Με τα μάτια στα δικά τους παιδιά

Εκατοντάδες, ενδεχομένως, και χιλιάδες ονόματα από μια αστείρευτη δεξαμενή παικτών. Δεκάδες διαπραγματεύσεις και μεταγραφές ποδοσφαιριστών σε κάθε μεταγραφική περίοδο για να στελεχωθεί ένα ρόστερ που για να θεωρείται πλήρες πρέπει να διαθέτει 22-24 παίκτες.

Δεν είναι μικρός αριθμός. Τουναντίον είναι μεγάλος και πρέπει να βρεθεί από τον εκάστοτε τεχνικό διευθυντή και τον προπονητή της ομάδας και τη δημιουργική συνεργασία τους. Οι δυο τους αναλαμβάνουν το έργο να εντοπίσουν και αναγνωρίσουν τον στόχο συλλέγοντας όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες, να διαπραγματευτούν και να υπογράψουν τον παίκτη, σύμφωνα πάντα με τα όρια του μπάτζετ που έχει ορίσει η διοίκηση της ΠΑΕ ότι μπορούν να κινηθούν.

Το οικονομικό και το επίπεδο του πρωταθλήματος είναι δύο παράμετροι που κρίνουν τον βαθμό δυσκολίας της δουλειάς που πρωτίστως έχει ο τεχνικός διευθυντής και ακολούθως ο προπονητής κάθε ομάδας. Οσο μικρότερο κίνητρο προσφέρει η ομάδα (επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος και ευρωπαϊκούς αγώνες) και όσο πιο μαζεμένο είναι το μπάτζετ της τόσο δυσκολεύει η εξίσωση.

Με την οικονομική κρίση να πλήττει τη χώρα, τις ΠΑΕ να μην έχουν πια τις κυβερνητικές αβάντες προηγούμενων ετών για ρυθμίσεις (και διαγραφές) χρεών, τη Superleague να μην είναι και το πιο ελκυστικό πρωτάθλημα, τη δε ΑΕΚ να αγωνίζεται στη Football League, ο Νίκος Νταμπίζας με τον Γιάννη Αναστασίου στον Παναθηναϊκό και ο νεοπροσληφθείς Μπράνκο Μιλοβάνοβιτς μαζί με τον Τραϊνό Δέλλα και τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς στους Κιτρινόμαυρους καλούνται κάθε φορά να λύσουν έναν μικρό γόρδιο δεσμό.

Η πιο σίγουρη λύση, η επιλογή με το χαμηλότερο ρίσκο αλλά και υπό προϋποθέσεις ο τρόπος για να πειστεί να υπογράφει παίκτης που σε άλλη περίπτωση δεν θα σήκωνε καν το τηλέφωνο, όταν έβλεπε το +30 στην αναγνώριση της εισερχομένης κλήσης, είναι η έρευνα και αγορές από τα ράφια που έχει εμπειρίες και γνωριμίες ο τεχνικός διευθυντής και ο προπονητής. Κοινώς, παπούτσι από τον τόπο που έχει πατήσει…

Κάτι που είναι φανερό πως ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό και ο Ολυμπιακός, ο οποίος λόγω της λάμψης του Champions League και πολλαπλάσιου μπάτζετ έχει μεγαλύτερο πεδίο δράσης.

Τα παραδείγματα σε κάθε ομάδα πολλά. Χαρακτηριστικά και λίαν πρόσφατα στις μεταγραφικές κινήσεις Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού και ΑΕΚ. Ας τα πάρουμε ανάποδα. Η ΑΕΚ, που αγωνίζεται στην παλιά Β’ Εθνική η οποία έχει μετονομαστεί με το πιο σικάτο Football League, επ’ ουδενί θα μπορούσε να δελεάσει παίκτη της εμβέλειας ενός Ελντερ Μπαρμπόσα. Δηλαδή έναν 27χρονο πορτογάλο εξτρέμ, υγιέστατο, με γεμάτες χρονιές σε πολύ καλή ομάδα όπως η Μπράγκα, με παραστάσεις από την Πριμέρα Ντιβιζιόν, δεν ψήνεις και τόσο εύκολα να παίξει στην ελληνική Β’ Εθνική. Το έπραξε ο Μπράνκο Μιλοβάνοβιτς, ο οποίος στην καριέρα του εκτός από την ΑΕΚ αγωνίστηκε στην Ισπανία και την Πορτογαλία, ενώ ξεκίνησε ως τεχνικός διευθυντής στην Λας Πάλμας (β’ κατηγορία Ισπανίας). Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από τον Μπαρμπόσα, ο στόχος του Σέρβου ήταν ο Ιρανός Μασούντ που αγωνιζόταν στη Λας Πάλμας επι ημερών Μιλοβάνοβιτς.

Στον Παναθηναϊκό, ο Γιάννης Αναστασίου έχει προτίμηση αλλά και επιρροή στους ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει από τα πρωταθλήματα των Κάτω Χωρών. Ο θαυματουργός πέρυσι Μπεργκ, αν και δεν έπιασε στο Αμβούργο, δεν ήταν εύκολο να δεχθεί να συνεχίσει καριέρα στο Κορωπί και στον ΠΑΟ. Προπονητής και παίκτης είχαν κοινή καριέρα στην Ολλανδία και ο προπονητής του Παναθηναϊκού μπορούσε να σηκώσει το τηλέφωνο και να μιλήσει στον σουηδό άσο. Επίσης γνώριζε ή μπορούσε κάλλιστα να πάρει συμβουλές και πληροφορίες για τους Μέντες (Σπάρτα Ρότερνταμ, Αλκμααρ), Μπαϊράμι (Τβέντε), Πράνιτς (Χέρενφεν αλλά φυσικά και με θητεία στην Μπάγερν Μονάχου) και εσχάτως τον Ολλανδό Ουασίμ  Μπούι, που προέρχεται από τα σπλάγχνα του Αγιαξ. Τις δικές του γνωριμίες στην Αγγλία αξιοποίησε ο Νίκος Νταμπίζας. Πήρε τηλέφωνο, όπως είχαν γράφει «ΤΑ ΝΕΑ», τον Σέι Γκίβεν για να τσεκάρει τις ικανότητες του τερματοφύλακα Λιουκ Στιλ, ενώ κι ο Αμπέντ ήρθε από την Πρέμιερ Λιγκ στον Παναθηναϊκό.

Η τελευταία μεταγραφική κίνηση του Ολυμπιακού είναι ανάλογης περίπτωσης. Ο Αλμπέρτο Μποτία, με συμμετοχές στις μικρές εθνικές ομάδες της Ισπανίας, ήταν πουλέν του Μίτσελ στη Σεβίλλη και ο ισπανός προπονητής επέλεξε τον γνώριμο συμπατριώτη του για αντικαταστάτη του Κώστα Μανωλά, ο οποίος ετοιμάζεται να αποχωρήσει από τους Ερυθρόλευκους. Φυσικά δεν είναι η μόνη περίπτωση. Ο Πιέρ Ισά και ο Καρεμπέ επίσης έχουν προτίμηση σε παίκτες από μέρη που έχουν περπατήσει, αν και ο δεύτερος μπορεί να ανοίξει πολλές περισσότερες πόρτες στην ευρωπαϊκή αγορά.

Οι Μαζουακού, Ντοσεβί, Γιαταμπαρέ, Ιντιγκά προέρχονται από την αγορά της Γαλλίας, ενώ θα πρέπει να τονιστεί ότι για τον Τζόελ Κάμπελ ο Ολυμπιακός χρησιμοποίησε τη γνωριμία του Καρεμπέ με τον Αρσέν Βενγκέρ.

Σίγουρα, ο συγκεκριμένος τρόπος δεν αρκεί. Αποδεικνύει άλλωστε πως καμία ομάδα δεν έχει ένα δίκτυο σκάουτινγκ για να βρίσκει παίκτες από μεγαλύτερη δεξαμενή ταλέντων και επιλογών. Ομως είναι ένα βήμα, και κυρίως το πιο ασφαλές για να διαχείριζονται την κατάσταση που περιγράψαμε ότι έχουν να αντιμετωπίσουν.