[Εμπιστευτικά] Κλαδική Αποστράτων
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οσοι ονειρεύονται την αναγέννηση της Κεντροαριστεράς μέσα από την ανασύσταση του ΠαΣοΚ και την ανάσταση του εαυτού τους θα πρέπει να ρίξουν μια ματιά στην τελευταία δημοσκόπηση της ALCO.
Στο ερώτημα «τι πρέπει να κάνει ο Γ. Παπανδρέου», το 81% λέει «να αποχωρήσει από την πολιτική» (58% μέσα στο ΠαΣοΚ) και το 8% «να στηρίξει τον Βενιζέλο» (27% μέσα στο ΠαΣοΚ).
Μόνο το 5% τον συμβουλεύει «να ιδρύσει κόμμα» (9% μέσα στο ΠαΣοΚ – το οποίο αντιστοιχεί στο… 1,1% του εκλογικού σώματος!).
Θα είναι άδικο να υποθέσει κανείς ότι αυτή η εκκωφαντική απόρριψη αφορά μόνο και προσωπικά τον Γ. Παπανδρέου.
Εχω την αίσθηση ότι αφορά έναν ολόκληρο κομματικό χώρο αλλά και ένα ολόκληρο πολιτικό προσωπικό το οποίο απαξιώθηκε βίαια, συνολικά, ενδεχομένως άδικα αλλά μάλλον αμετάκλητα.
Οταν λοιπόν παρακολουθώ την «Κλαδική Αποστράτων» του ΠαΣοΚ να περιφέρει δεξιά και αριστερά τις κακίες και τις διαφορές της, τις εμπάθειες και τις αντιπάθειες, τις πικρίες και τις συμβουλές της, αισθάνομαι κάτι χειρότερο από ενόχληση: αισθάνομαι λύπη.
Για την έλλειψη συναίσθησης των ίδιων. Αλλά και για την έλλειψη ρεαλισμού όσων νομίζουν ότι μπορούν να αναστήσουν το ΠαΣοΚ κάνοντας προσκλητήριο νεκρών.
Λυπάμαι, αλλά η νέα Κεντροαριστερά μπορεί να υπάρξει μόνο ως νέα. Με νέα πρόσωπα, νέες προτάσεις, νέο στυλ, νέα ρητορική, νέες συμπεριφορές, νέες προτεραιότητες.
Για την ακρίβεια, δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν πενθήσει πλήρως το ΠαΣοΚ, ακριβώς όπως το ΠαΣοΚ ενταφίασε την Ενωση Κέντρου.
Ως εκ τούτου το ερώτημα είναι αν όλοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι προσταγές των καιρών είναι «να πάμε για άλλα».
Πολύ φοβούμαι πως όχι. Και γι’ αυτό η «Κλαδική Αποστράτων» εξακολουθεί αμέριμνη να περιφέρει τις ματαιοδοξίες της και να δηλητηριάζει με την τοξικότητά της κάθε απόπειρα ανασύστασης της παράταξης.
Μέσα στην κακιά μουρμούρα αλλά εκτός τόπου και χρόνου.
Κάποιοι, ας πούμε, αναλογίζονται «τι θα κάνει ο Παπανδρέου» και είδατε τι φρονεί ο λαός ότι πρέπει να κάνει.
Ενώ κάποιοι άλλοι κουβαλούν το άγχος μιας προσωπικής δικαίωσης που δεν ενδιαφέρει κανέναν πέρα από τους ίδιους.
Ασε που όλοι «τα είχαν πει!» και όλοι «τα είχαν προβλέψει!» – τόσους προφήτες μαζεμένους δεν έχει ούτε η Παλαιά Διαθήκη!..
Για να είμαι δίκαιος, ουδείς αμφισβητεί τη συνεισφορά τους. Πλέον όμως έχω μεγάλες αμφιβολίες για τη χρησιμότητά τους.
Ούτως Ή άλλως, το καινούργιο θα γεννηθεί μέσα από μια τρέχουσα πολιτική διαδικασία. Με πολλές δυσκολίες. Με αποτυχίες και επιτυχίες.
Τουλάχιστον ας το προστατεύσουμε από την τοξικότητα των παλαιοτέρων – μήπως και το βοηθήσουμε λιγάκι.
Google news
