[Αγιογραφίες] Πτήσεις

ΓΙΑ δύο ώρες η Ρένα Δούρου – ή μάλλον ο ΣΥΡΙΖΑ για λογαριασμό της – περπατούσε στον αέρα. Η αλήθεια είναι ότι με διαφορά στα όρια των εννέα μονάδων δεν περπατάς, πετάς. Μόνο που, αν πετάς, υπάρχει ο κίνδυνος να πέσεις. Εν προκειμένω, η Δούρου έπεσε στην Αττική κάτω από το ποσοστό που είχε πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές τον Ιούνιο του 2012. Τα μεγέθη δεν είναι συγκρίσιμα. Αλλο οι εθνικές και άλλο οι αυτοδιοικητικές εκλογές. Αλλά σε μια βραδιά εκλογών που θύμισε κάτι αγώνες μπάσκετ όπου η διαφορά πρώτα ανοίγει και μετά κλείνει με δύο ή τρία τρίποντα, τέτοιου είδους συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες.

ΦΥΣΙΚΑ, δεν φταίει η Δούρου για το exit poll. Και η αλήθεια είναι ότι οι συριζαίοι ήταν προσεκτικοί στις πρώτες εξόδους στην τηλεόραση, στην επικίνδυνη ζώνη εκεί μεταξύ έξι και οκτώ το βράδυ. Αλλά η διάψευση των προσδοκιών είναι επικίνδυνο πράγμα στην πολιτική. Πόσω μάλλον σε εκλογές που, ενώ το υποτιθέμενο διακύβευμα είναι η σταθερότητα, χαρακτηρίστηκαν από μια – πώς να το πει κανείς; – αστάθεια αποτελέσματος. Τελικά, η Δούρου πέρασε τον Σγουρό, αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο με δεδομένη τη διαφήμιση που της έκανε ο Θόδωρος Πάγκαλος. Το ξέσπασμά του της έδωσε παραπάνω αναγνωρισιμότητα και την κατέστησε – σχεδόν – πρόσωπο της τελευταίας εβδομάδας πριν από τις κάλπες. Ο,τι της χρειαζόταν δηλαδή.

Η περίπτωση Σακελλαρίδη είναι διαφορετική. Οι προσεκτικοί αναγνώστες των αριθμών είχαν εικόνα ότι ο Βενιαμίν του οικονομικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ κέρδιζε έδαφος τις τελευταίες εβδομάδες, δρέποντας καρπούς από την αυτοδιοικητική στροφή της καμπάνιας του στην Αθήνα. Παρ’ όλα αυτά, η χαρά από τη δεύτερη θέση μπορεί να είναι θνησιγενής. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει εφεδρείες για τον δεύτερο γύρο της Αθήνας. Παρά την αδυναμία της υποψηφιότητάς του, αν ο Αρης Σπηλιωτόπουλος δεν είχε να αντιμετωπίσει το αντάρτικο του Νικήτα Κακλαμάνη, είναι περίπου βέβαιο ότι θα είχε πάει στον δεύτερο γύρο. Η δεύτερη θέση του Σακελλαρίδη είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας της ΝΔ να τον κερδίσει με έναν από τους δύο υποψηφίους που κατέβασε στην Αθήνα! Ε, δεν ήταν και τόσο εύκολο.

ΑΣΦΑΛΩΣ, το επταήμερο που ξεκινάει σήμερα είναι κρίσιμο. Ασφαλώς, επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε μια αξιοπρεπή καταγραφή στην Αθήνα και στην Αττική. Αυτή όμως απλώς επιβεβαιώνει μια δυναμική που δεν φαίνεται να κορυφώνεται. Και δεν συνοδεύεται από ένα συνολικό εθνικό αποτέλεσμα. Γιατί; Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ έμπλεξε με τις αυτοδιοικητικές υποψηφιότητες στην Επικράτεια, έτσι όπως έμπλεξαν οι αντίπαλοί του στην Αθήνα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένουμε ώς τις 25 Μαΐου για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα. Ο πρώτος γύρος δεν είναι καν πρώτο ημίχρονο. Από μια άποψη, το ματς δεν άρχισε καν. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πάρει την Αττική – κάτι που δεν φαίνεται και τόσο εύκολο – και αν το ποσοστό στις ευρωεκλογές δεν είναι το αναμενόμενο, τότε θα ξεκινήσει ένα μάλλον στυφό καλοκαίρι στην Κουμουνδούρου. Με την έννοια ότι δεν θα αμφισβητηθούν μόνο οι επιμέρους επιλογές του Αλέξη Τσίπρα, αλλά η συνολική στρατηγική μιας εκστρατείας που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλούς μήνες.