[Eμπιστευτικά] Φασαρία ή σχέδιο;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οταν άκουσα τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να προειδοποιεί τον Πρωθυπουργό «να μη διανοηθεί» εφεξής να κυβερνάει χωρίς να τον ρωτάει, η πρώτη μου αντίδραση ήταν να βάλω τα γέλια.
Σε δεύτερη ανάγνωση όμως βρήκα το ζήτημα περισσότερο σοβαρό και λιγότερο αστείο.
Διότι τι ζήτησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ;
Γενικώς η κυβέρνηση να μην κάνει τίποτα πέρα από τα τρέχοντα. Και, ούτε λίγο ούτε πολύ, να του εκχωρηθεί το δικαίωμα επιλογής του νέου διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος και του νέου επιτρόπου.
Δεν θα σταθώ στη δικαιολογία περί «έλλειψης νομιμοποίησης» της κυβέρνησης. Τα έχουμε ακούσει και από άλλους στο παρελθόν – άλλωστε ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ το έλεγε και πριν από τις ευρωεκλογές!..
Είναι μια τυπική στρατηγική «παρεμπόδισης της διακυβέρνησης» με στόχο την ασφυξία της κυβέρνησης και την επίσπευση των πολιτικών εξελίξεων.
Το 2009 την εφάρμοσε επιτυχώς το ΠαΣοΚ αλλά τότε μόλις είχε πάρει 36,65% στις ευρωεκλογές και (μαζί με το ΚΚΕ) είχαν 124 βουλευτές που μπορούσαν να μπλοκάρουν την επερχόμενη προεδρική εκλογική.
Τίποτα από αυτά δεν διαθέτει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός ίσως από το ύφος.
Υπό αυτήν την έννοια, όλα μπορεί να ανήκουν απλώς στη μετεκλογική σκόνη που θα καθήσει μόλις αρχίσει το Μουντιάλ και τα μπάνια του λαού.
Η άλλη εκδοχή είναι ότι δεν πρόκειται για φασαρία αλλά για σχέδιο.
Διότι τι ενδιαφέρει ξαφνικά τον ΣΥΡΙΖΑ ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και ο επίτροπος;
Προσέξτε: οι δύο άνθρωποι που εκπροσωπούν τη χώρα στα δύο μεγαλύτερα ευρωπαϊκά όργανα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Ουδέποτε αντιπολίτευση στο παρελθόν έχει διεκδικήσει τέτοιο δικαίωμα επιλογής ή έστω γνώμης.
Μια απλή απάντηση είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να δείξει στον Σαμαρά ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει.
Πράγμα που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τον Σαμαρά να βάλει στις δύο θέσεις όποιον του γουστάρει για να δείξει και αυτός με τη σειρά του στον ΣΥΡΙΖΑ ποιος είναι το αφεντικό.
Συνεπώς, αν το ζητούμενο είναι οι εντυπώσεις, τότε στο επίπεδο των εντυπώσεων η έκβαση είναι περίπου δεδομένη.
Η πιο σύνθετη απάντηση είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ενδιαφέρεται τυχαία για τα συγκεκριμένα πρόσωπα.
Και ότι επιδιώκει από τώρα να οργανώσει με τους καλύτερους (κατά την αντίληψή του) όρους το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν ποτέ γίνει κυβέρνηση.
Να διασφαλίσει δηλαδή προκαταβολικά το ανεξέλεγκτο των κινήσεων και των επιλογών του.
Μόνο που στις σύγχρονες δημοκρατίες τέτοιο ανεξέλεγκτο δεν υπάρχει.
Γιατί αν υπήρχε, τότε δεν θα ήταν δημοκρατίες.
Google news
