Η πόρτα της Μπάρτσα πάντα ανοιχτή

Η ιαχή «Βαλντές» δονούσε τους τελευταίους μήνες το Καμπ Νου, στην προσπάθεια που έκαναν οι φίλοι της Μπαρτσελόνα να πείσουν τον τερματοφύλακα της ομάδας να μη φύγει στο τέλος της σεζόν. Το βράδυ της Τετάρτης, στο 20ό λεπτό του αγώνα της Μπαρτσελόνα με τη Θέλτα, κανένας από τους 65.000 ανθρώπους που βρίσκονταν στο μεγαλειώδες γήπεδο των Μπλαουγκράνα δεν είχε τη δύναμη να φωνάξει. Ο Βαλντές αποχωρούσε με φορείο πιάνοντας το κεφάλι του, γνωρίζοντας πιθανόν ότι η μοίρα τού επεφύλασσε αυτό το άδικο τέλος στην καριέρα του στο Καμπ Νου.

Η διάγνωση σκληρή: ρήξη χιαστών στο δεξί γόνατο, που θα τον κρατήσει εκτός αγωνιστικών χώρων για έξι με οκτώ μήνες. Ηταν η πρώτη φορά που είχε  πιθανότητες να υπερασπισθεί την εστία των Φούριας Ρόχας σε μία μεγάλη διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. Είναι επίσης η χρονιά που αποφάσισε να βγάλει τη φανέλα της Μπαρτσελόνα ύστερα από 12 χρόνια, περιμένοντας προτάσεις από το εξωτερικό.

Ο πρόεδρος της Μπάρτσα Ζόζεπ Μαρία Μπαρτομέου και ο αθλητικός διευθυντής Αντονι Θουμπιθαρέτα έσπευσαν αμέσως κοντά του. «Ο,τι χρειάζεσαι Βίκτορ» του είπαν και αρκετές εφημερίδες το ερμήνευσαν ως ανοιχτή πόρτα για να συνεχίσει την καριέρα του στην Μπάρτσα.

Οι συμπαίκτες του, αλλά και πολλοί συνάδελφοί του, έσπευσαν αμέσως να του συμπαρασταθούν. Από τους πρώτους που υπέστησαν σοκ με τον τραυματισμό του – γιατί ήταν αυτόπτης μάρτυρας – ήταν ο πορτιέρο της Θέλτα, Γιοέλ: «Είμαι λυπημένος για τον φίλο μου. Ειλικρινά εύχομαι να μην είναι κάτι το σοβαρό».

Ο τερματοφύλακας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Νταβίντ ντε Χέα, που πιθανόν να πάρει τη θέση του στην Εθνική Ισπανίας, του έστειλε μήνυμα συμπαράστασης: «Θέλω να δώσω όλη τη συμπαράσταση και τη δύναμή μου σε έναν τερματοφύλακα που εκτιμώ και σέβομαι».

Ο Βαλντές είναι ο κορυφαίος αλλά και ο πιο αδικημένος τερματοφύλακας στην ιστορία της Μπαρτσελόνα. Εξι πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα, τρία Τσάμπιονς Λιγκ, δύο Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων και πέντε τρόπαια Θαμόρα που απονέμονται στους κορυφαίους πορτιέρο της Ισπανίας δεν ήταν αρκετά για να τον κατατάξουν μεταξύ των κορυφαίων στο άθλημα.

Στην τελευταία συνέντευξή του στον «Γκάρντιαν» εξέφρασε στον δημοσιογράφο Σιντ Λόου το παράπονό του ότι πάντοτε τον περιέβαλλαν αμφιβολίες και σπάνια απολάμβανε τη ζεστασιά των φιλάθλων που προσέφεραν τόσο απλόχερα στους συμπαίκτες του.

«Τελικά οι τερματοφύλακες είναι μόνοι τους. Μου αρέσει η μοναξιά. Εχω πάθος με το γουίντ σέρφινγκ. Δύο ώρες στο νερό ισοδυναμεί με μία εβδομάδα διακοπών, η απόλυτη αποσύνδεση. Βλέπεις από μακριά τη γη και κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σε ενοχλήσει».

«Είμαι πολύ…». Ο Βαλντές κομπιάζει. «Μπορεί να μη μου φαίνεται αλλά είμαι πολύ ντροπαλός, εσωστρεφής».

Ονειρό του όταν κρεμάσει τα γάντια του είναι να πάρει ένα τροχόσπιτο και το γουίντ σερφ του και να πάει κάπου που να είναι άγνωστος μεταξύ αγνώστων.