[Κιόσκι] «Πώς αλλιώς να γνωριστούμε;»

Πιθανότατα, γράφει η Αλισον Φλουντ στην Γκάρντιαν, οι επιστολές αυτές θυμίζουν περισσότερο τις «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» παρά τον συγγραφέα τού «Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν». Ομως είναι ο Ιαν Φλέμινγκ αυτός που γράφει στην εβραία αγαπημένη του Εντιθ Μορμπούργκο ότι θα ήθελε να την πονέσει γιατί το αξίζει, αλλά και για να δαμάσει το μικρό άγριο ζώο που κρύβει μέσα της. Κι έπειτα ότι θα ήθελε να τη φιλήσει στο στόμα, στο στήθος κι ακόμη πιο χαμηλά και μετά να τη σφίξει στην αγκαλιά του μέχρι να την κάνει να ουρλιάξει. Και σε μια άλλη επιστολή λέει ότι θα ήθελε να την κλείσει σε ένα κλουβί σαν ένα πουλάκι κι ότι ζηλεύει τους φίλους της. Και πώς εκφράζει την ασυγκράτητη σεξουαλική του επιθυμία; Με τέσσερις λέξεις: «Θέλω να σε πηδήξω».

Οι επιστολές αυτές, «πορνογραφικές» σύμφωνα με τη συγγραφέα Ελενα Στανκανέλι, χρονολογούνται από τη δεκαετία του ’30 και δημοσιοποιήθηκαν μόλις πριν από δύο ημέρες αποκαλύπτοντας την πλευρά ενός ανθρώπου για τον οποίο πιστεύουμε ότι στο μυαλό του δεν πρέπει να υπήρχε τίποτε άλλο εκτός από τον Τζέιμς Μποντ. Ετσι όπως μας φαίνεται κάπως περίεργο το γεγονός ότι πίσω από τον Τζόις του «Οδυσσέα» υπάρχει ένας Τζόις που λέει στη λατρεμένη του Νόρα ότι υπάρχει ένα παράξενο μέρος όπου θέλει να τη φιλήσει. Ξέρει πού; Ανάμεσα στα χοντρά της μπούτια, εκεί θα φωλιάσει το κεφάλι του.

Στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα sexting χωρίς τη βοήθεια της τεχνολογίας, η έκφραση της σαγήνης και του πόθου χωρίς την αμεσότητα του SMS ή του chat. Αλλά είναι και μια διελκυστίνδα ανάμεσα στη μεγάλη λογοτεχνία και την πορνογραφία, όπου ευτυχώς κερδίζει κατά κράτος η δεύτερη. Η Στανκανέλι εμπλουτίζει τον κατάλογο με τη Βιρτζίνια Γουλφ και τον Χένρι Μίλερ, την Αναΐς Νιν και τον Πάστερνακ, τον Ράινερ Μαρία Ρίλκε και τον Φλομπέρ που εξηγεί λεπτομερώς στον φίλο του Μαξίμ ντι Καμπ πώς «ρούφηξε με μανία» μια πόρνη στην Αίγυπτο. Και φυσικά τον βλάσφημο Τσαρλς Μπουκόφσκι που περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια στη Λίντα Κινγκ τι θα της έκανε με τα δάχτυλα και τη γλώσσα του κολλώντας τη στο ψυγείο.

Γράφουμε πορνογραφικές επιστολές, επισημαίνει η ιταλίδα συγγραφέας στη Ρεπούμπλικα, για να ξαλαφρώσουμε εμείς, για να ερεθίσουμε τον άλλον, γιατί το σεξ είναι ένας τρόπος γνωριμίας και γιατί μέσω της ερωτικής πράξης μπορούμε να δοκιμάσουμε να ερμηνεύσουμε τον κόσμο. Ή, τουλάχιστον, είναι μια καλή δικαιολογία για να το κάνουμε.