Ούτε Γιούνκερ ούτε Σουλτς

Η Γερμανία δεν έζησε το σοκ των ευρωεκλογών όπως άλλες χώρες της ΕΕ. Σε σύγκριση με τον πολιτικό σεισμό στη Γαλλία και στη Βρετανία, η Γερμανία εξελίσσεται σε άγκυρα πολιτικής σταθερότητας για την ΕΕ. Αλλά για την εθισμένη στις επιτυχίες καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, οι ευρωεκλογές δεν ήταν ανώδυνες.

Η πτώση στο 35,2% ήταν το χειρότερο αποτέλεσμα για τη Χριστιανική Ενωση από τις πρώτες ευρωεκλογές το 1979. Δεν ευθύνεται η ίδια αλλά ο βαυαρός πρωθυπουργός Χορστ Ζεεχόφερ και το αδελφό κόμμα CSU στη Βαυαρία. Με το σύνθημα «οι απατεώνες φεύγουν» για τους μετανάστες από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, οι Χριστιανοκοινωνιστές έπαιξαν επί μήνες το χαρτί του ευρωσκεπτικισμού. Ο Ζεεχόφερ μίλησε χθες για «οδυνηρό αποτέλεσμα», η Κυριακή αυτή «δεν ήταν από τις καλύτερες της καριέρας μου» είπε αναλαμβάνοντας προσωπικά την ευθύνη. «Οι ήττες και οι νίκες είναι κοινές» είπε αλληλέγγυα η Μέρκελ. Αλλωστε και η ίδια λίγο πριν από τις ευρωεκλογές έδειχνε να υιοθετεί την επιχειρηματολογία Ζεεχόφερ για τους μετανάστες.  

Οι ψηφοφόροι τούς τιμώρησαν και αυτό είναι το θετικό πολιτικό μήνυμα. Αυτή τη φορά, είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν τους αυθεντικούς ευρωσκεπτικιστές, την Εναλλακτική για τη Γερμανία (ΑfD). Είναι για τη Γερμανία το πολιτικό αποτέλεσμα της ευρωκρίσης και το 7% που πήραν στις ευρωεκλογές – μικρό ακόμα σε σχέση με τα ποσοστά ομοϊδεατών τους σε άλλες χώρες – τους καθιερώνει πλέον ως μόνιμο παίκτη στα δεξιά της συντηρητικής Χριστιανικής Ενωσης. Αυτό ακριβώς που ο ιδρυτής του CSU Φραντς Γιόζεφ Στράους προειδοποιούσε ότι δεν πρέπει ποτέ να συμβεί.

Η Εναλλακτική αντλεί κυρίως από τη δεξαμενή των συντηρητικών κομμάτων, ενώ απορρόφησε το φιλοεθνικιστικό κομμάτι των Φιλελευθέρων (FDP) που εξαφανίζεται από τον πολιτικό χάρτη της Γερμανίας. Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι με την παγίωση του AfD οι Χριστιανοδημοκράτες μπαίνουν μακροπρόθεσμα σε φάση ανάλογη με εκείνη των Σοσιαλδημοκρατών όταν εμφανίστηκαν οι Πράσινοι και στη συνέχεια η Αριστερά.  

ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ. Για το SPD οι ευρωεκλογές σήμαναν την ολική επαναφορά των Σοσιαλδημοκρατών ύστερα από μία δεκαετία συρρίκνωσης και αποτυχιών. Το 27,3% και οι εξίμισι μονάδες πάνω από τις προηγούμενες ευρωεκλογές οφείλονται κατά κύριο λόγο στον γερμανό υποψήφιο των Ευρωσοσιαλιστών Μάρτιν Σουλτς, αλλά και στη στιβαρή εικόνα που δίνει το SPD στην κυβέρνηση της Μέρκελ και στη διαχείριση της ουκρανικής κρίσης από τον υπουργό Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ.

Το SPD φιλοδοξεί τώρα να ορίσει και την ευρωπαϊκή ατζέντα με ένα δεκάλογο θέσεων για την Ευρώπη που παρουσίασε χθες ο πρόεδρος του κόμματος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ: από την καταπολέμηση της  ανεργίας των νέων, την ενίσχυση της ανάπτυξης και την «κοινωνική κοινή αγορά», μέχρι την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για τη ζώνη ελεύθερου εμπορίου με τις ΗΠΑ (ΤΤΙΡ), την ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης και την κοινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ.    

Σε γόρδιο δεσμό για την καγκελάριο εξελίσσεται η εκλογή του επόμενου προέδρου της Κομισιόν, μολονότι με τον Γιούνκερ θα έχει έναν Χριστιανοδημοκράτη και με τον Σουλτς έναν γερμανό πρόεδρο. Στην πραγματικότητα, όμως, η Μέρκελ δεν θέλει ούτε τον έναν ούτε τον άλλο.

Με τον Γιούνκερ δεν τα πήγαινε πάντα καλά, στην ευρωκρίση συγκρούστηκαν αρκετές φορές και δεν θα ευτυχήσει με μια ισχυρή προσωπικότητα όπως αυτή του πρώην προέδρου του Eurogroup. Οσο για τον Σουλτς, η γερμανική καταγωγή του είναι μάλλον πρόβλημα για τη Μέρκελ, η οποία δεν θα ήθελε τον εσωτερικό ανταγωνισμό ενός Γερμανού μέσω Βρυξελλών.