[Εναλλακτικά] Λαοκόων και Προκρούστης

ΔΙΔΥΜΑ είναι τα ερωτήματα για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην ελληνική πολιτική. Και αφορούν τρία κόμματα.

ΕΡΩΤΗΜΑ πρώτον: θα μπορέσει η κυβέρνηση να πάει σε ένα άλλο μείγμα οικονομικής πολιτικής; Θα έχουμε δηλαδή έξοδο από τη μέγκενη της λιτότητας και των φόρων; Το δίδυμο Σαμαρά – Βενιζέλου το θέλει, ενώ ο Γκίκας Χαρδούβελης δεν έχει – από την επομένη του ανασχηματισμού – σηκώσει κεφάλι. Η απάντηση είναι κρίσιμη για το πώς θα πάνε τα πράγματα – και στην πολιτική αλλά και στη χώρα. Δεν θα την έχουμε όμως πριν έρθει η τρόικα και δούμε τις προθέσεις της. Ηδη ο Σαμαράς έριξε μερικά τροχιοδεικτικά κατά του ΔΝΤ μιλώντας στη «Handeslblatt» – αν και τα έλεγε στην πεθερά για να ακούει και η νύφη. Κι αυτό γιατί πρόκειται για την κορυφαία οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας. Ο Ιούλιος, πρώτος μήνας του νέου εξαμήνου, θα δείξει αν θα υπάρξει νέα ισορροπία στις σχέσεις της Αθήνας με τους δανειστές της. Και, κυρίως, αν η ελληνική κυβέρνηση θα μπορέσει να ξαναπάρει το τιμόνι των δημόσιων οικονομικών χωρίς ασφυκτική επιτήρηση από την τρόικα που θα κάθεται στο πίσω κάθισμα. Κρυπτολαϊκιστές και κρυπτοφιλελεύθεροι της κυβέρνησης μπορεί να έχουν κάποιες αψιμαχίες για απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις. Αυτά όλα όμως – βοηθούσης και της χαλαρότητας των αντικαταστάσεων στα θερινά τμήματα – θα λυθούν. Το ζητούμενο είναι το βασικό μείγμα.

ΕΡΩΤΗΜΑ δεύτερον: θα αντέξει ο ΣΥΡΙΖΑ ή οι εσωτερικές συγκρούσεις και διαφωνίες θα βάλουν τον Τσίπρα στο κρεβάτι του Προκρούστη; Στη συμπολίτευση περιμένουν πώς και πώς να δουν πότε και πώς θα σπάσει η αξιωματική αντιπολίτευση. Αλλωστε, από το 2010 και μετά δεν υπάρχει κόμμα, μικρό ή μεγάλο, που να έχει εκφύγει του κανόνα της θρυμματοποίησης με εξαίρεση τον ΣΥΡΙΖΑ που την έχει γλιτώσει, χάνοντας μόνο – άντε! – τον Τατσόπουλο. Ενας ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι μπλοκ, αλλάζει τα δεδομένα του πολιτικού παιχνιδιού. Είναι προφανές ότι το σχοινί τεντώνεται από αριστερά. Και ότι ο Τσίπρας επιχειρεί να σχοινοβατήσει. Το πρώτο άνοιγμα προς τον μεσαίο χώρο που εκδηλώθηκε στην Κεντρική Επιτροπή εξισορροπήθηκε με επαναστατική γυμναστική στην υπόθεση της μικρής ΔΕΗ. Είναι προφανές ότι ο Αλέξης προσπαθεί να πατήσει σε δύο βάρκες. Οσο αυτές δεν ανοίγουν – του βγαίνει. Οπως η συμπολίτευση οραματίζεται αλλαγή μείγματος στην οικονομική πολιτική, έτσι και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θέλει να πιστεύει ότι θα μπορεί ώς το τέλος να συνθέτει τις αποκλίνουσες τάσεις στο κόμμα του. Ας φτάσει έτσι στην προεδρική και βλέπουμε – είναι η λογική. Νέος είναι – πιστεύει ότι έχει και ευελιξία και αντοχές.

Τα δύο ερωτήματα προσδιορίζουν λοιπόν δύο αντίπαλες – ίσως και παράλληλες – στρατηγικές. Στην Κουμουνδούρου πιστεύουν ότι το φίδι της οικονομικής πολιτικής θα στραγγαλίσει τελικά την κυβέρνηση ως νέο Λαοκόοντα. Σε Μαξίμου και Χαριλάου Τρικούπη εκτιμούν ότι ο Αλέξης δεν θα μπορέσει για πολύ ακόμη να κρατήσει ενωμένο το μαγαζί. Παράλληλα στοιχήματα αντοχής – σε φόντο εξαμήνου.