[ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ] Μερικά συμπεράσματα

Από τα αποτελέσματα των εκλογών στους δήμους και στις περιφέρειες, παρά τις πολλές ιδιαιτερότητες, μπορεί να εξαχθεί ένα ασφαλές, πιστεύω, συμπέρασμα: η Αθήνα και συνολικότερα το ιστορικό Κέντρο δεν ιεραρχεί τα προβλήματα εξίσου όπως όλη η υπόλοιπη Ελλάδα. Στην πρωτεύουσα, οι επιπτώσεις της κρίσης συνεχίζουν να τροφοδοτούν σε μεγάλο βαθμό τη διαμαρτυρία και τον λαϊκισμό. Στην υπόλοιπη Ελλάδα, αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει.

Περισσότερο ανησυχητική θα μπορούσε να είναι η ψήφος στον υποψήφιο της Χρυσής Αυγής στον Δήμο Αθηναίων, τον υπόδικο Ηλία Κασιδιάρη. Το μοναδικό πραγματικά μιντιακό πρόσωπο του νεοναζιστικού κόμματος, στόχος του οποίου το τελευταίο διάστημα ήταν να φτιάξει γι’ αυτόν ένα μειλίχιο προφίλ υποδυόμενος τον αδίκως διωκόμενο, φαίνεται ότι πέτυχε τον στόχο του: κατάφερε να διεκδικήσει και να κερδίσει μεγάλο μέρος ψήφων διαμαρτυρίας που, θεωρητικά, θα μπορούσαν να έχουν μετακινηθεί προς αυτόν από όλους τους πολιτικούς χώρους. Ουδείς δικαιούται να εκπλήσσεται. Τα πολιτικά κόμματα δεν μιλούν ιδεολογικά σε ακροατήρια προσδιορισμένα ταξικά και ιδεολογικά, κάθε άλλο. Μιλούν ευκαιριακά συνολικά στον «λαό» έχοντας πάντα κάτι να τάξουν: θέσεις στο Δημόσιο παλαιότερα, θέσεις εργασίας σήμερα, σταθερότητα, ανάπτυξη που θα ‘ρθει ή, αντιθέτως, τις προϋποθέσεις για να επανέλθει η κατάσταση στα πριν τη χρεοκοπία επίπεδα. Με εξαίρεση, λοιπόν, μια κοινωνική ραχοκοκαλιά, που λόγω παιδείας, ιδεολογίας, θέσης και εμπειριών αρνούνται να ψηφίσουν διαμαρτυρία γενικώς και αορίστως, ψάχνοντας την καλύτερη δυνατή επιλογή για τη διαχείριση και τη βελτίωση της υφιστάμενης κατάστασης, ένα μεγάλο ποσοστό μπορεί ανέτως να μετακινηθεί από τη μια εκδοχή τιμωρίας στην άλλη. Οσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν μοιάζει να έχει τη δυναμική να συνεχίσει να εκπροσωπεί τη διαμαρτυρία. Οι επιτυχίες του Γαβριήλ Σακελλαρίδη και της Ρένας Δούρου, αντίθετα, που τελικά πολιτεύθηκαν όχι μόνο με έμφαση στον αντισυστημισμό αλλά και με κάποιες αυτοδιοικητικές θέσεις, θα μπορούσαν να συμβολίζουν την ανάγκη και των αριστερών ψηφοφόρων να δουν πιο συγκεκριμένες προτάσεις και δημιουργικές συνθέσεις. Στο μέλλον, το μονοπώλιο των κλισέ του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ, που φαίνεται να έχει κολλήσει το κόμμα, θα απειληθεί σοβαρά όχι από τους αριστεριστές αλλά από τους συντρόφους του που δεν πολιτεύονται ερήμην της πραγματικότητας.