Μέσα στον ορυμαγδό, η δήλωση πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Η Μαρίν Λεπέν, η ηγέτις του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, συμφώνησε (εν μέρει) με τον Νικολά Σαρκοζί: η συμπεριφορά που του επιφυλάσσει η Δικαιοσύνη, αποφάνθηκε, «μοιάζει σαφώς σχεδιασμένη περισσότερο να τον εξευτελίσει παρά να διαπιστώσει την αλήθεια». Αλλά, συμπλήρωσε η Λεπέν, οι δικαστικές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκεται ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας, η έναρξη επίσημης έρευνας εις βάρος του για «αθέμιτη άσκηση επιρροής», «παραβίαση της μυστικότητας του ενεργητικού έργου» και «ενεργητική διαφθορά» διαλύουν τις ελπίδες του για επιστροφή στο πολιτικό προσκήνιο: «Ο Σαρκοζί έχει απαξιωθεί, δεν μπορεί να επιστρέψει στη μάχη, ιδιαίτερα στην προεδρική μάχη».
Η στρατηγική της Λεπέν είναι πρόδηλη. Θέλησε να χτυπήσει, για μία ακόμη φορά, αυτό που το κόμμα της αποκαλεί UMPS, ένα αμάλγαμα του δεξιού UMP και του σοσιαλιστικού PS. Γνωρίζει πως τα δικαστικά μπλεξίματα και οι φωνές του Σαρκοζί περί αριστερής συνωμοσίας εναντίον του τροφοδοτούν τη δυσφορία των Γάλλων απέναντι στους πολιτικούς. Σηκώνει λίγο ψηλότερα, με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές του 2017, το λάβαρο της αδέκαστης πολέμιας του διεφθαρμένου συστήματος. Κάνει όμως ένα σφάλμα. Ο Σαρκοζί μπορεί να επιστρέψει στο προσκήνιο. Αυτός ήταν και ο στόχος της προχθεσινής του εμφάνισης στην τηλεόραση, να στείλει το μήνυμα πως «ακόμα και αν καταδικαστώ, θα είναι από διεφθαρμένους και κομματικοποιημένους δικαστές, ηθικά η καταδίκη αυτή δεν θα έχει καμία σημασία». Ενα 72% των οπαδών του UMP επιθυμεί ακόμη την επιστροφή του. Ο Σαρκοζί μπορεί κάλλιστα να κερδίσει την ηγεσία του UMP τον Νοέμβριο. Απλώς, λένε οι πολιτικοί αναλυτές, αν το κάνει θα διασφαλίσει πως ο δεύτερος γύρος των εκλογών του 2017 θα είναι μια μονομαχία ανάμεσα στον Φρανσουά Ολάντ και τη Λεπέν. Γιατί ένα 65% των Γάλλων δεν επιθυμεί την επιστροφή του Σαρκό. Ενα 63% δεν πιστεύει στη θεωρία της πολιτικοδικαστικής συνωμοσίας εις βάρος του. Ενα 59% τον θεωρεί έναν πολιτικό τελειωμένο.
Ο Ολάντ δέχθηκε χθες στο Ελιζέ τον Μάρτιν Σουλτς, τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, προκειμένου να συζητήσουν «τις προτεραιότητες της Ευρώπης». «Είναι σημαντικό, επανεξελέγη την Τρίτη και ήρθε στο Παρίσι την επομένη» επισήμαιναν πηγές της γαλλικής προεδρίας, μια δήλωση που καταδεικνύει πόσο απελπισμένα επιθυμεί το Παρίσι να πείσει ότι παραμένει στην εμπροσθοφυλακή της Ευρώπης, ότι ο Ολάντ εξακολουθεί να «μετράει» στην ευρωπαϊκή σκηνή, και ας έχει σπάσει κάθε αρνητικό ρεκόρ δημοτικότητας στη Γαλλία. Αυτό όμως έχει πάψει να ισχύει. Η οικονομική και κοινωνικοπολιτική κρίση, η κρίση ταυτότητας που διέρχεται επίσης η Γαλλία, έχουν παραδώσει τα ηνία στο Βερολίνο.
ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. Οι εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου των δύο χωρών αναμετρούνται σήμερα στη Βραζιλία. Η καλή πορεία των Bleus έχει κάνει τους Γάλλους να την αγαπήσουν από την αρχή - τον Οκτώβριο του 2013, ένα 54% εξέφραζε την εκτίμηση πως δεν θα κατάφερναν καν να προκριθούν στο Μουντιάλ, κρίνοντας τους παίκτες «υπερβολικά καλοπληρωμένους», «ατομιστές», «χυδαίους»… Μια ενδεχόμενη νίκη θα συνάσπιζε τους Γάλλους, τονώνοντας το εθνικό φρόνημα, διώχνοντας για λίγο τη διαβόητη γκρίνια τους - και λένε πως η οικονομία επηρεάζεται άμεσα από την ψυχολογία. Ακόμη κι έτσι, όμως, ένα κύπελλο δεν αρκεί για να φέρει την άνοιξη. Οι οιωνοί λοιπόν δεν είναι καλοί. Αλλά σε τελική νίκη το 2017, επιμένει το «Νουβέλ Ομπζερβατέρ», η Μαρίν Λεπέν δεν μπορεί να ελπίζει. Οσο και να γκρινιάζουν, οι Γάλλοι δεν θα το επέτρεπαν ποτέ.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από