Ο κίνδυνος θα έρθει από τη θάλασσα

Πριν από μερικές ημέρες, περισσότερα από 200 παιδιά, μαθητές δημοτικών σχολείων της Βόρειας Ολλανδίας, επισκέφτηκαν μαζί με τους δασκάλους τους μια μεγάλη παραλία, και αφότου χωρίστηκαν σε ομάδες των 10 ατόμων, έτρεξαν πίσω από μια σειρά από σωρούς άμμου. Είχαν μία ώρα στη διάθεσή τους για να χτίσουν από ένα κάστρο. Μετά την ολοκλήρωση των εντυπωσιακών δημιουργημάτων τους, τα παιδιά συγκεντρώθηκαν σ’ ένα σημείο, περιμένοντας την άνοδο της στάθμης της θάλασσας η οποία κάποια στιγμή άρχισε να καλύπτει την ακτή, καταστρέφοντας σταδιακά τα ευάλωτα φρούριά τους. Δεν επρόκειτο για καλοκαιρινή σχολική εκδρομή στην παραλία αλλά για έναν ιδιαίτερο διαγωνισμό που οργανώθηκε από τις Αρχές με στόχο την ευαισθητοποίηση των μικρών μαθητών για τους κινδύνους από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Εξαιτίας της επισφαλούς γεωγραφικής της θέσης, η Ολλανδία κατάφερε να αναδειχθεί σε χώρα – μοντέλο διαχείρισης των υδάτων της. Σήμερα όμως οι Αρχές εμφανίζονται ιδιαίτερα ανήσυχες καθώς φοβούνται πως η επόμενη γενιά Ολλανδών είναι πολύ πιθανό να υποτιμήσει τους κινδύνους που απορρέουν από το γεγονός ότι το 55% της επικράτειας βρίσκεται είτε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας είτε σε περιοχές όπου οι πιθανότητες να σημειωθούν πλημμύρες είναι επικίνδυνα πολλές.

Μέχρι σήμερα, χάρη στην εξαιρετική τους τεχνογνωσία και σ’ έναν ιδιαίτερα υψηλό προϋπολογισμό (το ποσό που διατίθεται για τη διαχείριση των υδάτων ισούται περίπου με το 1,24% του ΑΕΠ), έπειτα από τις εκτεταμένες πλημμύρες του 1953, οι Ολλανδοί έχουν καταφέρει ν’ αποτρέψουν μία ακόμη μεγάλη καταστροφή. Ομως οι ειδικοί φοβούνται πως το ιδιαίτερα προηγμένο σύστημα διαχείρισης υδάτων που έχουν αναπτύξει είναι αποτελεσματικό σε τέτοιο βαθμό ώστε να οδηγεί τους Ολλανδούς σε εφησυχασμό που δεν αποκλείεται στο μέλλον να αποβεί μοιραίος.

«Τα πάντα λειτουργούν στην εντέλεια με αποτέλεσμα ο κόσμος να μην αντιλαμβάνεται ότι η δημιουργία αστικών ζωνών σε περιοχές κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας αποτελεί ρίσκο», εξηγεί ο Ράιμοντ Χαφκενσέιντ, ειδικός στη διαχείριση υδάτων του υπουργείου Εξωτερικών της χώρας και οργανωτής αυτών των πρωτότυπων, διασκεδαστικών όσο και ενημερωτικών, διαγωνισμών.  

Δεδομένου ότι η κλιματική αλλαγή είναι πιθανό να προκαλέσει την άνοδο της στάθμης της θάλασσας έως και 121 εκατοστά μέχρι το τέλος του αιώνα, οι Αρχές αποφάσισαν ν’ αναλάβουν δράση για να εξηγήσουν στα μικρά παιδιά ότι αυτές οι προβλέψεις που σήμερα μοιάζουν να ανήκουν σ’ ένα μακρινό μέλλον είναι πολύ πιθανό να επαληθευτούν αλλάζοντας άρδην τη ζωή τους.

Πριν επισκεφτούν την παραλία, τα παιδιά ηλικίας από 6 έως 11 ετών, παρακολούθησαν μια διάλεξη από εθελοντές πολιτικούς μηχανικούς με θέμα την κατασκευή φραγμάτων. Αφότου έχτισαν τα κάστρα τους, είχαν την ευκαιρία να πειραματιστούν και με την προηγμένη ολλανδική τεχνολογία που αξιοποιείται για τη διαχείριση των υδάτων, όπως για παράδειγμα οι κάμερες υπέρυθρων ακτίνων, με τις οποίες οι Αρχές ελέγχουν τα φράγματα για πιθανές ρωγμές, και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που πραγματοποιούν περιπολίες σε δύσβατες περιοχές. «Μ’ αυτόν τον τρόπο τα παιδιά μαθαίνουν πραγματικά, η επίδραση είναι πολύ μεγάλη» τόνισε ο Χάρκο Πάμα, ένας από τους δασκάλους.

Παρ’ όλο που η κατασκευή των κάστρων στην άμμο ενθουσίασε τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετείχαν στον διαγωνισμό, η πιο σημαντική στιγμή της ημέρας ήταν εκείνη της καταστροφής των κάστρων από τα κύματα της θάλασσας. Καθώς τα εφήμερα δημιουργήματά τους διαλύονταν σιγά σιγά κάθε φορά που ένα νέο κύμα κάλυπτε την ακτή, τα παιδιά έτρεχαν από το ένα κάστρο στο άλλο επευφημώντας όποτε κατέρρεε κάποιο από αυτά. «Χτίζουμε τεράστια κάστρα κατά τη διάρκεια της άμπωτης και όταν έρχεται η πλημμυρίδα προσπαθούμε να τα προστατέψουμε – αυτό κάνουμε εμείς οι Ολλανδοί», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ράιμοντ Χαφκενσέιντ.

Αδιαφορία
Πέρα από το «κενό ενημέρωσης» αναφορικά με τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η χώρα τους, σημαντικό πρόβλημα για τις ολλανδικές Αρχές αποτελεί το γεγονός ότι ελάχιστοι νέοι επιθυμούν να ασχοληθούν με τη διαχείριση των υδάτων.