Τέσσερις μύθοι που καταδικάζουν το μέλλον μας

Κάθε νέα έρευνα για τις κλιματικές αλλαγές δείχνει πιο απαισιόδοξη από την προηγούμενη. Φέτος, για παράδειγμα, ο Μάιος και ο Ιούνιος ήταν οι πιο ζεστοί καλοκαιρινοί μήνες στην ιστορία του πλανήτη, από τότε που άρχισε η καταγραφή της θερμοκρασίας. Καταιγίδες και ξηρασίες σημειώνονται με αυξανόμενη συχνότητα. Οι πάγοι λιώνουν γρήγορα, προμηνύοντας την άνοδο της στάθμης της θάλασσας που μπορεί σταδιακά να αναγκάσει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.

Αποτελεσματικά αντίμετρα, αν λαμβάνονταν σήμερα, θα μπορούσαν να αποτρέψουν πολλές απειλές με σχετικά μικρό κόστος. Κι όμως, παρά την εντυπωσιακή επιστημονική συναίνεση ότι τα αέρια που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου βρίσκονται στη ρίζα του προβλήματος, η νομοθεσία για τον περιορισμό τους δεν έχει προχωρήσει καθόλου στο αμερικανικό Κογκρέσο.

Ως απάντηση, ο πρόεδρος Ομπάμα πρότεινε πιο αυστηρούς κανονισμούς για τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας – κάτι που όμως, προειδοποιούν οι επιστήμονες, είναι μια περιορισμένη δράση που έρχεται καθυστερημένα. Γιατί δεν απαιτούμε πιο έντονη δράση; Ενας λόγος μπορεί να είναι η συχνή εμφάνιση μια σειράς μύθων.

Μύθος 1: Η μεγάλη αβεβαιότητα της κλιματικής επιστήμης απαιτεί προσεκτική στρατηγική.

Σύμφωνα με αυτό τον ισχυρισμό, ο περιορισμός των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου θα είναι άχρηστα έξοδα αν η κλιματική αλλαγή τελικά προκαλέσει μόνο μικρά προβλήματα. Ομως αυτό έχει και άλλη ανάγνωση. Εάν υπάρχει αβεβαιότητα, οι εξελίξεις μπορεί να αποδειχθούν και πολύ χειρότερες.

Μύθος 2: Η επιβράδυνση των κλιματικών αλλαγών είναι ιδιαίτερα δύσκολη.

Η μείωση της έκλυσης διοξειδίου του άνθρακα είναι, στην πραγματικότητα, εντυπωσιακά εύκολη. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος θα ήταν η φορολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, που θα αυξήσει την τελική τιμή προϊόντων ανάλογα με το μέγεθος του ενεργειακού τους αποτυπώματος. Το πετρέλαιο, για παράδειγμα, θα είναι πιο ακριβό, αλλά τα μαθήματα πιάνου, όχι.

Μύθος 3: Φορολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα θα καταστρέψει δουλειές.

Εάν αποφασισθεί να γίνει σταδιακά φορολόγηση του διοξειδίου του άνθρακα, από τη στιγμή που ανακάμψει η οικονομία, η ανακοίνωσή της και μόνο θα δημιουργούσε νέες θέσεις εργασίας. Οι εταιρείες θα επενδύσουν στην ανάπτυξη πιο αποτελεσματικών διαδικασιών, καθώς πολλές από τις ενεργοβόρες παλαιές τεχνικές θα είναι πλέον άχρηστες.

Μύθος 4: Το κόστος περιορισμού των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα είναι απαγορευτικά υψηλό.

Κάθε δολάριο που θα προέλθει από τον σχετικό φόρο είναι ένα δολάριο που μπορεί να αφαιρεθεί από άλλους φόρους. Για παράδειγμα, σε χώρες όπου εφαρμόστηκε παρατηρήθηκε ότι μπορεί να διπλασιάσθηκε η τιμή της βενζίνης, αλλά είχε ως αποτέλεσμα τα αυτοκίνητα να είναι πολύ πιο αποδοτικά.

Υπάρχει ακόμα χρόνος να περιορίσουμε τις καταστροφικές συνέπειες με σχετικά μικρό κόστος. Εάν δεν το πράξουμε, οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αναρωτιούνται, πίσω από υψηλούς κυματοθραύστες, γιατί επιτρέψαμε όλες αυτές τις δυσάρεστες εξελίξεις, αποδεχόμενοι μία σειρά μύθων.