[Διαστάσεις] Οι Ουκρανοί δείχνουν τον δρόμο

Και ξαφνικά η Ουκρανία έπαψε να ενδιαφέρει τον ελληνικό Τύπο, πράγμα πολύ περίεργο αν λάβει κανείς υπόψη του πόσοι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί τις τελευταίες ημέρες στο Ντονέτσκ από τους βομβαρδισμούς των φερέφωνων της Μέρκελ. Δεν έχουμε δει τελευταία καμιά καινούργια φωτογραφία του ουκρανού πρωθυπουργού να χαιρετά ναζιστικά. Αλλά και η Ρένα Δούρου έχει να κάνει δήλωση για τις εξελίξεις στη χώρα αυτή από τότε που κατήγγειλε το πογκρόμ της ουκρανικής Ακροδεξιάς εναντίον της ελληνικής κοινότητας. Είναι αλήθεια ότι είχε να ασχοληθεί με σοβαρότερα πράγματα, αλλά και πάλι, πώς αφήνεις από τη μια μέρα στην άλλη τόσες χιλιάδες ψυχές έρμαια στη μανία των θαυμαστών του Χίτλερ;

Υπάρχει απάντηση σε όλα αυτά. Και η απάντηση είναι οι προεδρικές εκλογές της περασμένης Κυριακής. Στις εκλογές αυτές, τις οποίες ο φιλοευρωπαίος δισεκατομμυριούχος μεγιστάνας Πέτρο Ποροσένκο κέρδισε από τον πρώτο γύρο, οι υποψήφιοι των δύο ακροδεξιών κομμάτων – του Δεξιού Τομέα και του Σβόμποντα – έλαβαν 0,9% και 1,3% αντιστοίχως. Και οι δύο μαζί δηλαδή έλαβαν λιγότερο από το ποσοστό του επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας (πολύ μικρό κι αυτό, μόλις 2,3%, ο ολιγάρχης σάρωσε τα πάντα). Ξαφνικά η ρωσική ηγεσία σταμάτησε να μιλά για την Ακροδεξιά που κυβερνά στο Κίεβο. Και ο υποψήφιος της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Αριστεράς για την προεδρία της Κομισιόν δεν επανέλαβε τις κορόνες που πέταξε πρόσφατα – τι σύμπτωση! – στη Μόσχα για δήθεν συμμετοχή των ακροδεξιών στην ουκρανική κυβέρνηση, «με την ανοχή της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

Με άλλα λόγια, την ώρα που σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η Ακροδεξιά σάρωνε (με τη συμμετοχή να ανέρχεται μόλις στο 43%), στην Ουκρανία λάμβανε τις πραγματικές της διαστάσεις (με τη συμμετοχή στο 61%). Σύμφωνα μάλιστα με τον γνωστό αμερικανό ιστορικό Τίμοθι Σνάιντερ, η Ουκρανία θα μπορούσε να είναι το αντίδοτο στους φασίστες της Ευρώπης. Στο κάτω κάτω, οι άνθρωποι που ξεχύθηκαν πριν από λίγους μήνες στους δρόμους του Κιέβου σημαίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης κρατούσαν. Κι εκείνοι που περίμεναν για ώρες την περασμένη Κυριακή για να ψηφίσουν, σύμβολα της Ευρωπαϊκής Ενωσης φορούσαν.

Η ευρωπαϊκή Αριστερά, γράφει ο Σνάιντερ στο μπλογκ τού New York Review of Books, έχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Και αυτό δεν είναι η ουκρανική Ακροδεξιά. Είναι η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά, που συμβαίνει να είναι πολύ δημοφιλής, και υποστηρίζεται από τη ρωσική Ακροδεξιά, που συμβαίνει να κυβερνά στη Μόσχα. Πράγματι, παρά τις επιμέρους διαφωνίες τους, οι λαϊκιστές, φασίστες και νεοναζιστές της Ευρώπης συμφωνούν σε ένα σημείο: ότι ο Πούτιν είναι ένας αξιοθαύμαστος ηγέτης που έχει πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες για την Ευρώπη. Οι υποτιθέμενοι πατριώτες υποστηρίζουν τις ιδέες ενός ανθρώπου που επιδιώκει ανοιχτά τον ανασχεδιασμό των συνόρων της Ευρώπης.

Κάτι χρωστάμε στους Ουκρανούς, να μην το ξεχάσουμε.