράσινο φως από τον νομοθέτη για τη λειτουργία ιδιωτικού ιατρείου, τα νερά ήρθαν να ταράξουν και οι γιατροί των πρώην νοσοκομείων ΙΚΑ, οι οποίοι απορροφήθηκαν από τα δημόσια νοσοκομεία το 2011.

Μεγάλη μερίδα από τους γιατρούς του ΕΣΥ τούς αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα, ως γιατρούς «δεύτερης ταχύτητας», με το επιχείρημα ότι χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στους ρυθμούς και στις αυξημένες απαιτήσεις των δημόσιων νοσοκομείων.

Γιατρός του ΙΚΑ που εργάζεται σε μεγάλο νοσοκομείο στο κέντρο της Αθήνας θυμάται ότι το πρώτο του χειρουργείο στο ΕΣΥ μετατράπηκε σε θέαμα, με τους συναδέλφους να περιμένουν στη γωνία το ιατρικό λάθος.

Η διαμάχη τους όμως δεν αφορά μόνο την ποιότητα της δουλειάς, αλλά κυρίως τη διαφορετική εργασιακή σχέση με το Δημόσιο. Ενώ οι γιατροί του ΕΣΥ είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, οι γιατροί των πρώην νοσοκομείων ΙΚΑ επιθυμούν να είναι – και προς το παρόν είναι – πλήρους αλλά μη αποκλειστικής απασχόλησης.

Αυτός είναι και ο λόγος που έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη και βάσει προσωρινής απόφασης έχουν το δικαίωμα διατήρησης του ιδιωτικού τους ιατρείου. Ωστόσο εκπνέουν οι πρώτες προθεσμίες και μένει να διαπιστωθεί αν με τις επόμενες αποφάσεις της η Δικαιοσύνη θα κρίνει το ίδιο ή θα κλειδώσει τα ιατρεία τους.

Οπως διευκρινίζει στα «ΝΕΑ» ο Ευριπίδης Μπιλιράκης, πρόεδρος της Ενωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Μη Αποκλειστικής Απασχόλησης και διδάκτορας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, οι 397 γιατροί της Ενωσης υπηρετούν με αμοιβή μόλις 1.300 ευρώ τον μήνα, χωρίς δικαίωμα σύνταξης, εφάπαξ από το Δημόσιο και σε προσωποπαγείς θέσεις που καταργούνταν με την αποχώρησή τους.  Ειδικότερα, στις 31 Μαρτίου 2014 ο νομοθέτης με μία αιφνιδιαστική τροπολογία έθεσε σε διαθεσιμότητα τους γιατρούς των πρώην νοσοκομείων του ΙΚΑ, απαιτώντας εντός επταημέρου να διακόψουν τη λειτουργία του ιατρείου τους και να ενταχθούν στο ΕΣΥ ως πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και με βαθμό ΠΕ (δηλαδή, Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης και άρα χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η εμπειρία τους), μέχρις ότου περάσουν από κρίση.

ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ. «Προσωπικά, εάν με αναγκάσουν να διακόψω το ελεύθερο επάγγελμα, θα απευθυνθώ στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και θα δικαιωθώ. Είναι αδιανόητο να μου ζητούν να επαναπρογραμματίσω τη ζωή μου στα 55 μου χρόνια» επισημαίνει ο κ. Μπιλιράκης.

Πάντως παραδέχεται ότι το δίλημμα της κυβέρνησης, ΕΣΥ ή ιδιωτικό ιατρείο, κάποιοι το έχουν ξεπεράσει διά της πλαγίας οδού. Ποιο είναι το κόλπο;  «Συνάδελφος μου άνοιξε το ιατρείο στο όνομα ενός νέου γιατρού, στο οποίο ωστόσο ο ίδιος συνεχίζει να εξετάζει τους ασθενείς του και να αμείβεται ιδιωτικά χωρίς να αναγκάζεται να πληρώνει φόρους, ενώ παράλληλα παραμένει και στο ΕΣΥ» εξηγεί.

Στο ίδιο μήκος κύματος είναι συντονισμένη και μεγάλη μερίδα των 1.960 συντονιστών – διευθυντών του ΕΣΥ, οι οποίοι επέμεναν μεταξύ των άλλων να προχωρήσουν τα απογευματινά χειρουργεία επ’ αμοιβή. Επί της ουσίας πρόκειται για την τελευταία φουρνιά γιατρών που υποβλήθηκαν σε αξιολόγηση, ώστε να καταλάβουν την υψηλότερη βαθμίδα.

Πλέον, στα δημόσια νοσοκομεία ισχύει το εξής παράδοξο: έχει ξεσπάσει επιδημία διευθυντών, καθώς οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων εξελίσσονται μέχρι τον βαθμό του διευθυντή με βασική προϋπόθεση τα χρόνια προϋπηρεσίας.