[Αγιογραφίες] Κράμα

ΞΕΚΙΝΗΣΕ με τον πρωθυπουργό να λέγεται Καραμανλής. Και αφυπηρέτησε με τον Πρωθυπουργό να λέγεται Σαμαράς. Ομολογουμένως, ο Γιώργος Προβόπουλος, που ολοκλήρωσε χθες τη θητεία του στην Τράπεζα της Ελλάδος, θυμίζει τους σολομούς που κολυμπούν ανάποδα στο ρεύμα του ποταμού. Το να φθάσουν στις πηγές είναι θρίαμβος. Κλείνει όμως ο κύκλος του βίου τους.

ΜΕ όρους πεπρωμένου, η ελληνική πολιτική πήγε πίσω σε εκείνον που, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, εθεωρείτο ως φυσικός επόμενος αρχηγός της ΝΔ όταν θα ερχόταν η ώρα της γενιάς του. Αλλο ότι χρειάστηκε τελικά να περιμένει καμιά εικοσαριά χρόνια. Η επικράτηση Σαμαρά τα άλλαξε όλα και, κυρίως, ανέτρεψε όλες τις ιεραρχήσεις του ελληνικού συστήματος εξουσίας. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αφού ήταν ένα είδος πρωθύστερου. Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν γινόταν να είναι εξαίρεση. Ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι διανύουμε μια φάση που διακρίνεται από αυτό που οι Γάλλοι αποκαλούν «le mélange des genres» – ελληνιστί, η ανάμειξη των ειδών.

Η επικυριαρχία επί Σαμαρά των οικονομολόγων της γενιάς που ήρθε στα πράγματα με τον Σημίτη είναι η κατ’ εξοχήν έκφραση της ανάμειξης των ειδών. Τον Γιάννη Στουρνάρα, έναν από τους ανθρώπους που εκτιμούσε ιδιαίτερα ο πρώην πρωθυπουργός, διαδέχθηκε ο Γκίκας Χαρδούβελης που ήταν οικονομικός του σύμβουλος στο Μέγαρο Μαξίμου. Η επαναφορά αυτού του αστερισμού προσώπων δεν θα μπορούσε να αφήσει χώρο για τον Γιώργο Προβόπουλο. Πίσω από τα παραπολιτικά και το παρασκήνιο ελλοχεύει η θεωρία των συστημάτων. Οικονομολόγος εμπιστοσύνης του Γιώργου Σουφλιά ο Προβόπουλος ανήκει σε άλλο γενεαλογικό δέντρο. Ασχετο αν αναβαπτίσθηκε κι αυτός, σε κάποια στιγμή, όπως και οι οικονομολόγοι των επιτελείων Σημίτη, στον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα. Φυσικά, η παλινόρθωση των εκσυγχρονιστών δεν θα είχε επέλθει ποτέ αν δεν είχε πάει στο Μαξίμου ο Λουκάς Παπαδήμος. Αυτός άνοιξε τον δρόμο. Επί των ημερών του είχε το γραφείο του Νίκου Θέμελη στο Μέγαρο Μαξίμου ο Χαρδούβελης και εκεί τον ξαναβρήκαν και τον εμπιστεύθηκαν ο Αντώνης Σαμαράς και ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι η σχέση Παπαδήμου – Προβόπουλου υπήρξε, για να χρησιμοποιήσουμε έναν ήπιο όρο, χλιαρή.

ΜΕ άλλα λόγια, ο Προβόπουλος περίσσευε. Δεν τον σήκωνε η νέα τάξη πραγμάτων, ή μάλλον το κράμα προσώπων, που διαμορφώθηκε από το 2012 και μετά. Με τον Σαμαρά δεν βρήκε κώδικα – έστω και αν η σχέση αναθερμάνθηκε όταν ο Προβόπουλος αρπάχτηκε με την τρόικα για τα stress tests των τραπεζών τον Φεβρουάριο – Μάρτιο. Ο ακήρυχτος πόλεμος ανάμεσα στην Τράπεζα της Ελλάδος και στην Εθνική Τράπεζα σίγουρα δεν βοήθησε. Με τον Στουρνάρα – που έπαιξε πολύ καλύτερα τους τραπεζίτες από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες – δεν υπήρξε κόντρα αλλά μια μάλλον ανόρεχτη ανακωχή. Βετεράνος με θητεία επί πέντε κυβερνήσεων, ο Προβόπουλος υπέκυψε στον νόμο της φθοράς έχοντας ως μοναδικό στήριγμα τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Οταν αυτός προσχώρησε στη λύση Χαρδούβελη, ο συσχετισμός ανετράπη πλήρως. Ή μάλλον επικυρώθηκε μια απόφαση ειλημμένη εδώ και πολλούς μήνες. Ηταν το καλύτερα κρατημένο μυστικό της Αθήνας – στις ξένες πρωτεύουσες μιλούσαν πιο ανοιχτά. Στην Τράπεζα της Ελλάδος αντελήφθησαν ότι ο κύβος είχε ριφθεί μόλις στα μέσα της περασμένης εβδομάδας. Το Μαξίμου και το υπουργείο Οικονομικών είχαν κάνει ό,τι μπορούσαν για να καθησυχάσουν το γραφείο Προβόπουλου.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ απλός, ο απερχόμενος διοικητής άλλαξε μέσα στην αλλαγή και ωρίμασε ως δημόσιο πρόσωπο τα τελευταία χρόνια. Θα έχει να λέει ότι επί των ημερών του η Ελλάδα γλίτωσε από τη δραχμή. Εχει δίκιο.