ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Ο Θανάσης Βέγγος

Λεωνίδας Παπαμερκουρίου

Ο Βέγγος, για τον οποίο σημείωναν «ΤΑ ΝΕΑ» στις «προτάσεις της ημέρας» (22/7/2014) ως επιλογή τον «Παπατρέχα», ήταν φίλος μου, τον οποίο γνώρισα στη Μακρόνησο. Στη Μακρόνησο ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του, όπου ως αριστερούς στρατιώτες κατά τη θητεία μας στον στρατό έτυχε να μας τοποθετήσουν στο ίδιο τάγμα.

Δημιούργησε και εκεί μία θεατρική ομάδα, αλλά δεν γνωρίζω αν ήταν εν αγνοία της διοίκησης. Στο Θέατρο της Ρεματιάς, στο Χαλάνδρι, όταν σε παράσταση πήγα να τον χαιρετήσω, συνέβη και ένα αστείο περιστατικό. Φορούσα, καλοκαίρι, ένα μπλε πουκάμισο…

Το έπιασε με το χέρι του, τινάζοντας το μανίκι επιτιμητικά: «Τι είναι αυτό Λεωνίδα;». Γέλασα βέβαια. «Δεν βρήκα κόκκινο στα μέτρα μου…» του απάντησα γελώντας (είμαι 1,80).

Ράμπες στην Επίδαυρο

Κορίνα Ζαρτομοπούλου

ΧΑΪΔΑΡΙ

Βρέθηκα το Σάββατο 26/7 στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου για να δω τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη και έφυγα θλιμμένη, συχνά οργισμένη, από τον ιερό τόπο, τον κατάλληλο για πολιτιστικό προσκύνημα. Εκτός από τις νεοελληνικές, συχνά ακραίες, παρεμβάσεις στο αρχαίο κείμενο που παραπέμπουν σε κακή επιθεώρηση της σύγχρονης Ελλάδας και όχι σε αρχαίο θέατρο, έζησα και την απουσία πολιτισμού κοντά στις εξέδρες. Αναφέρομαι στην ταλαιπωρία (για την ακρίβεια κακομεταχείριση) συμπολίτη-θεατή καθισμένου σε αναπηρικό καρότσι. Με την παρέα μου, μπήκαμε δίπλα του στο θέατρο και ζήσαμε την περιπέτεια-κακομεταχείρισή του. Ηταν αυτόνομος, μπορούσε να οδηγήσει μόνος του το αναπηρικό καρότσι, αλλά επειδή λείπουν οι ράμπες (αλήθεια πόσο κοστίζουν μία, δύο, τρεις ράμπες;), ταξιθέτες και υπάλληλοι του φεστιβάλ Αθηνών, όπως τους ακούσαμε να συστήνονται, τον βοήθησαν ώστε να φθάσει από τον κακοτράχαλο περιβάλλοντα χώρο στον διάδρομο κοντά στις εξέδρες.

Τον οδήγησαν, σπρώχνοντας το καρότσι μέσω ενός σπασμένου, απότομου ξύλινου πλαισίου με απότομες κινήσεις, επιπέδου «άντε να τελειώνουμε με αυτόν με το καρότσι!», τον κοπάνησαν και εκείνος φώναζε: «Πιο σιγά, πονάω!». Τον άφησαν σε θέση του διαδρόμου που χωρίζει τις εξέδρες από τη σκηνή, κοντά στη δική μας θέση. Ετσι είδαμε τη συνέχεια. Κάθε τόσο και ένας ταξιθέτης ή ταξιθέτρια του ζητούσε να αλλάξει θέση στον διάδρομο κι εκείνος με λογική απαίτηση τους έλεγε: «Τελικά θα αποφασίσετε πού να σταθώ ή θα συνεχίσετε να με ταλαιπωρείτε;». Οταν τελείωσε η παράσταση και ο κόσμος χειροκροτούσε τους ηθοποιούς, άλλος ταξιθέτης (αν κρίνω από το ντύσιμό του μάλλον υπεύθυνος των ταξιθετών ή κάτι παρόμοιο ήταν) πήγε στην πλάτη του συμπολίτη με το καρότσι που χειροκροτούσε όπως οι υπόλοιποι θεατές, είπε ένα «άντε πάμε πριν πλακώσει ο πολύς κόσμος» και άρχισε να σπρώχνει απότομα το αναπηρικό καρότσι με τον έκπληκτο θεατή που έχει κινητικό πρόβλημα. «Σταμάτα! Εχω φρένα που πρέπει να τα βγάλω για να κινηθεί το αμαξίδιο! Πονάω, σταμάτα! Εχω κι εγώ δικαίωμα να χειροκροτήσω όπως οι υπόλοιποι, δεν θέλω να φύγω από τώρα» του φώναζε, αλλά εκείνος με ένα «πάμε, πάμε» έσπρωχνε το καρότσι του. Ξένοι θεατές-τουρίστες, δίπλα μας, κουνούσαν το κεφάλι κι έλεγαν «γιατί δεν τον σέβονται;». Και λίγο πιο ‘κεί, κύριος που συνόδευε τη γυναίκα του, καθισμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο, έλεγε «γι’ αυτό δεν αφήνω κανέναν να ακουμπά το αναπηρικό καρότσι της, αλλά το σπρώχνω μόνος μου».

Κατάργηση φόρου

Μάνος Τεννές

ΠΑΓΚΡΑΤΙ

Απορία προκαλεί το γεγονός ότι ο φόρος που ήταν μαζί με τον λογαριασμό της ΔΕΗ ναι μεν αφαιρέθηκε από τον λογαριασμό, συνεχίζει όμως να υφίσταται.

Η κατάργηση του φόρου αυτού θα ήταν μια αναγνώριση των θυσιών των Ελλήνων πολιτών και ένα βήμα προόδου για τη χώρα μας.

Κατοικίδια
στις παραλίες

Αγγελος Παπασωτηρίου, Ανδριανή Εγγονοπούλου, Παράσχος Αγγελόπουλος, Παρασκευή Σκαρμούτσου

Με αφορμή δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» (Τρίτη 22/7/2014) σχετικά με πρόταση των φιλόζωων «να επιτραπούν τα κατοικίδια στις παραλίες», η οποία πρόταση προκαλεί πραγματικά οργή θα θέλαμε να επισημάνουμε τα πιο κάτω.

Επιτέλους, τι άλλο θα συμβεί σ’ αυτήν τη χώρα; Αφού λύσαμε όλα τα θέματα και όλα τα προβλήματα, το τελευταίο που μας έμεινε είναι αν θα επιτραπεί τα κατοικίδια να κάνουν μπάνιο στις παραλίες μαζί μας και μαζί με τα παιδιά μας με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Για ποιο λόγο το παιδί το δικό μας θα πρέπει να παίζει στην παραλία και να πιάνει με τα χεράκια του τις ακαθαρσίες των σκύλων; Γιατί θα πρέπει να καθόμαστε στην παραλία εμείς και τα παιδιά μας και δίπλα να τινάζει ένας σκύλος τα τσιμπούρια του και τα νερά του; Γιατί πρέπει να μπούμε στη θάλασσα και δίπλα μας να κολυμπάει ένας σκύλος ή μια μαϊμού; Γιατί πρέπει να πάμε να κάνουμε ένα φτωχό μπάνιο και να χρειαστεί να παίξουμε ξύλο με τον ιδιοκτήτη κάποιου κατοικίδιου ζώου;

Δεν φθάνει που δεν μπορούμε να βαδίσουμε στα πεζοδρόμια τα οποία είναι γεμάτα ακαθαρσίες των φιλόζωων και έχουν γλιστρήσει άνθρωποι και έχουν σπάσει χέρια και πόδια απ’ αυτή την απερίγραπτη κατάσταση που επικρατεί στους δρόμους;

Δεν φθάνει που πάμε να μπούμε στο αυτοκίνητό μας και κάνουμε εμετό από τη βρώμα που έχει αφήσει κάποιος σκύλος γύρω γύρω από τα λάστιχα του αυτοκινήτου;

Σε καμιά χώρα του κόσμου δεν υπάρχει αυτό και δεν υπάρχει γιατί οι φιλόζωοι δεν είναι οι ίδιοι ζώα όπως οι έλληνες δήθεν φιλόζωοι. Θα πρέπει, εάν συμβεί κάτι τέτοιο, σε όλες τις παραλίες να υπάρχει ισχυρή αστυνομική δύναμη γιατί θα γίνουν φόνοι. Κανένας δεν θέλει να βάλει σε κίνδυνο τα παιδιά του και τον εαυτό του για εχινόκοκκους, τσιμπούρια, ακαθαρσίες και άλλα πολλά.

Χρέη προς Εφορία

Αιμίλιος Ιωαννίδης

ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΣΜΕΔΕ

Σχετικά με τα χρέη προς την Εφορία και ασφαλιστικά ταμεία πολιτών, εταιρειών, συνεταιρισμών κ.λπ. θέλω να προσθέσω και εγώ τη φωνή μου ανάμεσα στις εκατοντάδες χιλιάδες φωνές των δεινοπαθούντων συνανθρώπων μας. Δεν αναφέρομαι φυσικά σε χρέη των πέντε το πολύ δέκα χιλιάδων ευρώ τα οποία καλύπτονται από την υπάρχουσα νομοθεσία των 36 δόσεων, δηλαδή σε μηνιαία καταβολή 139 ή το πολύ 278 ευρώ, αλλά σε χρέη άνω των 50.000 έως 100.000 ευρώ των οποίων η μηνιαία καταβολή ανέρχεται σε 1.389 έως και 2.778 ευρώ, τα οποία με την υπάρχουσα κρίση είναι αδύνατον να πληρωθούν.

Ακόμα χειρότερο είναι ότι τα χρέη των 50.000 ευρώ ή 100.000 ευρώ προέρχονται από τις προσαυξήσεις και τους τόκους μέχρι και 426% του αρχικού τους κεφαλαίου. Ολα τα ΜΜΕ αναφέρουν για μειώσεις προσαυξήσεων και για μεγάλο αριθμό δόσεων (παίζεται ο αριθμός για 100 δόσεις). Ο συνεταιρισμός που εκπροσωπώ και έχω τις σχετικές αποδείξεις για αρχικό χρέος (κεφάλαιο) φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας τριών ετών ποσού 18.728,99 ευρώ έφθασε με τις προσαυξήσεις και τους τόκους στο απίθανο, δυσβάσταχτο ποσό των 98.665,56 ευρώ, ήτοι προσαυξήσεις και τόκοι 79.936,57 ευρώ ή 426% επί του κεφαλαίου.

Ιδιαίτερα οι συνεταιρισμοί που δεν έχουν οικοπεδοποιήσει την άγονη αγροτική γη τους και τα μέλη τους δεν έχουν καν οικόπεδο, αλλά μόνο μερίδιο – που δεν οικοδομείται – τελούν σε απόγνωση γιατί χάνουν τη γη τους, που δεν τους αποφέρει εισόδημα, εφόσον με τις παρούσες συνθήκες αδυνατούν να πληρώσουν άνω των 2.500 ευρώ μηνιαίως.

Τα δε μέλη τους, συνταξιούχοι των 70 και 80 ετών αδυνατούν να ανταποκριθούν και στην ετήσια συνδρομή τους των 80 ευρώ.

Κάνω έκκληση προς την κυβέρνηση και τα κόμματα που συγκυβερνούν να δεχθούν τη μείωση κατά 50% των προσαυξήσεων και τόκων και την εξόφληση του χρέους σε 100 μηνιαίες δόσεις. Το κράτος πάλι κερδισμένο θα είναι εφόσον το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών έχει αναφέρει ότι με την υπάρχουσα νομοθεσία ούτε το 10% των οφειλών προς αυτό δεν έχει εισπράξει.

Το κλείσιμο του ΕΜΠ
Δημήτρης Νικολαΐδης
Οι πύλες του ΕΜΠ έχουν κλείσει από μια οικτρή μειοψηφία διαθέσιμων και καταργημένων υπαλλήλων (άραγε με ποια ιδιότητα;), οι οποίοι με τη βοήθεια κάποιων φοιτητών διαφόρων αριστερών εξωκοινοβουλευτικών ομάδων κάνουν face control σε όποιον επιχειρήσει να εισέλθει, είτε πρόκειται για εργαζόμενο είτε πρόκειται για καθηγητή, ερευνητή, είτε πρόκειται για φοιτητή, και με εντελώς φασιστικό τρόπο απαγορεύουν ή επιτρέπουν την είσοδο κατά το δοκούν! Καθημερινά πια είναι τα φαινόμενα σοβαρών παρενοχλήσεων, προπηλακισμών, ακόμη και μπουγελώματα συμβαίνουν! 
Ακόμη και αν κάποιος κατορθώσει να περάσει από τις «Συμπληγάδες» στην πύλη, είναι αδύνατη η πρόσβασή του σε χώρους γραφείων από αλυσίδες στις πόρτες και λουκέτα. Η πλήρης ανομία και ασυδοσία βασιλεύουν! 
Η σκοπιμότητα, εκτός από την κατάργηση εντελώς της ΚΥΑ για τους διαθέσιμους, είναι και ο τορπιλισμός και η ματαίωση των επικείμενων πρυτανικών εκλογών με τον νέο νόμο. 
Η πρυτανεία εντελώς απούσα, υπογείως όμως άλλα σενάρια απεργάζεται με τους κυρίους του εργοδοτικού συνδικαλισμού! Είναι και η τεράστια οικογενειοκρατία στη μέση και πώς θα τη διασώσουν, είναι οι λογής λογής «ημέτεροι», που παρανόμως διορίστηκαν διαχρονικά, και τα συμφέροντα που διακυβεύονται… Αυτά είναι μερικά από τα αδιανόητα που συμβαίνουν σ’ αυτό το «φέουδο ανομίας και διαφθοράς» που είναι το ΕΜΠ. Αραγε, ένας εισαγγελέας δεν ακούει;