[Αγιογραφίες] Λαβωματιές

ΟΙ οιωνοί είναι ομολογουμένως κακοί. Και δεν χρειάζεται να ξέρεις τις δημοσκοπήσεις. Ακόμη και αν έχεις πλήρη άγνοια των αριθμών, αρκεί να παρακολουθήσεις τη συμπεριφορά των πρωταγωνιστών για να καταλάβεις τα άγχη τους. Ο Τσίπρας μοιράζει ρεύμα και πετρέλαιο. Ο Βενιζέλος απειλεί ότι θα φύγει από την κυβέρνηση αν δεν πάει καλά η Ελιά. Ο Κουβέλης τα λέει αλλιώς τις ζυγές ημέρες και αλλιώς τις μονές. Μάλλον κάτι δεν πάει και τόσο καλά.

Θα είναι οι εκλογές αυτού του Μαΐου η ταφόπλακα της Κεντροαριστεράς; Γιατί, αν ήθελε να έχει φόντα εξουσίας, και ο ΣΥΡΙΖΑ στον κεντροαριστερό χώρο θα έπρεπε να τοποθετηθεί. Εκεί που είχε στρατοπεδεύσει το ΠαΣοΚ για μια εικοσιπενταετία. Ο Τσίπρας όμως το παίζει ριζοσπάστης. Ο Βενιζέλος – δυστυχώς – δεν αρέσει. Και ο Κουβέλης υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να έχει χάσει το τρένο.

Το ΠαΣοΚ είναι μια φασαρία από μόνο του. Είναι όμως η ΔΗΜΑΡ που βρίσκεται πλέον στη ζώνη κινδύνου. Το αναγνώρισε ο πρώην γραμματέας Σπύρος Λυκούδης μιλώντας στον Βήμα FM. Ο νυν γραμματέας είναι επιλογή του προέδρου της ΔΗΜΑΡ – όπως και όλο το οργανόγραμμα που προέκυψε μετά τις γιορτές, όταν ο Κουβέλης έβαλε περίπου το κόμμα στο τσεπάκι του -, αλλά δεν ακούγεται. Πού να ακουστεί; Ο Λυκούδης είπε το αυτονόητο. Η Κεντροαριστερά δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί ένα δεκαήμερο πριν από τις εκλογές. Τώρα είναι η ώρα να αντιμετωπίσουν οι ηγεσίες την πραγματικότητα. Αυτό μόνο θα τους επιτρέψει να κινηθούν ρεαλιστικά τον Ιούνιο.

Αυτό το «θα δούμε μετά τις ευρωεκλογές» που είπε ο Λυκούδης είναι η περίληψη της κατάστασης. Η Κεντροαριστερά θα πρέπει να συζητηθεί αν όχι από μηδενική βάση, πάντως από τη βάση του εκλογικού αποτελέσματος. Αυτό είναι πάντα απελευθερωτικό στην πολιτική αν ληφθεί υπόψιν. Αν δεν ληφθεί υπόψη, τότε οι στρεβλώσεις είναι αναπόφευκτες και δεν έχουν ποτέ καλό τέλος. Ο Παπανδρέου δεν έλαβε, ας πούμε, υπόψη το αποτέλεσμα των εκλογών του 2007 – δεινή ήττα του ΠαΣοΚ από τον Καραμανλή – και μπήκε στον δρόμο του Βενιζέλου που διεκδίκησε τότε την ηγεσία. Αν αυτό δεν είχε γίνει, είπε ο νυν πρόεδρος του ΠαΣοΚ, το στόρι για τη χώρα μπορεί να ήταν διαφορετικό. Μπορεί – μπορεί και όχι. Η πολιτική όπως και το ποινικό δίκαιο δεν επιδέχεται υποθετικούς όρους.

Η αλήθεια είναι ότι ο Βενιζέλος έχει τη μικρότερη ευθύνη για το ναυάγιο της Κεντροαριστεράς. Την προσπάθησε με κάθε τρόπο εδώ και δύο χρόνια. Την υπονόμευσε ο Παπανδρέου – αλλά και ένα μεγάλο μέρος του ΠαΣοΚ – εκ των έσω. Δεν την ήθελε ο Κουβέλης. Η επανεμφάνιση Λυκούδη στο προσκήνιο έρχεται να υπενθυμίσει ότι ο Ιούνιος δεν θα είναι τόσο υπόθεση των αρχηγών που, ένθεν κακείθεν, δύσκολα θα αποφύγουν τις λαβωματιές. Θα είναι η ώρα στελεχών με ωριμότητα και εμπειρία, προσώπων που έχουν στωικότητα και όχι συμπλέγματα, για να δουν τι και πώς μπορεί να ανασυγκροτηθεί. Ο Λυκούδης έχει την εντιμότητα και τη γενναιότητα να το πει από τώρα. Πρόκειται για αρετές δυσεύρετες στην πολιτική.