[Διαστάσεις] Τουλάχιστον γλιτώσαμε τον Μπλερ

Ουφ! (στεναγμός ανακούφισης). Ο Τόνι Μπλερ απέκλεισε χθες την πιθανότητα να διεκδικήσει τη θέση του επόμενου προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η φήμη αυτή κυκλοφόρησε μετά την πρόταση που έκανε την περασμένη εβδομάδα στην καγκελάριο Μέρκελ να αναλάβει αμισθί την προώθηση των μεταρρυθμίσεων στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας θεωρεί προφανώς ότι μετά την πανθομολογούμενη επιτυχία που είχε η θητεία του ως απεσταλμένου της ΕΕ στη Μέση Ανατολή ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για μια νέα περιπέτεια. Ευτυχώς, όμως, είναι πολύ σεμνός και πολύ χορτασμένος απ’ όσα εισπράττει για τις ομιλίες του σε διάφορα σημεία του πλανήτη, ώστε προσφέρεται να δουλέψει για την Ευρώπη ως απλός στρατιώτης. Και μάλιστα αμισθί!

Ο δεύτερος στεναγμός ανακούφισης θα ερχόταν αν ο σημερινός πρωθυπουργός της χώρας αυτής πραγματοποιούσε την απειλή του και έβγαζε τη Βρετανία από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Θα γλιτώναμε έτσι τόσο από τον αντιπαθή Φάρατζ και τη ρατσιστική παρέα του όσο και από μια διαρκή τροχοπέδη σε μια πιο φεντεραλιστική Ευρώπη. Θα κρατούσαμε ανάμεσά μας μόνο τους Σκωτσέζους – αφού ψήφιζαν βέβαια πρώτα την ανεξαρτησία τους.

Εντάξει, αυτό είναι αστείο. Μόνο και μόνο για το χιούμορ τους και το φλέγμα τους, οι Βρετανοί είναι άξια μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας. Ο Ντέιβιντ Κάμερον μπορεί άλλωστε και να έχει δίκιο όταν λέει ότι ο άνθρωπος που προωθείται για την προεδρία της Κομισιόν, ο Ζαν – Κλοντ Γιούνκερ, ανήκει σε μια περασμένη εποχή. Μόνο που ο λόγος για τον οποίο αντιτίθεται στην εκλογή του δεν είναι αυτός, αλλά ο φόβος του ότι ο πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου δεν θα επιτρέψει τη διαπραγμάτευση μιας νέας σχέσης ανάμεσα στο Λονδίνο και τις Βρυξέλλες. Και καλά θα κάνει. Περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη χρειαζόμαστε, όχι λιγότερη και αραιότερη. Και κανείς δεν δικαιούται να κάνει ωμούς εκβιασμούς, ούτε ο Κάμερον ούτε οι ευρωσκεπτικιστές.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει ένα πρόβλημα. Ή, μάλλον, ένα παράδοξο. Το στρατόπεδο Γιούνκερ – και όχι μόνο αυτό – υποστηρίζει ότι ο υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος πρέπει να είναι ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν προκειμένου να γίνει σεβαστή η θέληση των ευρωπαίων ψηφοφόρων: το κόμμα του νίκησε στις ευρωεκλογές. Μια δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε όμως στην «Μπιλντ» θολώνει λίγο αυτή την ωραία εικόνα. Σύμφωνα με αυτή τη δημοσκόπηση, μόλις το 7% των γερμανών ψηφοφόρων γνωρίζει ότι υποψήφιος του ΕΛΚ είναι ο Γιούνκερ. Και μόλις το 17% ότι υποψήφιος των Σοσιαλιστών είναι ο Μάρτιν Σουλτς – κι ας είναι Γερμανός!

Το έλλειμμα δημοκρατίας δεν πρόκειται λοιπόν να καλυφθεί αυτομάτως αν εκλεγεί διάδοχος του Μπαρόζο ένας από τους δύο αυτούς υποψηφίους. Πρέπει να γίνουν πολύ τολμηρότερα βήματα για να αντιμετωπιστεί ο ευρωσκεπτικισμός. Από την άλλη πλευρά, θα είναι πράγματι προσβλητικό αν οι ηγέτες βγάλουν από το καπέλο έναν άλλο υποψήφιο. Είναι ζήτημα αρχής, όσο κι αν η λέξη αυτή έχει χάσει πια το νόημά της.