Μουσικό άνοιγμα στην πόλη

Το όνομα Λώρης Μαργαρίτης για τους νεότερους κατοίκους της Θεσσαλονίκης είναι ένας δρόμος όλο ζωή στο κέντρο της πόλης. Είναι όμως και ο μεγάλος πιανίστας και μουσουργός της Εθνικής Σχολής που ταύτισε το όνομά του με την συμπρωτεύουσα και την πολιτιστική της κίνηση, όταν το 1915 κατέφτασε εδώ και οργάνωσε τα τότε μουσικά πράγματα.

Σήμερα, εκατό ακριβώς χρόνια από την ίδρυση του ιστορικού Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, το όνομα του Λώρη Μαργαρίτη (εδώ διορίστηκε δάσκαλος πιάνου και ανέβασε τον μουσικό πήχη), του Αιμίλιου Ριάδη, του μεγάλου κιθαριστή Σπυρίδωνα Ξύνδα (δασκάλου του Σπύρου Σαμάρα), του Σόλωνα Μιχαηλίδη και άλλων επανέρχονται με μια φόρτιση για τον κόσμο των ψαγμένων αλλά και με ενδιαφέρον για το νεότερο κοινό που δείχνει ένα ενδιαφέρον για το κλασικό, το αβανγκάρντ ή το συμφωνικό είδος μουσικής.

Και πολύ περισσότερο, όταν τα εκατοντάχρονα του Κρατικού Ωδείου είναι ακριβώς η αφορμή για ένα άνοιγμα στην πόλη. «Με 430 σπουδαστές σήμερα, το θέμα για εμάς είναι να δώσουμε το κίνητρο στα παιδιά, αφού η μουσική είναι κάτι που μοιράζεσαι. Τώρα μάλιστα με τις πολλές μας εκδηλώσεις βρισκόμαστε σε μια έντονη δραστηριότητα. Κι όλα αυτά όταν το προηγούμενο διάστημα είχαμε περιπέτειες που μας έφτασαν κοντά στην έξωση από το κτίριό μας. Ευτυχώς όμως μάς έγινε ένα γενέθλιο δώρο, αφού το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων γνωμοδότησε θετικά για την εξαγορά του νεοκλασικού κτιρίου όπου στεγαζόμαστε (ανήκει στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ) από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και την παραχώρησή του σε εμάς», δηλώνει στα «ΝΕΑ» η διευθύντρια του Ωδείου και πιανίστα Λόλα Τότσιου.

Το νεοκλασικό κτίριο της οδού Φράγκου στη Θεσσαλονίκη (εδώ στεγαζόταν η Οθωμανική Τράπεζα) χρειάζεται επισκευές σήμερα αλλά αποτελεί πάλι έναν πόλο μουσικής, πολιτισμού και σύνδεσης με την νεότερη Ιστορία. Ας μην ξεχνάμε πως το Κρατικό Ωδείο ιδρύθηκε, το 1914, δύο χρόνια μετά την απελευθέρωση της πόλης και μια σειρά προσώπων (προεξάρχοντος του πρώτου διευθυντή του Αλέξανδρου Καζαντζή) έφεραν την κουλτούρα τους, τις ιδέες του επιδρώντας και επηρεάζοντας την ίδια τη ζωή της συμπρωτεύουσας. Δεμένο με την πόλη, υπήρξε η ρίζα να ιδρυθούν η ΚΟΘ (Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης) το 1957 και η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου. «Σήμερα, κάνουμε πολύ μεγάλο αγώνα να ανακαλύψουνε οι σπουδαστές μας τη χαρά της μελέτης και της δημιουργίας. Παρ’ όλα αυτά η μουσική θέλει αφοσίωση και το εκπαιδευτικό σύστημα που τα παιδιά βιώνουν δεν το ευνοεί», σημειώνει η κ. Τότσιου που διευθύνει το Ωδείο από το 2011 και βεβαίως υπήρξε απόφοιτή του.

«Με πολύ εθελοντισμό και λίγα λεφτά καταφέραμε να οργανώσουμε τις φετινές μας επετειακές εκδηλώσεις και θα θέλαμε να βοηθηθούμε να κάνουμε και επετειακή έκδοση με νέες ηχογραφήσεις», συμπληρώνει η κ. Τότσιου σε ένα φόντο κρίσης και  υποχρηματοδότησης (φέτος, το Ωδείο ενταγμένο στο υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού ως φορέας χρηματοδοτείται με 750.000 ευρώ για όλο τον χρόνο όταν μόνο το κόστος μισθοδοσίας φτάνει στις 600.000) αλλά και μιας έντονης τάσης όλο και πιο νέα παιδιά να περνούν το κατώφλι του ιστορικού Ωδείου και να πιάνουν τα όργανα και τις παρτιτούρες.