Από το πογκρόμ στις κάλπες

Στις 27 Φεβρουαρίου του 2002, στην πόλη Γκόντρα του κρατιδίου Γκουτζαράτ στη Δυτική Ινδία μια ομάδα μουσουλμάνων εξτρεμιστών πυρπόλησε μια επιβατική αμαξοστοιχία που μετέφερε ινδουιστές προσκυνητές, με αποτέλεσμα 59 από αυτούς να χάσουν βασανιστικά τη ζωή τους. Ακολούθησαν τρεις ημέρες σφοδρών συγκρούσεων μεταξύ ινδουιστών και μουσουλμάνων, κατά τις οποίες άνδρες βασανίστηκαν, γυναίκες βιάστηκαν και ξεκοιλιάστηκαν και μικρά παιδιά κάηκαν ζωντανά. Οι νεκροί μουσουλμάνοι ξεπέρασαν τους 1.000, ενώ τη ζωή τους έχασαν και 250 ινδουιστές. Οι τραυματίες ήταν περισσότεροι από 2.500 και οι εκτοπισμένοι, μουσουλμάνοι κυρίως αλλά και ινδουιστές, τουλάχιστον 150.000. Σε πολλές περιοχές η αστυνομία δεν έκανε τίποτα για να σταματήσει τη βία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, όπως αναφέρεται σε σχετική έκθεση της Human Rights Watch, οι αστυνομικοί «υποστήριζαν ενεργά» τις θηριωδίες. Αρκετοί αναλυτές έφτασαν στο σημείο να μιλούν για οργανωμένο από τις Αρχές πογκρόμ, για εθνοκάθαρση, ακόμη και για γενοκτονία των μουσουλμάνων του Γκουτζαράτ.

Κυβερνήτης του κρατιδίου των 50 εκατομμυρίων κατοίκων εκείνη την περίοδο ήταν ο Ναρέντρα Μόντι, ηγέτης της εθνικιστικής ινδουιστικής αντιπολίτευσης σήμερα και, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, μελλοντικός πρωθυπουργός της Ινδίας. Τα επεισόδια του 2002, πέρα από μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της πρόσφατης ιστορίας της χώρας, αποτελούν μια ανεξίτηλη κηλίδα στην πολιτική καριέρα του επικεφαλής του κόμματος Μπαρατίγια Τζανάτα (BJP), καθώς βρέθηκε κατηγορούμενος για απραξία και ανοχή των αποτρόπαιων σφαγών, γεγονός κάθε άλλο παρά τυχαίο.

Οπως όλα τα μέλη του κόμματός του, ο Μόντι υπήρξε για χρόνια μέλος της εξτρεμιστικής εθνικιστικής ινδουιστικής ομάδας Rashtriya Swayamsevak Sangh, πολιτικός βραχίονας της οποίας είναι το κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα. Πυλώνας της ιδεολογίας των εθνικιστών ινδουιστών είναι η έννοια της Hindutva (ινδουικότητα σε ελεύθερη μετάφραση), η οποία δεν περιορίζεται στη σφαίρα της θρησκείας και αφορά επίσης – αν όχι κυρίως – την τυφλή πίστη στην πατρίδα και στις αρχές του ινδουισμού. Κατά το παρελθόν πολλά μέλη της οργάνωσης κατηγορήθηκαν για υποκίνηση στο θρησκευτικό μίσος.

Ωστόσο, το 2012 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας απάλλαξε από τις κατηγορίες τον Μόντι, ο οποίος επέλεξε να αλλάξει προφίλ υιοθετώντας μια ρητορική της συμφιλίωσης, θέτοντας στο περιθώριο του πολιτικού λόγου τα όποια επίμαχα ζητήματα και, κυρίως, αναδεικνύοντας τις εξαιρετικές του επιτυχίες στον τομέα της οικονομίας, τις οποίες σημείωσε ως πρωθυπουργός του Γκουτζαράτ.

Γόνος μιας φτωχής οικογένειας – ο πατέρας του πουλούσε τσάι σ’ έναν σιδηροδρομικό σταθμό – ο Μόντι κατάφερε να διακριθεί τόσο στην τοπική όσο και στην εθνική πολιτική σκηνή της Ινδίας και να αναδειχθεί σε πρότυπο επιτυχίας, ικανό να σαγηνεύει τις μάζες των Ινδών σε τέτοιο βαθμό, ώστε εκατομμύρια από αυτούς να τον λατρεύουν σχεδόν σαν θεό.

Γνωστός για την εργατικότητά του και εξαιρετικά δραστήριος, σε αντίθεση με τα στελέχη του κυβερνώντος Κόμματος του Κογκρέσου και των συμμάχων του, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της τελευταίας θητείας τους έπραξαν ελάχιστα για να περιορίσουν τις συνέπειες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ο Μόντι κατάφερε να μετατρέψει το Γκουτζαράτ σε κορυφαίο επενδυτικό προορισμό.

Το ζήτημα που απασχολεί εκατοντάδες εκατομμύρια Ινδούς εξακολουθεί να είναι η φτώχεια και ο Μόντι εμφανίζεται να είναι ο μοναδικός που μπορεί να δώσει νέα ώθηση στην οικονομία της χώρας έπειτα από πολλά χρόνια επιβράδυνσης και να μετατρέψει την Ινδία σε μια πραγματικά παγκόσμια δύναμη.

Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης προεκλογικής συγκέντρωσης, ο Μόντι ζήτησε από τους Ινδούς 60 μήνες για να τους προσφέρει ένα ειρηνικό και ευτυχισμένο μέλλον. Το αν θα τον εμπιστευτούν οι περισσότεροι από 800 εκατομμύρια κάτοικοι της μεγαλύτερης Δημοκρατίας στον κόσμο θα γίνει γνωστό σε περισσότερο από έναν μήνα, στις 16 Μαΐου.

Εξωτερική πολιτική
Αναλυτές θεωρούν πως η εκλογή του Μόντι στην πρωθυπουργία της Ινδίας θα έχει ως αποτέλεσμα τη σκλήρυνση της ινδικής εξωτερικής πολιτικής κυρίως όσον αφορά τις σχέσεις της με την Κίνα και το Πακιστάν