[Εμπιστευτικά] Το κίνητρο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ υπηρετεί ένα συγκεκριμένο σχέδιο για τις τράπεζες το αντιλαμβάνονται και οι πιο αφελείς.
Δεν θέλουν να κλείσει τώρα το ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης (άρα της ιδιοκτησίας τους!..) ώστε αν ποτέ γίνουν κυβέρνηση να το χειριστούν εκείνοι.
Ετσι, είτε θα καταφέρουν να ελέγξουν το τραπεζικό σύστημα είτε θα βγάλουν κανένα φράγκο, ή (το πιθανότερο) και τα δύο.
[Συνδυάστε παρακαλώ και την εμμονή τους να μην πάει ο Στουρνάρας στην Τράπεζα της Ελλάδος!]
Ο Παπανδρέου όμως τι σχέδιο υπηρετεί;
Είναι αλήθεια ότι ουδείς μπορεί να εξερευνήσει το μυαλό ενός ανθρώπου που πήγε στις Κάννες να καταθέσει την πρωθυπουργία του στη Μέρκελ και στον Σαρκοζί.
Από την άλλη, αποκλείεται να πιστεύει ότι μπορεί να επιστρέψει στα πράγματα, να ανασύρει τον Ραγκούση και, φτου και απ’ την αρχή, να κάνουν κουμάντο στη χώρα σαν να μη συνέβη τίποτα.
Ακόμη και στον πιο ανίδεο περί τα πολιτικά, ένα τέτοιο σενάριο φαντάζει πιο απίθανο και από μια κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου. Θα μου πείτε ότι στην Ελλάδα όλα μπορεί να συμβούν. Σύμφωνοι, αλλά κανείς δεν ποντάρει στα θαύματα!..
Σε τι, λοιπόν, αποβλέπει;
Να πάρει πίσω το ΠαΣοΚ μετά τις ευρωεκλογές; Δύσκολο, αλλά και αν το πάρει τι θα κερδίσει; Θα βρεθεί με ένα απαξιωμένο, καταχρεωμένο κόμμα – και, αν κρίνω από την προηγούμενη θητεία του, ίσως το δεύτερο μετράει περισσότερο.
Να φτιάξει δικό του κόμμα; Ουδείς μπορεί να τον εμποδίσει, άλλωστε ακόμη και ο Τζήμερος έχει δικό του κόμμα. Αλλά ποιον ενδιαφέρει;
Ακόμη και ο Π. Γερουλάνος τον αποδοκίμαζε χθες στα «ΝΕΑ» προκαταβολικά γράφοντας: «Οχι στις προσωπικές ατζέντες».
Ολα αυτά μοιάζουν αναντίστοιχα της επιλογής του Παπανδρέου να συγκρουστεί με την παράταξη της οποίας υπήρξε αρχηγός. Είναι σίγουρα ανάξια μιας εθνικής συγκυρίας εξόδου από την κρίση. Και μόνο μια καμαρίλα αυλικών μπορεί να ενδιαφέρουν.
Τι επιδιώκει λοιπόν; Ομολογώ ότι έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά.
Κάνει συνεχώς σαν να θεωρεί ότι αδικήθηκε από κάποιους (από ποιους;) ή σαν κάποιοι άλλοι να του χρωστάνε (ποιοι και γιατί;).
Συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένο παιδί που προσπαθεί να χαλάσει την παράσταση επειδή δεν έχει ρόλο στο έργο. Που διαμαρτύρεται επειδή δεν του αναγνωρίζουν μέρισμα στην επιτυχία των άλλων. Και θέλει να τιμωρήσει όσους δεν τον παίζουν.
Κρίμα. Οχι για τη συμπεριφορά, έχουμε δει και χειρότερα. Αλλά για το κίνητρο.
Ενα κίνητρο τόσο ευτελές δεν αξίζει σε έναν άνθρωπο που ηγήθηκε μιας μεγάλης πολιτικής παράταξης και εξακολουθεί να φέρει το όνομα μιας μεγάλης πολιτικής οικογένειας.
Google news
