[Κιόσκι] Η επανάσταση συνεχίζεται

Το 1950, η Μπέτι Ντόντσον μετακόμισε από το Κάνσας στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει καλές τέχνες. Το 1962 εγκαταστάθηκε σε ένα διαμέρισμα στη Μάντισον Αβενιου όπου και διοργάνωσε τα πρώτα της όργια. Σύντομα, όμως, διαπίστωσε ότι αυτό που θα έπρεπε να είναι η χαρά του σεξ ήταν στην πραγματικότητα η αποθέωση της προσποίησης. Πολλές γυναίκες που συμμετείχαν στα ροζ πάρτι της γνώριζαν μια ηδονή που δεν έφθανε σχεδόν ποτέ στην κορύφωση. Επιπλέον, υποχρέωναν τον εαυτό τους να κάνουν πράγματα που υπέθεταν ότι ικανοποιούσαν τους άνδρες, ενώ κάποιες από αυτές προσποιούνταν ότι είχαν οργασμό.

Ο κόσμος, ή τουλάχιστον ένα μέρος του κόσμου, ζούσε τότε τη σεξουαλική του επανάσταση. Η Μπέτι Ντόντσον ζούσε τη δική της ως μια χαρούμενη φεμινίστρια η οποία είχε αποφασίσει να προσφέρει στο σώμα της την ικανοποίηση που δεν μπορούσαν να του προσφέρουν οι άλλοι. Αποτέλεσμα αυτής της ενδελεχούς μελέτης της αυτοϊκανοποίησης ήταν το βιβλίο «Σεξ για έναν» που εκδόθηκε το 1973 (στα ελληνικά κυκλοφόρησε είκοσι χρόνια αργότερα από τις εκδόσεις Ερμιόνη). Η ίδια έγινε γνωστή ως «γιαγιά του αυνανισμού». Οι άλλες πρωθιέρειες του φεμινισμού της εποχής κράτησαν τις αποστάσεις τους. Στα μάτια τους, το σεξ σε όλες του τις εκδοχές δεν ήταν παρά μια ιδιωτική υπόθεση.

Η Μπέτι Ντόντσον, γράφει η Γκάρντιαν, επέστρεψε. Κι επέστρεψε στα 85 της για να εξηγήσει και πάλι τα μυστικά της τέχνης της στις Νεοϋορκέζες που δυσκολεύονται να ανακαλύψουν το δικό τους σώμα. Τους λείπει η δική της αυθάδεια, ντρέπονται, οι περισσότερες δεν έχουν κοιτάξει ποτέ τα γεννητικά τους όργανα στον καθρέφτη, κάποιες φοβούνται ότι οι φαντασιώσεις τους δεν είναι πολύ θηλυκές. «Το πραγματικό πρόβλημα αυτών των γυναικών», λέει η Ντόντσον στη βρετανική εφημερίδα, «είναι η εξάρτησή τους από τον ρομαντικό έρωτα». Η ίδια γνώρισε τον καλύτερο εραστή της όταν ήταν 70 ετών – εκείνος ήταν γύρω στα 25. Δείχνει πολύ πιο νέα από την ηλικία της και ισχυρίζεται ότι το μυστικό της μακροζωίας βρίσκεται στον αυνανισμό (ασφαλώς), τη μαριχουάνα και το ωμό σκόρδο.  

Μια συνεδρία που τελειώνει με ομαδικό αυνανισμό δεν θυμίζει ακριβώς κυνήγι της ηδονής – μοιάζει περισσότερο με αντιμετώπιση μιας νεύρωσης. Ενδεχομένως, είναι ένας κόσμος μετα-«Sex and the City» όπου οι φεμινίστριες τρίτης γενιάς συναντώνται με τις παλιές πασιονάριες του κινήματος. Ακόμη κι έτσι, όμως, δεν μπορεί να μη σκεφτεί κανείς ότι η σεξουαλική επανάσταση είναι η μεγαλύτερη σε διάρκεια επανάσταση που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα. Ξέσπασε πριν από πενήντα χρόνια στη Δύση και συνεχίζεται άλλοτε φανερά στο Μανχάταν και πότε στα κρυφά στην Τεχεράνη, το Ριάντ ή την Καμπούλ.