Γλυκά πονούσε το μαχαίρι έσταζε μέλι η μαχαιριά

Ξέρεις τι μέρα είναι σήμερα, κουμπαρούλη μου; Oχι, η Γιορτή της Μητέρας είναι αύριο. Σήμερα είναι η Ευρωπαϊκή Ημέρα Δράσης για τις Μέλισσες! Οχι το συγκρότημα αυτών των νεαρών (η πιο πετυχημένη διασταύρωση χίπστερ και κομμωτού από τη Λετονία!). Οι κανονικές, με το κεντρί! Θα μου πεις, και η τσούγδω η μητέρα της γυναίκας μου ένα κεντρί το έχει. Μέσα στο στόμα της, συγκεκριμένα, γιατί η γλώσσα της στάζει δηλητήριο. Οπότε γιορτάζει και σήμερα και αύριο! Και αυτό, πες, να το αντέξω. Στην Ημέρα Δράσης για τις Μέλισσες δεν μπορώ να αντεπεξέλθω. Γιατί δεν ξέρω τι δράση να κάνω… Είναι βλέπεις που, ως συμπλεγματικό τυπάκι, η δράση ή σε απόδραση θα μου βγει ή σε αντίδραση.  …Αντίδραση είπα και θυμήθηκα τον τραγουδιστή Αντώνη Ρέμο. Βέβαια, άλλο η αντίδραση και άλλο η αντιδραστικότητα αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Εκεί ψηλά στη Χαλκιδική λοιπόν, που βρέθηκε για να τραγουδήσει σε εγκαίνια πολυτελούς ξενοδοχείου (παλιά το έλεγαν αρπαχτή, τώρα να το πω εντεταλμένη συναυλία;) την έπεσε η Αστυνομία για ωράριο κοινής ησυχίας. Και να δεις που ξύπνησε μέσα του η επανάσταση και ο Τσε (και βάρα) αυτοπροσώπως και δεν κατέβαινε από το πάλκο και μετά κατήγγειλε τους αναχρονιστικούς νόμους και κούνησε το δάχτυλο σε αυτούς που πρέπει να αναλογιστούν τις ευθύνες τους. Μωρ’ τι μας λες; Τους νόμους όταν δεν σου αρέσουν αγωνίζεσαι να τους αλλάξεις. Δεν τους παραβαίνεις με σκαρπίνι από πίστας. Γιατί τότε δεν το λες αγώνα. Το λες σαγόνια. Που αλέθουν. Τα πάντα…

Εγκαίνια έγραψα και θυμήθηκα… Τον εφοριακό που κρύβω μέσα μου. Ο οποίος έτσι και ξυπνήσει για τα καλά θα καταρρίψει την άποψη ότι ρουφιάνος δεν γίνεσαι, γεννιέσαι. Μωρέ μια χαρά γίνεσαι όταν βλέπεις αυτόν τον εσμό της αυτοαποκαλούμενης σόουμπιζ να συνωστίζεται γύρω από τα φλας των φωτογράφων σαν το μυγάκια στο φως. Ωραία φάμπρικα, κουμπάρε, έχουν βρει τούτοι εδώ! Συμφωνίες κάτω από το τραπέζι για δυο-τρία κατοσταρικάκια. Τόσο κοστολογείται η παρουσία παροπλισμένου μοντέλου ή πρωτοδεύτερου ηθοποιού σε εγκαίνια καταστήματος, πολυχώρου, ακόμη και σουβλατζίδικου. Παράδειγμα τυχαίο: η αρραβωνιαστικιά του προαναφερθέντος Ρέμου, το μοντέλο – κατά δήλωσή της – Υβόνη Μπόσνιακ. Σε ποια πόλη, σε ποια χώρα, σε ποια θάλασσα που ταξιδεύεις τώρα, η επίσκεψη της σε συγκεκριμένο εμπορικό κέντρο θα αποτελούσε είδηση που θα αναδεικνυόταν σε ολοσέλιδο ρεπορτάζ; Στη χώρα που η δημοσίευση των φωτογραφιών σε συγκεκριμένα καταστήματα κοστολογείται ως έμμεση διαφήμιση. Και πληρώνεται σε χρήμα ή σε είδος. Χωρίς απόδειξη εφορίας αλλά με πολλές αποδείξεις ευφορίας…

Και θα κλείσω με μια ομορφιά που κρύβει κάτω από την πέτσα (του γιαουρτιού) πολύ ασχήμια. Πήγε καλεσμένος, λέει, ο Μιχάλης Σταβέντο στο γαλλικό «The Voice» και είπε για τον Νίκο Αλιάγα (φωτογραφία), που το παρουσιάζει, «αυτό το αλάνι μάς κάνει περήφανους». Αλάνι ο Αλιάγας; Πού το βρήκε το αλανόμετρο αυτός ο Σταβέντος ώστε να μετρήσει την αλανεία του Αλιάγα και να του απονείμει τον τίτλο; Βρε, άστε κάτω τις αγιασμένες λεξούλες γιατί θα σηκωθεί κανένας Μάρκος Βαμβακάρης από τον τάφο του και θα σας πάρει με το σκουπόξυλο. Αλάνια και χιπχοπάδες μαζί…

ΥΓ: Με μέλισσες άρχισα, με Μέλισσες (το συγκρότημα) θα συνεχίσω. Επειδή αυτά τα παιδιά τραγουδάνε συνήθως με ανασηκωμένους τους γιακάδες τους, να θυμίσω ότι με σηκωμένο γιακά γκόμενα έριξε μόνο ο Δράκουλας.