Ενα ωραίο παράδειγμα

Ο Γιώργος Σαμαράς από μικρό παιδί αγωνίζεται στο εξωτερικό: Χερενφέιν (Ολλανδία), Μάντσεστερ Σίτι και μέχρι αυτή τη σεζόν, Σέλτικ και Σκωτία. Το μάτι άνοιξε, το μυαλό γέμισε παραστάσεις διαφορετικές. Αλλά η καρδιά του παραμένει μεγάλη, γνήσια ελληνική.

Ισως αυτό το μείγμα τον οδήγησε να κάνει κάτι που για ορισμένους ήταν αυτονόητο, για άλλους όμως αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη. Στον γύρο θριάμβου της Σέλτικ για την κατάκτηση του τίτλου, πήρε ένα μικρό παιδί με ειδικές ανάγκες, το αγκάλιασε σφιχτά και πανηγύρισαν μαζί. Το έκανε πρωταγωνιστή. Μια ενέργεια τόσο απλή, που γέμισε με τέτοια χαρά το παιδάκι όσο δεν μπορούσε να φανταστεί. Ενα δώρο μεγάλης, ανεκτίμητης αξίας. Τόσο απλό, τόσο τρυφερό.
Είναι σαφές πως ο Σαμαράς, σημαίνον στέλεχος και της εθνικής ποδοσφαιρικής  μας ομάδας, αντιλαμβάνεται πλήρως τις αξίες του αθλητισμού. Τι πρέπει να πρεσβεύει ένας αθλητής που διαπρέπει σε διεθνές επίπεδο. Οχι μόνο να εισπράττει τις (συχνά) παχυλές αμοιβές, απόρροια των συνεχών συμβολαίων, αλλά και να επιστρέφει την αγάπη του κόσμου. Να χαρίζει ωραίες στιγμές όποτε παραστεί ανάγκη. Τέτοια ήταν αυτή της περασμένης Κυριακής με τον Σαμαρά και τον πιτσιρικά φίλο της Σέλτικ.

Τα παιδιά της Εθνικής βρίσκονται στον ίδιο δρόμο με αυτόν του μακρυμάλλη ποδοσφαιριστή. Αναπτύσσουν δράσεις, στέλνουν μηνύματα κοινωνικού περιεχομένου, στέκονται κοντά σε όσους το έχουν ανάγκη. Ή σκοπεύουν να δώσουν φιλικά παιχνίδια ακόμη και στη σεισμόπληκτη Κεφαλονιά. Γιατί, πολύ απλά, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να ξεχωρίζουν στο χορτάρι, να βάζουν ωραία γκολ ή να κάνουν θαυμάσιες σέντρες, αλλά να συμμετέχουν ενεργά στη ζωή. Δίνουν ωραίο παράδειγμα. Εχουν ωριμάσει και κάθε γενιά είναι περισσότερο συνειδητοποιημένη από την προηγούμενη. Το πώς αντιδρούν, το πώς χειρίζονται τις καταστάσεις, φαίνεται σε καθημερινή βάση. Το αποδεικνύει άλλωστε και η περίπτωση του ευαίσθητου και ανοιχτόκαρδου Γιώργου Σαμαρά.