[Στίγμα] Το μπαλάκι, η προίκα και η στωικότητα

5 λεπτά
*********************************************
Το μπαλάκι, η προίκα και η στωικότητα
Εγώ γνώριζα – μη με ρωτήσετε πώς, δεν θα πω, διότι εγώ έχω αρχές και δεν «δίνω» τις πηγές μου – ότι το θέμα του νέου επιτρόπου της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση έχει κλείσει. Και ότι έκλεισε στη συνάντηση που είχαν πρόσφατα στο πατρικό του προέδρου «φέρτε μου Μνημόνια να τα σκίζω ένα ένα» Αντώνη, στην οδό Μουρούζη, ο Πρωθυπουργός με την Ντόρα (μεγάλη φωτογραφία).
Αλλά μετά, μετά και το δικό μου σχετικό δημοσίευμα, το Μέγαρο Μαξίμου (λέγε με εν συντομία Αντώνη, να μη χάνουμε χρόνο) άρχισε να τα γυρνάει. Να τα περιστρέφει. Να τα φέρνει βόλτα λες και χορεύει καλαματιανό.
Παράλληλα, έσκασαν μύτη πληροφορίες ότι λόγο στο θέμα του διορισμού έχει και ο πρόεδρος «το ΠαΣοΚ είμαι εγώ» Βαγγέλης.
Τούτων δοθέντων, δεν με ξένισε καθόλου το γεγονός ότι η Ντόρα σηκώθηκε και πήγε χθες το μεσημέρι στο γνώριμο για εκείνη υπουργείο Εξωτερικών. Φυσικά όχι για να διαπιστώσει αν οι κουρτίνες είναι αυτές που είχε διαλέξει εκείνη ως υπουργός ή αν οι πίνακες που γνώριζε είναι στους τοίχους και δεν έχουν αλλάξει, αλλά για να συναντήσει τον πρόεδρο Βαγγέλη, επειδή, μαθαίνω, αυτό τής συνέστησε και ο πρόεδρος Αντώνης όταν άρχισαν να τη ζώνουν τα φίδια ότι «εδώ κάτι παίζεται»:
– Δεν πας να δεις και τον Βαγγέλη; Να δεις και τι λέει και αυτός, γιατί εγώ θέλω να είσαι εσύ επίτροπος, αλλά μου έχει θέσει θέμα και δεν μπορώ να αποφασίσω μόνος, (φέρεται να) της είπε ο πρόεδρος Αντώνης, που, όσο να πεις, έχει τον τρόπο του να τα λέει τα πράγματα.
Η συνάντηση προέδρου Βαγγέλη και Ντόρας διήρκεσε μία ώρα, αλλά δηλώσεις δεν έγιναν. Και η ίδια, με την οποία συνομίλησα, αρνήθηκε να μου πει οτιδήποτε. Τη δικαιολογώ. Τι να πεις όταν αισθάνεσαι ότι γίνεσαι μπαλάκι ανάμεσα σε δύο («μήλα» το λένε το παιχνίδι νομίζω);
Μετά προσπάθησα να ανιχνεύσω τι λέει το ΠαΣοΚ για το θέμα. Πράγματι, το κόμμα της χαράς θέλει να έχει λόγο. Οντως, για λόγους που δεν μπόρεσα να διακριβώσω, το θέμα της Ντόρας μπήκε στην ίδια ζυγαριά με την τοποθέτηση Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ο πρόεδρος «το ΠαΣοΚ είμαι αποκλειστικά εγώ» Βαγγέλης δέχθηκε υπό τύπον παραχώρησης προς τον Σαμαρά να άρει το βέτο υπέρ της παραμονής Προβόπουλου στη θέση αυτή, ώστε να τοποθετηθεί ο Στουρνάρας. Και τώρα διεκδικεί – στ’ αλήθεια ή στα ψέματα – τη θέση του επιτρόπου.
Θέλει, σου λέει, να προωθήσει δικό του στέλεχος. Δικό του στέλεχος ή για τον εαυτό του προορίζει τη θέση (στην προοπτική ότι στο συνέδριο του φθινοπώρου θα αποχωρήσει από τη θέση του προέδρου του ΠαΣοΚ); ρωτάω εγώ. Γιατί παίζει και αυτό το δεύτερο ενδεχόμενο. Αγνωστο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, κοντός ψαλμός αλληλούια. Ολα αυτά θα έχουν τελειώσει σε δεκαπέντε, το πολύ είκοσι, ημέρες.
Η Ντόρα, που είναι κορίτσι με μεγάλη προίκα (πολιτική) και όσο να ‘ναι πέντε άκρες στην Ευρώπη (αλλά και πέραν του Ατλαντικού) τις έχει, τα βλέπει όλα αυτά και τα αντιμετωπίζει με στωικότητα. Σου λέει, έχουν να διαλέξουν μεταξύ δύο ενδεχομένων: ή θα κάνουν μια σοβαρή, πραγματική, επιλογή προς το συμφέρον της χώρας επιλέγοντας εμένα ή θα παίζουν κρυφτό ρίχνοντας τις ευθύνες ο ένας στον άλλον για τη μη επιλογή μου.
Δεν έχει άδικο, αλλά έχω την αίσθηση ότι αγνοεί με ποιους έχει μπλέξει…
*********************************************
Το έλα να δεις
Στο μεταξύ στον ΣΥΡΙΖΑ γίνεται επιεικώς το έλα να δεις, στο πλαίσιο της πρώτης πραγματικής συζήτησης για το εκλογικό αποτέλεσμα και τις προοπτικές του κόμματος από εδώ και πέρα. Η πηγή μου, που με ενημερώνει σχεδόν για τα πάντα, μου επιβεβαίωσε χθες το βράδυ τον πανικό, στο πλαίσιο του προβληματισμού, «άντε και κερδίζουμε τις εκλογές, συμμάχους για να κάνουμε κυβέρνηση πού θα βρούμε;».
– Πού καταλήξατε; ρώτησα.
– Πουθενά, επί του παρόντος. Υπάρχουν διάφορες απόψεις, αλλά πρέπει να πω ότι δεν είναι και η ευκολότερη περίπτωση αυτή. Ούτε η ΕΔΑ που ήταν αξιωματική αντιπολίτευση το 1958 κατάφερε να το λύσει και γι’ αυτό εξαφανίστηκε στις επόμενες εκλογές…
Σύντροφε, μια χαρά τα λες!
*********************************************
Ενθουσιασμός στην πρεμιέρα
Στην άλλη πλευρά του λόφου, εκεί που κατοικοεδρεύει η κυβέρνηση, πληροφορούμαι ότι παραληρούν από… ενθουσιασμό μετά την πρώτη εμφάνιση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Καρασμάνη (μικρή φωτογραφία) σε Συμβούλιο Υπουργών. Τα όσα μεταδόθηκαν από τις Βρυξέλλες κάνουν επιτακτική την ανάγκη να απευθύνουμε θερμά συγχαρητήρια για την επιλογή του στον πρόεδρο «φέρτε μου ρε γαμώ το ένα Μνημόνιο αμέσως να το σκίσω» Αντώνη, ο οποίος με την επιλογή Καρασμάνη στο συγκεκριμένο υπουργείο έδωσε απλώς ρέστα.
Τίποτε άλλο δεν θα πω. Θα δηλώσω μόνον τη διαμαρτυρία μου, διότι η πρεμιέρα του έργου «Ο Καρασμάνης υπουργός» δόθηκε στις Βρυξέλλες, και όχι όπως θα έπρεπε, σε εμάς εδώ, που είμαστε και φανατικοί οπαδοί του…
*********************************************
Η κίτρινη επανάσταση της ταρίφας
Σε ένα άλλο επίπεδο, θέλω να καταθέσω τη μαρτυρία μου σε σχέση με την κίτρινη επανάσταση που κήρυξε προχθές ο Θύμιος με το ακαζού μαλλί (ακαζού και όχι κομοδινί, όπως με διόρθωσαν) Λυμπερόπουλος, διαμαρτυρόμενος για τη φορολόγηση των ταξί. Χθες γυρνούσα με τα πόδια στο Κέντρο – από ραντεβού σε ραντεβού. Δεν είδα την παραμικρή επαναστατική πράξη. Αντιθέτως, είδα πλήθος από «ταρίφες» να παρκάρουν στα δεξιά του δρόμου, προς άγραν πελατών, και να συζητούν χαλαρά τις εξελίξεις.
– Πρόεδρε, έχουμε σχέδιο ή όχι; Διότι φοβούμαι πως θα πάει στράφι η επαναστατική γυμναστική…
Από την πλευρά μου συζήτησα λίγο το θέμα ταξί με τον υπουργό Υποδομών Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.
– Μαζί σας τα έχουν;
– Α, όχι με μένα δεν έχουν τίποτε. Κάτι ψιλοπροβλήματα που είχαν τους τα λύσαμε. Αλλού είναι τα προβλήματά τους.
– Πού δηλαδή;
– Πλην των φορολογικών που προτάσσουν, υπάρχει όντως μείωση του κύκλου εργασιών τους λόγω της κρίσης και, επιπλέον, πρέπει να σας πω ότι το πρόβλημα επιδεινώνεται, διότι πλέον είναι πάρα πολλοί. Αν προσθέσετε σε αυτό και την αύξηση της επιβατικής κίνησης στα δημόσια μέσα μεταφοράς, καταλαβαίνετε τι έκταση έχει το πρόβλημα.
Οπως μου ανέφερε δε, μόλις το πρώτο τρίμηνο του 2014 η επιβατική κίνηση αυξήθηκε κατά 6%, ενώ η αύξηση αναμένεται να είναι κατακόρυφη μετά τον Σεπτέμβριο, όταν μειωθούν και οι τιμές των εισιτηρίων.
Κρίση παντού, παιδί μου…













