Ωτοβλεψίες

Περιμένω να δω την παράσταση «Οι ενέδρες της ζωής», ένα mixage πάνω στη δραματουργία της Λούλας Αναγνωστάκη με νέους ηθοποιούς, οι οποίοι είτε έπαιξαν σε έργα της είτε βρίσκονται υπό την επήρεια του αξεπέραστου θεατρικού της σύμπαντος. Οσοι πιστοί προσέλθουν (με ελεύθερη είσοδο) στο περιστύλιο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά Δευτέρα 2 και Τρίτη 3 Ιουνίου θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν τη φωνή της συγγραφέως να απαγγέλλει μέρος του μονολόγου της «Ο ουρανός κατακόκκινος», ένα ανέκδοτο ηχητικό ντοκουμέντο που παραχωρεί η ίδια για την παράσταση, και να καμαρώσουν τον ανθό των νέων ελλήνων ηθοποιών, οι οποίοι υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση και τη δραματουργική επιμέλεια του Μάνου Καρατζογιάννη θα αναμετρηθούν με κομμάτια από τα έργα της «Σε σας που με ακούτε», «Νίκη», «Συναναστροφή», «Το ταξίδι μακριά», «Ο ήχος του όπλου» και «Η κασέτα». Παρίστανται και χαιρετίζουν με τον τρόπο τους ο Κάρολος Κουν και ο Γιώργος Χειμωνάς.

Μαζί με το Βραβείο Βαρβέρη που δόθηκε από κοινού στη Μαρία Κουλούρη για τη συλλογή «Μουσείο Αδειο» και στον Παναγιώτη Μηλιώτη για τη συλλογή «Μια ανάσα δρόμο» καλό είναι να επιβραβεύσουμε και τους εκδοτικούς τους οίκους που επιμένουν να ψάχνουν διαμαντάκια μέσα από τη χωματερή των προσφερομένων προς έκδοσιν. Στην περίπτωσή μας είναι οι εκδόσεις Μελάνι και οι Ars Nocturna που διαφεντεύονται από δύο σπουδαίες και πανέμορφες γυναίκες. Την Πόπη Γκανά και την Ευαγγελία Κουλιζάκη. Οχι, παίζουμε…

Θα ήθελα να είμαι στη Νέα Υόρκη. Πάντα θέλω να είμαι στη Νέα Υόρκη αλλά αυτή τη φορά για έναν πολύ ιερό σκοπό. Να ακουμπήσω επί τον τύπον των ήλων της παιδικής αναγνωστικής μου ηλικίας, να δω από κοντά τα χειρόγραφα και τις ζωγραφιές του Μικρού Πρίγκιπα που εκτίθενται στο Μουσείο Μόργκαν, το ίδιο εκείνο πακέτο από χαρτούρα που ο Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί (φωτογραφία), ντροπαλός και ντυμένος με τα στρατιωτικά του, άδειασε πάνω στο τραπεζάκι της φίλης του Σίλβιας Χάμιλτον λίγο πριν φύγει για τον πόλεμο. «Ηθελα να σου χαρίσω κάτι εξαιρετικό», της είπε, «αλλά αυτό είναι ό,τι έχω και δεν έχω». Η έκθεση περιλαμβάνει είκοσι πέντε χειρόγραφα του Μικρού Πρίγκιπα με διορθώσεις, καψίματα από τσιγάρο, λεκέδες από καφέ και σαράντα τρεις από τις αρχικές εικονογραφήσεις. Περιλαμβάνει επίσης σπάνιες εκδόσεις του βιβλίου, επιστολές και μικροαντικείμενα του συγγραφέα, φωτογραφίες, καθώς και ό,τι άλλο στάθηκε δυνατόν να συγκεντρωθεί από μουσεία και ιδιωτικές συλλογές της Γαλλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μιας και περάσαμε τον Ατλαντικό, ας σταθούμε λίγο παραπάνω και ας δούμε με τι άλλο καταγίνονται αυτήν την εποχή οι Νεοϋορκέζοι. Περιττό και να σας το πω. Ετοιμάζονται κιόλας για τα τετρακόσια χρόνια από τον θάνατο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου τα οποία θα «γιορταστούν» παγκοσμίως τον χειμώνα του 2015 αλλά οι Αμερικανοί δεν αναβάλλουν ποτέ για αύριο ό,τι μπορούν να κάνουν χθες. Το Μητροπολιτικό Μουσείο με την αρωγή της ισπανικής κοινότητας έχει βάλει τα δυνατά του να φτιάξει το τέλειο πανόραμα έργων του Ελ Γκρέκο και προς τούτο έχει ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με το Prado της Μαδρίτης και με όποιο άλλο μουσείο ή ιδιωτική συλλογή απανταχού της Γης. Εμείς ας μαζευτούμε κάτω από κάτι λίγα που έχει η άστεγη Εθνική μας Πινακοθήκη και ας κλάψουμε γοερά.