[Ιστορίες] Η μαγεία του ποδοσφαίρου

2 λεπτά
Μουσική και ποδόσφαιρο πήγαιναν ανέκαθεν χέρι χέρι στη Βραζιλία. Ο σπουδαίος Τσίκο Μπουάρκε ζητάει τη διοργάνωση ενός φιλικού ματς στο περιθώριο κάθε συναυλίας του, έχει μάλιστα ιδρύσει μια ομάδα στη γειτονιά του στο Ρίο, την Πολυθέαμα, όπου παίζει αριστερός εξτρέμ. Ο ακόμα πιο σπουδαίος Ζιλμπέρτο Ζιλ ανακατεύει ποδόσφαιρο και πολιτική στο τραγούδι Meio de Campo (1973), έναν φόρο τιμής στον Αφονσίνιο, τον μουσάτο, μακρυμάλλη μέσο που έφθασε να συμβολίζει με το ελεύθερο πνεύμα του μια σιωπηρή αντίθεση στη στρατιωτική δικτατορία της δεκαετίας του ’60. Ο Ζόρζε Μπεν έγραψε ένα ολόκληρο τραγούδι το 1972, το Fio Maravilha, για ένα και μοναδικό όσο και απίστευτο γκολ. Εκτός από τους καταξιωμένους μουσικούς, υπάρχει και ένας μακρύς κατάλογος ποδοσφαιριστών που τραγουδούσαν ή τραγουδούν ακόμη, συχνά καλύτερα στη Βραζιλία από ό,τι αλλού: Γκαρίντσα, Πελέ, Σόκρατες, Ροναλντίνιο… «Οταν είμαι στο τερέν», δήλωσε μια ημέρα ο Ρομπίνιο, παίκτης σήμερα της Μίλαν, «έχω συχνά την εντύπωση ότι πρέπει να χορέψω σάμπα για να κάνω την τάδε ή τη δείνα κίνηση και πρέπει να ομολογήσω πως το λατρεύω αυτό».
Αλλά η Σπορτ Ρεσίφε τούς ξεπέρασε όλους. Η μελωδία που ακούγεται από το γήπεδό της είναι από εκείνες που σε κάνουν να υποκλίνεσαι. Και ακούγεται σταθερά εδώ και δύο χρόνια, από τότε που η Ρεσίφε κάλεσε για πρώτη φορά τους φαν της να γίνουν «αθάνατοι οπαδοί» – δωρίζοντας μετά θάνατον τα όργανά τους, «ώστε να συνεχίσει να ζει η αγάπη τους για την ομάδα στο σώμα κάποιου άλλου». «Σου υπόσχομαι ότι τα μάτια σου θα συνεχίσουν να παρακολουθούν τη Σπορτ Ρεσίφε» λέει ένας άνδρας που χρειάζεται μεταμόσχευση κερατοειδούς. «Σου υπόσχομαι πως η καρδιά σου θα συνεχίσει να χτυπάει για τη Σπορτ Ρεσίφε» λέει ένας εν δυνάμει αποδέκτης μεταμοσχευμένης καρδιάς. Το βιντεάκι προβάλλεται σε κάθε ματς στο Ιλιο ντο Ρετίρο. Το γήπεδο της Ρεσίφε χωράει κανονικά 35.000 άτομα. Αλλά θα μπορούσε να γεμίσει δύο φορές με τους 66.000, μέχρι στιγμής, οπαδούς της που έχουν βγάλει κάρτα δωρητή οργάνων. Η λίστα αναμονής για μεταμοσχεύσεις στην περιοχή έχει μειωθεί σχεδόν στο μηδέν. Ολα αυτά, επειδή μια ποδοσφαιρική ομάδα αποφάσισε κάποια στιγμή πως «πρέπει να κοιτάξει πέραν των 11 παικτών στο γήπεδο και να χρησιμοποιήσει τη δύναμή της για μεγαλύτερα πράγματα». Επιτέλους, κατάλαβα τι είναι αυτή η περιβόητη «μαγεία του ποδοσφαίρου».














