Από την Αννα των Αψβούργων στον Ναπολέοντα και την Αν Ινταλγκό

Λέγεται ότι όταν ο δούκας του Ανζού αναχώρησε από το Παρίσι για να ανεβεί στον θρόνο της Ισπανίας ο θείος και βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΔ’ αναφώνησε: «Δεν υπάρχουν πια Πυρηναία». Ο ίδιος ο Βασιλιάς Ηλιος ήταν εξάλλου εν μέρει Ισπανός. Η μητέρα του, Αννα των Αψβούργων, είχε γεννηθεί στο Βαγιαδολίδ, ήταν πρωτότοκη κόρη του Φίλιππου Γ’ και δεν σταμάτησε να μιλάει ποτέ στη μητρική της γλώσσα – ειδικά με τον καρδινάλιο Μαζαρίνο του οποίου υπήρξε ερωμένη κι ενδεχομένως κρυφή σύζυγος. Και στις φλέβες των Βουρβόνων κυλούσε ισπανικό αίμα. Πριν απαρνηθεί τον Λούθηρο και γίνει βασιλιάς της Γαλλίας, ο Ερρίκος Δ’ είχε βασιλεύσει στη Ναβάρα.

Σε άλλες εποχές, ωστόσο, τα Πυρηναία αποτέλεσαν πολιτικό και θρησκευτικό φράγμα. Η πολιτική ένωνε και διαιρούσε τις δύο χώρες. Υπήρχαν στιγμές που οι Γάλλοι και οι Ισπανοί πολεμούσαν μαζί τον ίδιο εχθρό και άλλες που πολέμησαν με λύσσα ο ένας τον άλλον – καμία φορά κατά μήκος των ορίων των αποικιοκρατικών αυτοκρατοριών τους. Η διαφορά ήταν ότι η Γαλλία αναπτύχθηκε σε τέτοιο βαθμό ώστε έγινε η μεγαλύτερη δύναμη στην ηπειρωτική Ευρώπη, ενώ η Ισπανία, παρά το γεγονός ότι είχε τις περισσότερες αποικίες, κλεινόταν σε ένα είδος θρησκόληπτου επαρχιωτισμού. Η πρώτη απόπειρα εκσυγχρονισμού της Ισπανίας έγινε χάρις στις ιδέες του Διαφωτισμού που διέσχισαν τα Πυρηναία. Υπήρξε όμως κι ένας πόλεμος το 1793, τέσσερα χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση, επειδή ο Βουρβόνος της Μαδρίτης θέλησε να εκδικηθεί τον θάνατο στην γκιλοτίνα του εξαδέλφου του, Λουδοβίκου ΙΣΤ’. Ο ισπανικός στρατός, όμως, υποχρεώθηκε σε συνθηκολόγηση από τον στρατό της επαναστατικής Γαλλίας. Το σύμφωνο ειρήνης που ακολούθησε μετέτρεψε την Ιβηρική Χερσόνησο σε γαλλικό δορυφόρο.

Αργότερα, το 1807, ο Μέγας Ναπολέων έκανε ένα βήμα παραπέρα αποφασίζοντας να μετατρέψει την Ισπανία σε οικογενειακό φέουδο με την παράδοση του ισπανικού θρόνου στον αδελφό του, Ιωσήφ. Η απόφαση, όμως, δεν άρεσε καθόλου στους Ισπανούς, που το 1808 εξεγέρθηκαν ξεκινώντας τον πρώτο απελευθερωτικό πόλεμο στη Ευρώπη εναντίον του Ναπολέοντος. Οι Γάλλοι επέστρεψαν στην Ισπανία δεκαπέντε χρόνια αργότερα. Και στις δύο χώρες εκείνη τη στιγμή ο βασιλιάς ήταν Βουρβόνος: ο Λουδοβίκος ΙΗ’ στο Παρίσι και ο Φερδινάνδος Ζ’ στη Μαδρίτη. Οταν οι φιλελεύθεροι Ισπανοί εξεγέρθηκαν εναντίον του μονάρχη τους, ο Λουδοβίκος στήριξε τον εξάδελφό του στέλνοντας στην Ισπανία ένα εκστρατευτικό σώμα, το οποίο όμως υπέστη συντριπτική ήττα.

Η επόμενη σελίδα γράφηκε στον ισπανικό εμφύλιο. Η Γαλλία είχε γίνει το μεγαλύτερο κέντρο επιστράτευσης εθελοντών που πολέμησαν στο πλευρό των Δημοκρατικών και δέχθηκε τον μεγαλύτερο αριθμό ισπανών προσφύγων. Ενας από αυτούς ήταν ο παππούς της Αν Ινταλγκό. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία…