Οι ηγέτες της ΕΕ ψήφισαν Γιούνκερ

Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ πήρε και επίσημα το χρίσμα για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μετά την απόφαση των ηγετών της ΕΕ στη Σύνοδο Κορυφής και παρά την έντονη διαφωνία του πρωθυπουργού της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον. Την απόφαση ανακοίνωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπάι μέσω του twitter.

Σύμφωνα με βρετανό αξιωματούχο, στην ψηφοφορία – η οποία έγινε για πρώτη φορά και κατόπιν αιτήματος του βρετανού πρωθυπουργού – υπέρ του Γιούνκερ ψήφισαν 26 ηγέτες ενώ εναντίον του μόλις 2, ο ίδιος ο Κάμερον και ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπαν. Ο Γιούνκερ πρέπει να πάρει τώρα το πράσινο φως από το Ευρωκοινοβούλιο κατά τη διάρκεια ψηφοφορίας που αναμένεται να γίνει στα μέσα Ιουλίου.

Ο Ζαν – Κλοντ Γιούνκερ είναι ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα «ιερά τέρατα» της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. Συμμετείχε στη σύνταξη της Συνθήκης του Μάαστριχτ, παρέμεινε πρωθυπουργός επί 18 συναπτά έτη και υπήρξε επί σειρά ετών πρόεδρος του Eurogroup. «Γνωρίζει τους πάντες και τα πάντα στην Ευρώπη» έλεγε προ μηνών για τον Γιούνκερ ο τέως υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Πιερ Μοσκοβισί, ο οποίος φιλοδοξεί να είναι αντιπρόεδρος αρμόδιος για τα οικονομικά ζητήματα στη νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή της οποίας πρόεδρος θα είναι, εκτός απροόπτου, ο λουξεμβούργιος πολιτικός.

ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ. Ο Ζαν – Κλοντ Γιούνκερ έχει τη φήμη του τίμιου διαιτητή ανάμεσα στη Γαλλία και στη Γερμανία, τις γλώσσες των οποίων ομιλεί εξίσου καλά. Παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με διπλωμάτες συνήθως ευνοεί τη Γερμανία, ο Γιούνκερ δεν ήταν η πρώτη επιλογή της καγκελαρίου Μέρκελ, η οποία, χωρίς φυσικά να το ομολογήσει ποτέ δημοσίως, μάλλον προτιμούσε για την προεδρία της Επιτροπής τον συμπατριώτη της Μάρτιν Σουλτς κι ας ήταν Σοσιαλδημοκράτης. Αυτό που φαίνεται να ενοχλεί πολλούς στην περίπτωση του Γιούνκερ είναι ότι, σε αντίθεση με τον Μπαρόζο, διαθέτει εξαιρετικά ισχυρή προσωπικότητα, έχει σαφή φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό και είναι γενικώς συμπαθής και δημοφιλής. Χαρακτηριστικά που για πολλούς ευρωπαίους ηγέτες καλό θα ήταν να μη διαθέτει ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον οποίο επιθυμούν να αντιμετωπίζουν, σε τελευταία ανάλυση, ως υπάλληλό τους. Κάτι που με τον Γιούνκερ δεν είναι εφικτό. Ισως για αυτό η Ανγκελα Μέρκελ φλερτάριζε έως και την προηγούμενη εβδομάδα με την ιδέα της αντικατάστασής του, την οποία τελικώς εγκατέλειψε. Και την εγκατέλειψε όταν διαπίστωσε ότι με τις διαστάσεις που έχει λάβει το θέμα στην Ευρωβουλή, δύο επιλογές είχε. Είτε τον ορισμό του Γιούνκερ για την προεδρία της Επιτροπής είτε την πρόκληση θεσμικής κρίσης η οποία θα έφερνε σε αντίθεση τους ευρωβουλευτές με τους αρχηγούς των κομμάτων τους.