Στον πυρετό της… Ευρώπης

Στο φουλ έχουν βάλει τις… μηχανές οι υποψήφιοι ενόψει των ευρωεκλογών και ιδιαίτερα όσοι διεκδικούν τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όπως είναι ο πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρώην πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ που ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς που ανήκει στους Σοσιαλδημοκράτες και ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας που ανήκει στη Ριζοσπαστική Αριστερά.

Οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» παρακολούθησαν την εκλογική καμπάνια του Γιούνκερ: κατέγραψαν την περιοδεία του στην οποία χρησιμοποιεί, κατά τα αμερικανικά πρότυπα, ειδικά διαμορφωμένο πούλμαν με το οποίο ταξιδεύουν ο ίδιος και οι στενοί του συνεργάτες με τη συνοδεία δημοσιογράφων και φωτογράφων.

Στην εξωτερική πλευρά του πούλμαν υπάρχει φωτογραφία του καθώς και η ηλεκτρονική του διεύθυνση στο twitter, για να δείξει ότι απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες. Οπως σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα, στο αρχηγείο της εκλογικής του εκστρατείας δεκάδες νέοι εργάζονται 24 ώρες το 24ωρο για να παρουσιάσουν τις θέσεις του επικεφαλής τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται τόσο έντονη «ψηφιακή προεκλογική καμπάνια» ενόψει των ευρωεκλογών, με τον πολιτικό λόγο των υποψηφίων να απευθύνεται όχι μόνο στους Βορειοευρωπαίους αλλά και στους κατοίκους του ευρωπαϊκού Νότου οι οποίοι έχουν υποφέρει περισσότερο από όλους λόγω της κρίσης.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ. Ο Σουλτς από την πλευρά του πραγματοποιεί συνεχώς επαφές κορυφής για να προβάλλει τις θέσεις του, οι οποίες αφορούν την υιοθέτηση αναπτυξιακών πολιτικών και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Το τελευταίο διάστημα μάλιστα έχει δεχθεί επικρίσεις από στελέχη της γερμανικής κυβέρνησης για τις δηλώσεις του ότι η Γαλλία θα πρέπει να λάβει και νέα παράταση για τη μείωση του δημοσίου ελλείμματός της, κάτι στο οποίο αντιτίθεται η Γερμανία και ο Γιούνκερ.

Σε ντιμπέιτ που είχε με τον Γιούνκερ, ο Σουλτς τον κατηγόρησε ότι με το ξέσπασμα της κρίσης στην ευρωζώνη οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν εκτίμησαν σωστά την κατάσταση επιβάλλοντας μόνο αυστηρή λιτότητα και οδηγώντας στην ανεργία εκατομμύρια ανθρώπους.

Ταυτόχρονα, για τη θέση του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής φέρεται να συζητείται και το όνομα της πρώην υπουργού Οικονομικών της χώρας και νυν γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ. Ο υποψήφιος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς για την προεδρία της Κομισιόν Αλέξης Τσίπρας πραγματοποιεί και αυτός επαφές σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με τελευταία στάση το Βέλγιο, όπου μίλησε σε συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς. Η μάχη των υποψηφίων έχει ανάψει για τα καλά όχι μόνο για την ηγεσία της Κομισιόν αλλά και για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τις θέσεις των επιτρόπων (Οικονομίας, δικαιοσύνης κ.λπ.). Πιθανώς, ακόμη και για τη θέση του επικεφαλής του Eurogroup, αφού η Γερμανία εξετάζει το ενδεχόμενο να τοποθετηθεί μόνιμος πρόεδρος στο Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης.

«ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ». Η προεδρία της Κομισιόν είναι κρίσιμη για τη λειτουργία όλης της Ευρωπαϊκής Ενωσης και όπως είναι αναμενόμενο τα κόμματα θέλουν στη θέση αυτή να δουν τον δικό τους υποψήφιο. Επειδή δε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει βασικό ρόλο στο ποιος διοικεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για αυτό είναι πολύ σημαντικό οι υποψήφιοι να επισκεφθούν και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις εκτός από τις Βρυξέλλες, σχολίασε στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ο Ντέιβιντ Ερνσοου, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας δημοσίων σχέσεων Burson-Marsteller που παρακολουθεί στενά τις ευρωπαϊκές εκλογές.

Η προεκλογική καμπάνια του Γιούνκερ, του Σουλτς και των υπόλοιπων υποψηφίων αποτελεί εν μέρει προϊόν της Συνθήκης της Λισαβόνας σχολιάζει η αμερικανική εφημερίδα. Σύμφωνα με τη Συνθήκη, η πλειοψηφία των ευρωπαίων ηγετών πρέπει να προτείνει υποψήφιο τον οποίο στη συνέχεια το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλέγει πρόεδρο της Κομισιόν.

Ακόμη και όταν όμως ένα κόμμα κερδίσει περισσότερες έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο, οι αρχηγοί κρατών μπορεί να τοποθετήσουν στη θέση του προέδρου άλλον πρόεδρο στα πλαίσια των πολιτικών διεργασιών που συνεχώς πραγματοποιούνται στους κόλπους της ΕΕ. Αλλες θέσεις που «παίζονται» είναι αυτές του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή του επικεφαλής Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ.