[Εμπιστευτικά] Μηνύματα

2 λεπτά
Δεν ξέρω τι θα βγάλει η επόμενη Κυριακή, αλλά η χθεσινή δεν έδωσε ψήφο ανατροπής.
Το αντίθετο! Παρά τις πολιτικές ανακατατάξεις που έχουν μεσολαβήσει από τότε, οι περιφερειάρχες που εξελέγησαν το 2010 θα είναι όλοι παρόντες στον β’ γύρο – με εξαίρεση τη Στερεά Ελλάδα όπου ο απερχόμενος δεν έθετε υποψηφιότητα…
Υπό αυτήν την έννοια, ο «νέος αυτοδιοικητικός χάρτης» (για τον οποίο μίλησε χθες ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης…) μάλλον μοιάζει πάρα πολύ με τον παλιό.
Αυτό οφείλεται κυρίως σε δύο παράγοντες.
Πρώτον, στην αδυναμία της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η οποία θα είναι τελικά παρούσα στον β’ γύρο μόνο σε 5 από τις 13 περιφέρειες και μόνο σε δύο από αυτές με κάποιες πολύ σχετικές πιθανότητες επικράτησης.
Δεύτερον, στην αντοχή της απανταχού Κεντροαριστεράς. Η οποία ανεδείχθη χθες σε δεύτερη αυτοδιοικητική δύναμη. Θα είναι παρούσα στον β’ γύρο σε 7 περιφέρειες με καλές πιθανότητες να κερδίσει αρκετές από αυτές.
Αυτό φυσικά δεν είναι παρά το πρώτο ημίχρονο. Και κανένα ματς δεν τελειώνει πριν να σφυρίξει τη λήξη ο διαιτητής.
Ακόμη περισσότερο που την προσεχή Κυριακή θα δοκιμαστούν όχι μόνο οι υποψήφιοι ή οι σχηματισμοί που τους στηρίζουν αλλά και η ευρύτητα των συμμαχιών τις οποίες μπορεί να συγκροτήσει ο ένας ή ο άλλος.
Είναι ένα στοιχείο εξίσου σημαντικό με τους απόλυτους εκλογικούς αριθμούς, αφού οι χθεσινές εκλογές επιβεβαίωσαν τη μονιμοποίηση ενός σχετικά νέου φαινομένου στην ελληνική πολιτική: τον κατακερματισμό των δυνάμεων.
Τα ισχυρά και πλειοψηφικά κόμματα φαίνεται πλέον να αποτελούν παρελθόν χωρίς επιστροφή.
Ως εκ τούτου, το ζήτημα της διακυβέρνησης στη χώρα (τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο) τίθεται πλέον και θα τίθεται εφεξής όλο και περισσότερο με όρους συνασπισμών εξουσίας παρά αυτοτελών κομμάτων.
Δεν θα κυβερνούν δηλαδή απαραιτήτως οι ισχυρότεροι, αλλά εκείνοι που θα συγκροτούν τον ευρύτερο συνασπισμό. Κάτι σαν «κυβερνήσεις δεύτερου γύρου».
Ακόμη χειρότερα: οι ψηφοφόροι χθες αποδοκίμασαν σχεδόν όσες επιλογές υποψηφίων τούς φάνηκαν στενά κομματικές. Προτίμησαν να ψηφίσουν έξω από κομματικές νομιμότητες και σκοπιμότητες.
Κι αυτό αποτελεί αναμφισβήτητα το πιο αισιόδοξο μήνυμα της χθεσινής ημέρας.
Χωρίς όμως να είναι το μοναδικό. Διότι υπάρχει και ένα απαισιόδοξο.
Αφορά την ισχυρή παρουσία της Χρυσής Αυγής στο μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας και κυρίως στην Αττική.
Είναι προφανές ότι η δυναμική αυτού του ιδιότυπου «κόμματος – εγκληματική οργάνωση» δεν έχει αποδυναμωθεί. Η παρουσία του δείχνει να έχει αντοχή και διάρκεια.
Κι αυτό θα πρέπει να αποτελέσει κάποια στιγμή αντικείμενο προβληματισμού όλων των δημοκρατικών δυνάμεων του τόπου. Ενός κοινού προβληματισμού.













