Το τριπλό έγκλημα της Θάσου: 13 χρόνια μετά ο γρίφος παραμένει άλυτος

Χρειάστηκε να περάσουν 13 χρόνια για να φτάσει στις δικαστικές αίθουσες ένα από τα πολύκροτα αστυνομικά θρίλερ της Βόρειας Ελλάδας: το τριπλό έγκλημα στη Θάσο που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο τον Ιούνιο του 2001 και μία δολοφονία στην Καβάλα ακριβώς ένα χρόνο μετά. Ομως, σε λιγότερες από δέκα συνεδριάσεις το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Δράμας έστειλε τις δύο υποθέσεις που συνεκδικάσθηκαν πίσω στις ανεξιχνίαστες. Ο  κατηγορούμενος, ιδιοκτήτης καταστήματος οπτικών Ανδρέας Χτενάς κρίθηκε αθώος. Κατά της αθωωτικής απόφασης ασκήθηκε έφεση.

Ηταν ξημερώματα Δευτέρας της 18ης Ιουνίου 2001. Συγγενείς των τριών φίλων που είχαν πάει στο εξοχικό του ενός στην Καλλιράχη της Θάσου κινητοποιούν τον αστυφύλακα που υπηρετεί στον αστυνομικό σταθμό της περιοχής επειδή ανησυχούσαν γιατί οι άνθρωποί τους δεν απαντούσαν στις κλήσεις των τηλεφώνων τους. Λίγη ώρα αργότερα στο μπαλκόνι του εξοχικού, δύο χιλιόμετρα μακριά από τον οικισμό, βρίσκονται νεκροί ο 48χρονος πολιτικός μηχανικός, υπάλληλος της Πολεοδομίας Καβάλας Ιωάννης Κουλούσης και ο 55χρονος υπάλληλος της Πολεοδομίας και φίλος του Γιώργος Χαλκίδης. Στον κήπο του εξοχικού εντοπίζεται και το πτώμα του 49χρονου εργολάβου οικοδομών Κυριάκου Αθανασά. Οι δύο πρώτοι, όπως προκύπτει από την έκθεση του ιατροδικαστή, δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ στο μπαλκόνι, δέχτηκαν μάλιστα και χαριστικές βολές. Ο τρίτος πυροβολήθηκε δύο φορές πισώπλατα ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει, επιπλέον είχε και τραύμα στο κεφάλι.

Η ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ. Από τις πρώτες ώρες των ερευνών οι αστυνομικές Αρχές συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι αρχικός στόχος του εγκλήματος ήταν ο υπάλληλος της Πολεοδομίας. Αλλωστε ο Κουλούσης είχε εκφράσει έντονους φόβους για τη ζωή του τον Μάιο εκείνης της χρονιάς όταν είχε τεθεί επικεφαλής της επιτροπής για την κατεδάφιση δύο αυθαιρέτων στην περιοχή όπου στη συνέχεια ανεγέρθηκε το Νοσοκομείο Καβάλας. Το ένα εξ αυτών ανήκε στον Χτενά, ο οποίος στο δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι αγόρασε άδεια φέρετρα και τα τοποθέτησε στα δύο αυθαίρετα, υποστηρίζοντας όμως ότι ήταν κίνηση αγανάκτησης και όχι απειλή. Διέψευσε μάλιστα μαρτυρίες που ανέφεραν πως έλεγε ότι θα σκότωνε τον Κουλούση «μέσα στο αυθαίρετό του στη Θάσο», εννοώντας το εξοχικό του θύματος. Εκείνη η κατεδάφιση ήταν ιδιαίτερα περιπετειώδης, καθώς η σύζυγος του ιδιοκτήτη του δεύτερου σπιτιού απειλούσε να αυτοπυρποληθεί, ενώ στην περιοχή λόγω του θορύβου που είχε προκληθεί η αστυνομία είχε λάβει δρακόντεια μέτρα τάξης.

Δεκάδες καταθέσεις που από το 2001 επιχειρούσαν να δώσουν απαντήσεις για το τριπλό έγκλημα καταλήγουν στο κενό. Καμία από αυτές δεν αποτελεί το χαρακτηριζόμενο τρανταχτό στοιχείο για να οδηγηθεί η υπόθεση σε δίκη με συγκεκριμένο κατηγορούμενο. Παρότι ο Χτενάς ήταν από την αρχή ένας από τους βασικούς υπόπτους, λίγους μήνες αργότερα η χήρα του Κουλούση βάζει στο κάδρο και έναν προσωπικό φίλο του θύματος, εργολάβο οικοδομών. Ηταν αυτός που είχε προφυλακιστεί και στη συνέχεια αθωώθηκε για άλλη δολοφονία στην Καβάλα το 2000, προσώπου που επίσης ασχολούνταν με τις οικοδομές. «Μου ζήτησαν συγγνώμη οι συγγενείς του και πήγαμε μαζί στον τάφο του Γιάννη, κατάλαβαν ότι δεν είχα καμία σχέση, δεν θα μπορούσα να είχα κάνει κακό στον φίλο μου» κατέθεσε στο δικαστήριο. Διέψευσε όμως παράλληλα πως ήταν εκείνος ο οποίος κατονόμασε στους συγγενείς του πολιτικού μηχανικού ως δράστη τον Ανδρέα Χτενά, στοιχείο που αποτέλεσε ένα από τα χαρακτηριζόμενα αξιόλογα για να οδηγηθεί η δίκη στο ακροατήριο. Ο εργολάβος οικοδομών είπε στο δικαστήριο ότι η αναφορά στους συγγενείς του θύματος «αφορούσε σε φήμες που ακούστηκαν για τον Χτενά, δεν ήταν δική μου άποψη». Βλέποντας μάλιστα τον κατηγορούμενο στο εδώλιο του Κακουργιοδικείου Δράμας, επιβεβαίωσε ότι πλέον συνεργάζονταν παρότι την περίοδο του τριπλού εγκλήματος δεν είχαν καν γνωριστεί…

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ. Οι καταθέσεις των μαρτύρων που περιέγραφαν φιγούρα ανθρώπου στο μπαλκόνι του εξοχικού της Καλλιράχης, μία μοτοσικλέτα που ήταν σταθμευμένη έξω από το σπίτι και την παρουσία των θυμάτων και του κατηγορουμένου λίγη ώρα νωρίτερα σε παραλιακή ταβέρνα της περιοχής, αλλά και η κίνηση ενός φίλου του Κουλούση να τοποθετήσει στη σορό του την ώρα της κηδείας μία… χτένα, κρίθηκαν ανεπαρκείς από τις δικαστικές Αρχές και τον Σεπτέμβριο του 2003 η υπόθεση ετέθη στο αρχείο «αγνώστων δραστών».